Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 15 listopada 2013 r., sygnatura akt VII SA/Wa 1360/13, oddalił skargę W. [...] SA w W. o wymierzenie Wojewodzie [...] grzywny z powodu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 listopada 2012 r., sygnatura akt VII SAB/Wa 197/12.
Z uzasadnienia wyroku Sądu pierwszej instancji wynika, że WSA w Warszawie wyrokiem z 21 listopada 2012 r. zobowiązał Wojewodę [...] do wydania skarżącemu w terminie 7 dni od uprawomocnienia się tego wyroku dwóch kompletów projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją tego organu z [...] lipca 2005 r., zawierających adnotację o decyzji zatwierdzającej ten projekt. Wyrok ten uprawomocnił się 15 stycznia 2013 r. i wraz z aktami sprawy został doręczony Wojewodzie [...] w dniu 27 lutego 2013 r. W dniu 4 marca 2013 r. projekt budowlany został ostemplowany w ten sposób, że na pierwszej stronie każdego tomu obydwu egzemplarzy projektu umieszczono adnotację o zatwierdzeniu decyzją o pozwoleniu na budowę, podpisaną przez pracownika Urzędu Wojewódzkiego działającego z upoważnienia Wojewody [...]. Pismem z 22 kwietnia 2013 r. skarżący, za którego działał pełnomocnik, wezwał Wojewodę [...] do wydania dwóch poświadczonych urzędowo kompletów projektu budowlanego.
W piśmie tym zaznaczono, że tym samym wzywa się do wykonania wyroku z 21 listopada 2012 r. Ponadto zaznaczono, że projekt ma być wydany protokolarnie w urzędzie po tym, jak organ administracji potwierdzi fakt jego urzędowego poświadczenia oraz że prosi się o "niepodejmowanie trzeciej próby podrzucenia pocztą niepoświadczonych projektów". W odpowiedzi na to pismo organ administracji pismem z 27 maja 2013 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 11 czerwca 2013 r., poinformował skarżącego, że wykonał wyrok z 21 listopada 2012 r., gdyż projekty budowlane zostały stosownie ostemplowane i można je odebrać w kancelarii Wydziału Infrastruktury i Środowiska [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] w dniach i godzinach przyjęć interesantów. W piśmie tym wyjaśniono też, że nie podejmowano prób doręczenia projektu za pośrednictwem poczty, gdyż z dotychczasowego stanowiska pełnomocnika skarżącego wynika, iż nie życzy sobie takiego sposobu doręczenia oraz dlatego że dotychczasowa korespondencja nie była odbierana.
Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu swojego wyroku wskazał ponadto, że skarga o wymierzenie Wojewodzie [...] grzywny z powodu niewykonania wyroku z 21 listopada 2012 r. została wniesiona pismem z 14 maja 2013 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 16 maja 2013 r., oraz że odpowiadając na tę skargę organ administracji podniósł, iż wykonanie wyroku miało miejsce w dniu 4 marca 2013 r., kiedy ostemplowano projekty. W odpowiedzi na skargę wyjaśniono też, że projektów nie wysłano skarżącemu, gdyż wyraźnie sobie tego nie życzył i jednocześnie nie podjął żadnej próby ich odebrania lub chociażby telefonicznego skontaktowania się w tej sprawie.
Z kolei skarżący, jak stwierdził Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu swego wyroku, w piśmie z 10 lipca 2013 r., stanowiącym odpowiedź na odpowiedź na skargę, wyjaśnił, że jego zdaniem prawidłowe ostemplowanie projektu budowlanego powinno polegać na umieszczeniu odpowiednich pieczęci na każdej stronie projektu, a nie jedynie na pierwszej.
Wyjaśniając przyczyny oddalenia skargi Sąd pierwszej instancji przyjął, że wyrok z 21 listopada 2012 r. został wykonany w dniu 4 marca 2013 r., kiedy projekt budowlany został opatrzony adnotacją o zatwierdzeniu go decyzją administracyjną. Sąd uznał przy tym, że umieszczenie takich adnotacji na jednej stronie projektu było wystarczające. Uzasadniając tę tezę Sąd stwierdził, że z uzasadnienia wyroku z 21 listopada 2012 r. nie wynika, aby adnotacja ta powinna być umieszczona na każdej stronie projektu. Ponadto Sąd pierwszej instancji zaznaczył, że projekty nie zostały do skarżącego wysłane, gdyż we wcześniejszych pismach oraz w piśmie z 22 kwietnia 2013 r. wyraźnie sobie tego nie życzył. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że skarżący życzył sobie odebrać projekty osobiście i protokolarnie w urzędzie oraz że dotychczas nie podjął inicjatywy ich odebrania.
Skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu pierwszej instancji, którą oparł na naruszeniu prawa materialnego oraz przepisów postępowania.
W szczególności w ramach podstawy dotyczącej naruszenia przepisów postępowania zarzucił naruszenie:
- - art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które miało polegać na tym, że Sąd pierwszej instancji pominął fakt, iż dopiero w odpowiedzi na skargę Wojewoda udzielił informacji, że ostemplował jedynie pierwszą stronę projektu oraz że wobec tego skarga była konieczna, aby organ administracji zajął jakiekolwiek stanowisko,
- - art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na tym, że Sąd pierwszej instancji nie wskazał podstawy rozstrzygnięcia, w tym w zakresie zasad oznakowania zatwierdzonego pozwoleniem na budowę projektu budowlanego,
- - art. 134 § 1 oraz art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na tym, że Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy, zaakceptował arbitralne zachowanie Wojewody oraz błędnie zinterpretował wyrok WSA w Warszawie z 21 listopada 2012 r., sygnatura akt VII SAB/Wa 197/12,
- - art. 1 § 2 Prawa o ustroju sądów administracyjnych polegające na tym, że Sąd pierwszej instancji nie ocenił działania Wojewody przez pryzmat zgodności z prawem.
W ramach podstawy kasacyjnej dotyczącej naruszenia prawa materialnego zarzucono naruszenie:
- - art. 34 ust. 4 Prawa budowlanego poprzez przyjęcie, że adnotację o zatwierdzeniu projektu budowlanego umieszcza się tylko na jednej stronie tego projektu,
- - art. 34 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez nieuwzględnienie faktu, że projekt budowlany jest w istocie zbiorem dokumentów.
Uzasadniając skargę kasacyjną podniesiono, że istota sprawy sprowadza się do tego, czy projekt budowlany powinien mieć adnotację o jego zatwierdzeniu na każdej stronie, czy tylko na jednej, a jeżeli tak to, na której. Skarżący twierdził, że Sąd pierwszej instancji uchylił się od rozstrzygnięcia tej zasadniczej, jego zdaniem, kwestii. Zdaniem skarżącego istnieje powszechna praktyka oznaczania projektów budowlanych adnotacją o zatwierdzeniu umieszczaną na każdej jego karcie.
Skarżący podniósł też, że WSA w Warszawie w wyroku z 21 listopada 2012 r. zobowiązał Wojewodę nie tylko do ostemplowania projektu, ale do jego wydania. W związku z tym zarzucił, że nie było prawidłowe postępowanie Wojewody, który do czasu wniesienia skargi nie zawiadomił skarżącego o ostemplowaniu projektu. Ponadto, zdaniem skarżącego, ze wspomnianego wyroku nie wynika, aby prawidłowe było ostemplowanie projektu budowlanego tylko na jednej stronie. Skarżący twierdził przy tym, że przepisy nie mówią wprost jak powinien być ostemplowany projekt budowlany, ale "ogólne zasady i zdrowy rozsądek podpowiadają", że powinno się to uczynić poprzez umieszczenie stosownej adnotacji na każdej stronie. Przede wszystkim w takim przypadku nie będzie – jak wywiedziono – wątpliwości co do tego, jaki projekt został zatwierdzony.
W oparciu o tak sformułowane podstawy kasacyjne oraz ich uzasadnienie wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sadowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw.
Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na szczególne okoliczności rozpoznawanej sprawy, mianowicie to, że chodziło o wykonanie wyroku Sądu administracyjnego, którym zobowiązano organ administracji do wydania skarżącemu dwóch kompletów projektu budowlanego, który – jak się okazało – składał się z kilku tomów. Wobec tak znacznych rozmiarów projektu budowlanego konieczne było współdziałanie skarżącego (jego pełnomocnika) oraz organu administracji w wykonaniu takiego wyroku. Naturalnym sposobem jego wykonania było bowiem odebranie projektu z urzędu obsługującego organ administracji, a nie wysyłanie pocztą.
Dodatkowo nie jest przez skarżącego kwestionowane ustalenie Sądu pierwszej instancji, według którego pełnomocnik skarżącego we wcześniejszych pismach przesyłanych do organu administracji nie życzył sobie przesyłania projektu budowlanego pocztą. Nie można związku z tym czynić zarzutu organowi administracji, że pierwsze pismo do pełnomocnika organu, w którym zaoferował odebranie projektu budowlanego w urzędzie, wysłano już po doręczeniu organowi skargi o wymierzenie grzywny z powodu niewykonania wyroku WSA w Warszawie z 21 listopada 2012 r. Fakt ten, w okolicznościach sprawy, nie może być uznany za wykonanie wyroku dopiero po wniesieniu skargi. Istotne jest, że – jak wynika z niekwestionowanych ustaleń Sądu pierwszej instancji – projekt budowlany był gotowy do wydania przed wniesieniem skargi o wymierzenie organowi grzywny, mianowicie w dniu 4 marca 2013 r., a więc po czterech dniach od doręczenia Wojewodzie [...] wyroku WSA w Warszawie z 21 listopada 2012 r., kiedy ostemplowano go klauzulą potwierdzającą, że został zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę.
Kolejną istotną w świetle zarzutów skargi kasacyjnej kwestią w rozpoznawanej sprawie jest sposób tego ostemplowania. Zarzuty skargi kasacyjnej, odnoszące się do tego zagadnienia nie są zasadne. W skardze kasacyjnej przyznaje się, że "przepisy nie mówią wprost, jak należy sporządzić adnotację na projekcie" i rzeczywiście kwestia ta nie jest uregulowana. Nie można w związku z tym zasadnie zarzucać, że projekt budowlany, w którym adnotację o zatwierdzeniu go decyzją o pozwoleniu na budowę umieszczono na jednej karcie, został ostemplowany w sposób sprzeczny z prawem.
Co więcej, nie można podzielić twierdzeń skarżącego, o tym, że istnieje w tym zakresie powszechna praktyka, którą w rozpoznawanej sprawie organ administracji i Sąd pierwszej instancji naruszyły. Wręcz przeciwnie, Sądowi znana jest z urzędu praktyka polegająca na umieszczaniu adnotacji o decyzji, którą projekt budowlany został zatwierdzony, na jednej karcie projektu. Wbrew temu co twierdzi się w skardze kasacyjnej praktyce tej nie sprzeciwiają się powołane tam względy. Zauważyć też należy, że przepisy rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 r., poz. 462 ze zm.) w sposób wystarczający chronią integralność projektu budowlanego, w szczególności – choć nie tylko – poprzez wymóg ponumerowania wszystkich stron i arkuszy projektu budowlanego oraz załączników do projektu, wymóg zgodności numeracji części projektu budowlanego odrębnie oprawionych ze spisem zawartości tego projektu (§ 5 rozporządzenia) oraz obowiązek oprawienia w okładkę w sposób uniemożliwiający dekompletację projektu (§ 6 ust. 1 rozporządzenia).
Mając powyższe na uwadze NSA uznał, że wszystkie zarzuty skargi kasacyjnej, odnoszące się w istocie do dwóch wyżej wskazanych kwestii, są niezasadne. Uwzględniając to, na mocy art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy - Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd skargę kasacyjną oddalił.