Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 10 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 687/11

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 26 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 680/10, II SA/Łd 683/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargi J. S. i Z. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch turbin wiatrowych.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że Burmistrz Gminy K. decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...], działając na podstawie art. 46a ust. 7 w związku z art. 46 ust. 1 i art. 56 ust. 1, 2, 3, 7 i 8 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska oraz art. 153 ustawy z dnia 3 października 2008 o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch turbin wiatrowych na działce nr ew. [...], obręb J., gmina K..

O podjęciu powyższej decyzji zawiadomiono w dniu [...] czerwca 2009 r. w drodze obwieszczenia, w trybie art. 49 k.p.a. oraz art. 74 ust. 3 i art. 85 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

W dniu [...] marca 2010 r. J. S., C. B., K. G., Z. S., K. S., E. W., T. W. i C. W. (pismo datowane [...] marca 2010 r.) wnieśli odwołanie od powyższej decyzji podnosząc, iż nie uwzględnia ona ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego oraz stanowi naruszenie interesu prawnego skarżących oraz wskazując na uchybienia organu zarówno co do procedowania jak również merytorycznej zasadności raportu i opartej nań decyzji środowiskowej. Nadto podniesiono, iż w sprawie nie miały miejsca obwieszczenia w trybie art. 49 k.p.a., przez co skarżący byli pozbawieni, bez swej winy, udziału w postępowaniu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w oparciu o art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy podniósł, iż w postępowaniu o wydanie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia mają zastosowanie dwie formy zawiadamiania: poprzez doręczenie w trybie art. 39 k.p.a. oraz poprzez obwieszczenie w trybie art. 49 k.p.a. Druga ze wskazanych form może mieć miejsce, zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wówczas, gdy liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20. Analogiczne rozwiązanie przewidywał art. 46a ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.

Przedmiotowa sprawa została wszczęta wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2008 r. tj. przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 3 października 2008 o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, co pozostaje w zgodzie z art.153 ust.1 tej ustawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że strony postępowania zostały zawiadomione o kwestionowanej decyzji w drodze obwieszczenia dokonanego w dniu [...] czerwca 2009 r. Odwołanie zaś nadano w placówce pocztowej w dniu [...] marca 2010 r., co oznacza, że jest ono spóźnione, skoro ostatnim dniem do złożenia odwołania był [...] lipca 2009 r.

Powyższe postanowienie zaskarżyli J. S., C. B., K. G., Z. S., K. S., E. W., T. W. i C. W. wskazując, że zawiadomienie w trybie art. 49 k.p.a. wymaga ogłoszenia w miejscu uczęszczanym, w miejscu faktycznie bliskim planowanemu przedsięwzięciu, również na pobliskim przystanku, tablicy ogłoszeń, sklepie, płocie, a dodatkowo na domu sołtysa, drzwiach kościoła. Ogłoszenie zaś dokonane w niniejszej sprawie nie spełnia powyższych wymogów, bowiem zostało dokonane w siedzibie organu wydającego decyzję, zatem możliwość zapoznania się z wywieszonymi tam komunikatami ograniczona była do godzin pracy urzędu. Nie odnaleźli również żadnych ogłoszeń w tej sprawie na stronie internetowej organu.

W konsekwencji skarżący uznali, iż nie doszło do skutecznego doręczenia decyzji, wobec czego nie stała się ona ostateczna.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargi C. B., K. G., K. S., E. W., T. W. i C. W. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 17 listopada 2010 r. skarżący J. S. poparł skargę i oświadczył, że pismo z dnia [...] marca 2010 r., które dotarło do SKO w Łodzi dwa dni później jest odwołaniem od wydanych przez Burmistrza Miasta K. decyzji środowiskowych i zawierało w swej treści wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Pisząc o wznowieniu w ostatnim akapicie pisma, jego autorzy mieli na myśli to, aby organ odwoławczy nakazał organowi I instancji przeprowadzenie ponownie postępowania w zakresie uzgodnień środowiskowych. Chcieli oni, żeby SKO uchyliło decyzję organu I instancji i ponownie nakazało rozpoznanie w całości i takie rozumienie zapisu o "wznowieniu postępowania" mieli na myśli.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu przedstawionej sprawy, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargi wniesione przez J. S. i Z.S.

W pierwszej kolejności Sąd zauważył, że zgodnie z art. 129 § 1 i 2 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, zaś czternastodniowy termin do wniesienia odwołania liczony jest od dnia doręczenia stronie odpisu rozstrzygnięcia w sprawie. Powyższe stosuje się do spraw, w których zastosowanie znalazł tryb doręczenia przewidziany w art. 39 k.p.a. Ten sposób doręczenia nie jest jednak jedynym stosowanym przez organy administracji w toku procedowania. Inne uregulowania w tym przedmiocie zawiera art. 49 k.p.a. oraz przepisy szczególne. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika to z akt administracyjnych, Burmistrz Miasta K. dokonał doręczeń wskazanym stronom w trybie art. 39 k.p.a. za pośrednictwem poczty i wszystkie miały miejsce w dniu [...] czerwca 2009 r., a nadto zawiadomienia w drodze obwieszczenia dokonanego na podstawie art. 49 k.p.a. oraz art. 74 ust. 3 i 85 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

W myśl art. 74 ust. 3 tej ustawy, jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, organy są uprawnione do zastosowania art. 49 k.p.a. Przepis ten stanowi, że strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. W tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Skoro więc obwieszczenie nastąpiło w dniu [...] czerwca 2009 r., to zawiadomienie o podjętej decyzji można uznać za dokonane zgodnie z ww. przepisami po upływie czternastu dni, a zatem termin do wniesienia odwołania minął z dniem [...] lipca 2009 r. Skoro zaś skarżący odwołanie złożyli dopiero dnia [...] marca 2010 r. (data wpływu do organu) to niewątpliwie uczynili to z uchybieniem terminu.

Jak podkreślił Sąd, przeprowadzona analiza akt sprawy wskazała, że zastosowany w niniejszej sprawie tryb zawiadomienia o treści wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w drodze obwieszczenia w oparciu o art. 49 k.p.a. i art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (abstrahując od tego, czy wskazany przepis w ogóle winien mieć w sprawie zastosowanie), nie był prawidłowy, jako że liczba stron postępowania nie przekraczała 20 i stronom tym organ doręczył rozstrzygnięcie indywidualnie, w normalnym trybie, co dokumentują zwrotne poświadczenia odbioru. Jednakże, zdaniem Sądu, wskazane uchybienie, choć stanowi naruszenie prawa, to jednak nie rodzi po stronie skarżących żadnego uprawnienia, a w szczególności nie "otwiera" terminu do składania środka odwoławczego przez osobę, która nie brała udziału w postępowaniu. Powyższe uchybienie nie uzasadnia jednak konieczności wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego, tak jak postulują to skarżący.

W ocenie Sądu, organ prawidłowo potraktował pismo skarżących jako odwołanie od decyzji Burmistrza Gminy K. dnia [...] czerwca 2009 r., choć zawarto w nim również argumenty dotyczące wznowienia postępowania. Za takim wnioskiem, iż wskazane pismo stanowi środek odwoławczy, jednoznacznie przemawia treść skargi, jak również oświadczenia złożone przez skarżących na rozprawie. Wbrew argumentom skargi, wskazane odwołanie nie zawiera jednak wniosku o przywrócenie terminu i próżno się go doszukiwać w treści pisma, co słusznie organ skonstatował. W sytuacji zatem, gdy organ II instancji oceni, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, lecz ma obowiązek – po myśli art. 134 k.p.a. - stwierdzić w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co też w niniejszej sprawie organ prawidłowo uczynił.

Jak zaznaczył Sąd, zawarte w treści odwołania argumenty dotyczące wznowienia postępowania, podlegać będą odrębnemu rozpoznaniu. Jedno pismo nie może bowiem stanowić jednocześnie odwołania i żądania wznowienia postępowania, mogą być natomiast w jednym piśmie zawarte różne żądania i kwestia ta winna podlegać ocenie organu, niezależnie od prawidłowo rozstrzygniętej przedmiotowej sprawy dotyczącej odwołania od decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r.

W konsekwencji Sąd uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi w sposób prawidłowy wydało postanowienie stwierdzające uchybienie terminu przez skarżących do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta K. z dnia [...] czerwca 2009 r., w związku z czym organ odwoławczy nie był uprawniony do merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego złożonego przez skarżących.

W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku J. S., reprezentowany przez radcę prawnego, podniósł następujące zarzuty:

1. 1. naruszenie przepisów postępowania w stopniu, który ma istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i lit. a) oraz art. 151 i art. 133 § 1, art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 134 k.p.a. w zw. z art. 74 ust. 3 i art. 74 ust. 3 i art. 153 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko i art. 46a ust. 5 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) poprzez to, że Sąd mimo iż prawidłowo uznał, że nieprawidłowo zastosowano tryb zawiadomienia o treści wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w drodze obwieszczenia w oparciu o art. 49 k.p.a. i art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...), to błędnie nie uchylił zaskarżonego postanowienia, mimo, iż miało ono wpływ na wynik sprawy i treść rozstrzygnięcia, podnosząc, iż zdaniem Sądu, "wskazane uchybienie, choć stanowi naruszenie prawa, to jednak nie rodzi po stronie skarżących żadnego uprawnienia, a w szczególności nie "otwiera" terminu do składania środka odwoławczego przez osobę, która nie brała udziału w postępowaniu", mimo iż skoro został zastosowany błędnie tryb z art. 49 k.p.a. i art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...), to nie można uznać, że decyzja Burmistrza Gminy K. z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch turbin wiatrowych została doręczona ze skutkiem na dzień 30 czerwca 2009 r., albowiem jej doręczenie w trybie obwieszczenia było bezskuteczne, a została ona ogłoszona ustnie skarżącej stronie w marcu 2010 r., kiedy strona wystąpiła o wydanie jej kserokopii, a wobec tego odwołanie zostało wniesione w terminie, ewentualnie nawet, jeśli przyjąć, iż przed wniesieniem odwołania decyzja nie została doręczona stronie w ogóle, to nadal brak podstaw do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, stąd naruszenie przez organy przepisów postępowania, a mianowicie art. 49 k.p.a. i art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...), miało istotny wpływ na wynik sprawy i zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] kwietnia 2010 r. winno być uchylone na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) lub ewentualnie lit. a) ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, oddalenie skargi nastąpiło więc z naruszeniem ww. przepisów postępowania w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy;
2. 2. naruszenie przepisów postępowania w stopniu, który ma istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i lit. a) oraz art. 151 tej ustawy w zw. z art. 49 i art. 129 § 2 oraz art. 134 k.p.a. w zw. z art. 74 ust. 3 i art. 153 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) i art. 46a ust. 5 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz z zw. z art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych poprzez sporządzenie przez Sąd uzasadnienia zaskarżonego wyroku z naruszeniem zasad wynikających z art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym w szczególności niejasne powołanie się przez Sąd na okoliczności dotyczące doręczenia stronom postępowania "rozstrzygnięcia indywidualnie, w normalnym trybie, co dokumentują zwrotne poświadczenia odbioru", poprzez niewskazanie, jakie rozstrzygnięcie jest przedmiotem tych rozważań Sądu, a nadto niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, dlaczego uznał, iż naruszenie przez organy art. 49 k.p.a. i art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia i wynik sprawy, oraz ponadto zaniechanie dokonania oceny legalności zastosowania przez organy art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) w ogóle o ograniczenie się w tym względzie do wyrażenia poglądu: "(abstrahując od tego, czy wskazany przepis w ogóle winien mieć w sprawie zastosowanie)", które nie zawiera wszak oceny legalności zastosowanego przepisu, które to naruszenia przez Sąd zasad sporządzania uzasadnienia zgodnie z art. 141 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mają istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem wskutek naruszenia ww. przepisów postępowania nie jest możliwa należyta ocena legalności zaskarżonego wyroku oraz należyte postawienie zarzutu dotyczącego naruszenia przez Sąd prawa materialnego lub też przepisów postępowania;
3. 3. naruszenie przepisów postępowania w stopniu, który ma istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i lit. a) oraz art. 151 i art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 141 § 4 i art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 49, art. 61 § 1, art. 63 i art. 66, art. 129 § 1 i § 2 oraz art. 145 § 1 pkt 4, art. 147 i art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. w zw. z art. 74 ust. 3 i art. 153 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) i art. 46a ust. 5 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz w zw. z art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych poprzez mylne przyjęcie przez Sąd, że podanie wniesione przez stronę skarżącą w dniu [...] marca 2010 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi za pośrednictwem Burmistrza Miasta K. zawierało tylko odwołanie od decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia [...] czerwca 2009 r. w sytuacji, gdy zawierało ono obok odwołania również wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Burmistrza Gminy K. z dnia [...] czerwca 2009 r., co zostało wyraźnie wskazane na str. 9 pisma z dnia [...] marca 2010 r. zatytułowanego "odwołanie", strona zaś ma prawo do złożenia w jednym podaniu kilku wniosków i kilku żądań, a nadto poprzez przekroczenie przez Sąd granic sprawy wyznaczonych skargą, a które to uchybienie ma istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem organ i strona byłyby w sprawie związane oceną prawną Sądu wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, mimo, iż skarga nie dotyczyła rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania.

Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, która w niniejszej sprawie nie ma miejsca (art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.jedn. Dz.U. z 2012, poz.1270). Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, wymaga spełnienia wymogów określonych w art. 174 i art. 176 tej ustawy, z tego też względu ustawodawca wprowadził wymóg sporządzania skargi kasacyjnej przez zawodowego pełnomocnika. Właściwe, odpowiadające wymogom formalnym sformułowanie podstaw skargi kasacyjnej ma dla rozpoznania tej skargi znaczenie istotne, przesądzające o granicach rozpoznawania sprawy. Stwierdzić należy, że redakcja poszczególnych zarzutów wniesionej w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej budzi zastrzeżenia, ponieważ sformułowane są one w sposób nieczytelny, zawierają zdania wielokrotnie złożone powielając zawartą w nich argumentację.

Mimo tych uchybień, intencja autora skargi kasacyjnej, zwłaszcza z uwagi na powołanie w jej podstawach konkretnych przepisów, umożliwia uchwycić sens zarzutów, co z kolei pozwala odnieść się do jej składników.

Przedmiotem zaskarżenia jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydany w sprawie ze skargi na postanowienie w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch turbin wiatrowych. Skarga kasacyjna podnosi zarzuty naruszenia przepisów postępowania, które w granicach sprawy zakreślonych przedmiotem zaskarżonego orzeczenia należy uznać za nieusprawiedliwione.

Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że poinformowanie o wydaniu przez Burmistrza Gminy K. decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch turbin wiatrowych na działce nr ew. [...], obręb J., Gmina K., nastąpiło przy zastosowaniu dwóch form zawiadomienia: poprzez doręczenie w trybie art. 39 k.p.a. oraz poprzez obwieszczenie w trybie art. 49 k.p.a. w związku z art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Przede wszystkim wskazać należy, że są to dwie różne formy zawiadomienia, których możliwość zastosowania wynika z okoliczności konkretnej sprawy. Obwieszczenie bowiem jako forma zawiadamiania o aktach i czynnościach organów administracyjnych jest stosowane w przypadku udziału znacznej liczby osób w postępowaniu administracyjnym, bądź w sytuacjach, gdy z góry nie można ustalić kręgu podmiotów, które powinny wziąć udział w postępowaniu.

Dla zastosowania powyższego trybu w postępowaniu o ustalenie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, jak właściwie zaakcentował Sąd I instancji, było stwierdzenie, że liczba stron postępowania przekracza 20, co wynika z art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W niniejszej zaś sprawie, jak prawidłowo wywiódł Sąd I instancji, liczba stron postępowania była mniejsza i zastosowano wobec nich – pomimo obwieszczenia, którego zastosowanie w niniejszej sprawie było wątpliwe - doręczenie w trybie art. 39 k.p.a. Wnoszący w niniejszej sprawie odwołanie od decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia [...] czerwca 2009 r. nie zostali przez ten organ uznani za strony postępowania, stąd nie została im owa decyzja doręczona.

Natomiast, jak wynika z oświadczenia złożonego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym złożonego przez pełnomocnika J. S., skarżący uważali, że mimo dużej odległości ich nieruchomości od inwestycji mają przymiot strony, organ zaś pominął ich w postępowaniu nie doręczając im decyzji. Odwołanie zatem wniesione przez te osoby podlegało – stosownie do art. 134 k.p.a. – czynnościom wstępnym podejmowanym przez organ w zakresie dopuszczalności odwołania i zachowania terminu do jego wniesienia. Stwierdzić zatem należało, że w dacie składania odwołania ([...] marca 2010 r.) decyzja Burmistrza Gminy K. była już ostateczna, bowiem stronom biorącym udział w tym postępowaniu upłynął 14-dniowy termin do złożenia odwołania, doręczenia decyzji nastąpiły bowiem w dniu [...] czerwca 2009 r. Zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie ugruntowane jest już stanowisko, iż termin do wniesienia odwołania dla strony, która została pozbawiona udziału w postępowaniu w I instancji, liczy się od dnia doręczenia decyzji stronie, która brała udział w postępowaniu.

Skoro zatem w niniejszej sprawie w momencie składania środka odwoławczego przez skarżących przedmiotowa decyzja była ostateczna, to wniesienie odwołania było czynnością bezskuteczną, a organ zobligowany był uznać, iż nastąpiło uchybienie terminu do jego wniesienia.

W tej sytuacji należało uznać za niezasadne podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty, prawidłowo bowiem Sąd I instancji oddalił skargi na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyjmując, iż właściwie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. w oparciu o art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Będąc zaś – w myśl art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - związany granicami sprawy wyznaczonymi skargą, Sąd I instancji właściwie odniósł się do kwestii dotyczących uchybienia terminu do wniesienia odwołania, tym bardziej, że – zgodnie z oświadczeniem złożonym przez skarżących na rozprawie przed Sądem I instancji – taki był charakter wnoszonego przez nich pisma. W sytuacji tak jednoznacznego oświadczenia, Sąd nie mógł – jak wywodzi autor skargi kasacyjnej – oceniać tego pisma w kategoriach innych możliwych żądań i wniosków stron kierowanych do organu, rozpoznawanych w innych trybach.

Za niezasadny należy również uznać podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem, uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Należy stwierdzić, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zawiera wszystkie elementy zawarte w powołanym wyżej przepisie i w pełni odpowiada wymogom ustawowym.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.