Uzasadnienie
S. [...] w S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Zachodniopomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 26 lipca 2023 r., znak: WZ.5290.19.3.2023, utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Szczecinie z dnia 4 kwietnia 2023 r., znak: PZ.52802.40.4.2022, nakazującą S. wykonanie, w terminie do dnia 31 grudnia 2024 r., obowiązku w postaci doprowadzenia do budynku przy ul. [...] w S. drogi pożarowej o utwardzonej, nawierzchni, umożliwiającej dojazd o każdej porze roku pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej, spełniającej warunki określone w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz.U. z 2009 r. nr 124, poz. 1030), która powinna zapewniać minimalną szerokość co najmniej 4 m na całej długości budynku oraz na odcinkach o długości 10 m od tych miejsc zapewniających dojazd i wyjazd przy czym bliższa krawędź musi być oddalona od ściany budynku od 5 do 25 m.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 11 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 861/23, oddalił skargę S. na decyzję Zachodniopomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 26 lipca 2023 r., znak: WZ.5290.19.3.2023.
S. pismem z dnia 27 lutego 2024 r. złożyła skargę kasacyjną od ww. wyroku wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Szczecinie z dnia 4 kwietnia 2023 r., znak: PZ.52802.40.4.2022. W uzasadnieniu wniosku skarżąca kasacyjnie wskazała, że z wykonaniem decyzji wiążą się znaczne nakłady finansowe. Skarga kasacyjna złożona w niniejszej sprawie może zostać uwzględniona, co skutkowało będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji wydanej przez Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Szczecinie z dnia 4 kwietnia 2023 r. Konsekwencją będą nieodwracalne bądź trudne do odwrócenia skutki podjętych działań celem wykonania ww. decyzji. W jej ocenie, nie sposób tracić z pola widzenia, że istnieje duże ryzyko, iż Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na ilość pracy, nie rozpozna skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie do dnia 31 grudnia 2024 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z wnioskiem takim można wystąpić także na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07).
Instytucja wstrzymania wykonania aktu jest wyjątkiem od reguły wykonywania decyzji ostatecznych. Istotą jej jest to by adresat tej decyzji skorzystał z tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłoby dla niego wywołać wykonanie takiej decyzji, zanim zostanie ona zbadana przez sąd administracyjny pod kątem jej legalności.
Przesłanką wstrzymania aktu jest uprawdopodobnienie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Sąd administracyjny, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione przesłanki wstrzymania wykonania aktu.
Zaznaczyć należy, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej. To ona musi przedstawić argumenty i dokumenty na ich potwierdzenie, z których będzie wynikało, że wykonanie decyzji spowoduje dla jej sytuacji realne zagrożenie, które można określić mianem znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Strona ma przedstawić takie okoliczności, z których będzie wynikało, że wstrzymanie aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, S. nie wykazała, że w stosunku do niej zachodzą przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej. Oczywistym jest, że wykonanie decyzji będzie rodziło określone koszty związane z dokonaniem nakazanych tam prac budowlanych, to jest zwykły skutek tej decyzji. Aby wstrzymać wykonanie decyzji należy wykazać, że wykonanie jej spowoduje nie tyle uszczerbek w majątku zobowiązanego ale znacząco wpłynie na jego sytuację majątkową. Tego jednakże strona skarżąca nie uczyniła. Nie przedstawiła orientacyjnego kosztorysu koniecznych do wykonania prac, ani także żadnych dowodów obrazujących swoją kondycję finansową. Bez porównania tych dwu wartości (sytuacji finansowej strony i kosztów realizacji obowiązku) nie jest możliwe zweryfikowanie twierdzenia S., że w jej przypadku spełniły się przesłanki warunkujące możliwość wstrzymania wykonania aktu. Okoliczność zaś związana z ewentualnym brakiem możliwości rozpoznania skargi kasacyjnej przez upływem terminu wyznaczonego na wykonanie obowiązku oraz hipotetyczna możliwość jej uwzględnienia, same w sobie nie mogą stanowić o zasadności wniosku strony.
Wobec braku podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.