Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 marca 2005r., sygn. akt II SA/Gl 778/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J. R. i G. R.-P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 11 sierpnia 2003r., sygn. akt II SA/Ka 1378/03 odrzucającego ich skargę na uchwałę Rady Gminy w Goleszowie z dnia 24 września 2002r., Nr XLIII/365/2002.
W uzasadnieniu Sąd podał, że zarządzeniem doręczonym w dniu 27 stycznia 2005r. skarżący zostali zobowiązani do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie, przez wskazanie podstawy wznowienia, jej uzasadnienie, podanie okoliczności potwierdzających zachowanie 3-miesięcznego terminu do wniesienia tej skargi oraz wskazania, czy żądają uchylenia, czy też zmiany zaskarżonego orzeczenia NSA z dnia 11 sierpnia 2003r. Tym samym zarządzeniem zobowiązano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 150 zł. Poinformowano w nim także, że uzupełnienie braków formalnych skargi, jak i uiszczenie wpisu powinno nastąpić w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie. W zakreślonym terminie braki nie zostały usunięte, zatem skarga została odrzucona.
Skarżący, reprezentowani przez radcę prawnego, złożyli od powyższego postanowienia skargę kasacyjną, informując jedynie, że opłata została uiszczona w terminie, a w odniesieniu do pozostałych braków formalnych szczegółowe wyjaśnienie zawiera pismo skarżących z dnia 8 lutego 2005r. Niezachowanie siedmiodniowego terminu spowodowane było brakiem załącznika do pisma Sądu z dnia 24 stycznia 2005r., który to brak "uniemożliwił skarżącym merytorycznie i formalnie ustosunkować się do pisma, a brak załącznika nie był zawiniony przez skarżących się tylko przez Wojewódzki Sąd Administracyjny".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Właściwą formę skargi kasacyjnej, z uwagi na rygor, jakim są obwarowane niektóre braki formalne, ma zapewnić obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego - art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Przepis art. 176 powołanej ustawy określa m. in. wymagania materialne (konstrukcyjne) skargi kasacyjnej, którymi są: a) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; b) wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; c) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; d) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W niniejszej sprawie w skardze kasacyjnej nie wskazano żadnego przepisu, który został przez Sąd I instancji naruszony.
Zgodnie z art. 174 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sformułowanie ogólnikowego zarzutu naruszenia przepisów, jak to zostało w niniejszej sprawie dokonane, nie pozwala traktować go jako podstawy kasacyjnej, określonej w powyższym przepisie. Ponadto podkreślenia wymaga, że przedstawienie podstaw kasacyjnych nie może ograniczać się do formalnego powołania przepisu art. 174 pkt 2 ustawy. Opierając skargę kasacyjną na naruszeniu przepisów postępowania należy wskazać, które przepisy prawa procesowego zostały naruszone przez Sąd i określić, jaki miało to wpływ na wynik sprawy.
W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że braki w tym zakresie nie podlegają sanacji, co w konsekwencji czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną (por. postanowienie SN z 12.12.2000 r., V CKN 1780/00, OSN 2001, nr 3, poz. 52). Sąd nie może bowiem domniemywać intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować, na czym strona skarżąca opiera swoje żądanie pod adresem Sądu. Tym bardziej zatem niezrozumiałe jest to, że w skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżących jedynie "informuje" Sąd o swoich racjach, zamiast postawić konkretne zarzuty naruszenia odpowiednich przepisów prawa wraz z ich uzasadnieniem. Niedopuszczalne jest w szczególności wykazywanie bliżej nieokreślonego zawinienia przez Sąd I instancji, w sytuacji gdy zarzut ten nie znajduje oparcia w przepisach, a nadto jest niezrozumiały (brak załącznika do pisma Sądu z dnia 24 stycznia 2005r., co miało rzekomo doprowadzić do uchybienia terminu).
Z treści pisma Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 stycznia 2005r. nie wynika, aby miał był do niego dołączany jakikolwiek załącznik, poza odpisem odpowiedzi na skargę. Pełnomocnik skarżących nie wykazał, aby ewentualne niedołączenie odpisu tego pisma było uchybieniem procesowym, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W zaistniałej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny władny jest odrzucić skargę kasacyjną.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 178 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.