Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2005 r. o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich.
W uzasadnieniu skarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że pomimo obowiązku wynikającego z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wezwana do uiszczenia wpisu strona nie wniosła opłaty w terminie. Wezwanie zostało bowiem doręczone skarżącej w dniu 30 stycznia 2006 r., a wpis został opłacony w dniu 7 lutego 2006 r., podczas kiedy termin do uiszczenia przedmiotowej opłaty upłynął z dniem 6 lutego 2006 r.
Z powyższego względu, na mocy art. 220 § 3 i art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji odrzucił wniesioną skargę.
Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wniosła A. M. Skargę kasacyjną oparto na zarzucie naruszenia art. 72 p.p.s.a.
Zdaniem skarżącej 7 – dniowy termin do wniesienia żądanej opłaty nie mógł zostać dotrzymany z tego względu, że wezwanie do uiszczenia wpisu nie zostało jej doręczone osobiście. Przesyłkę odebrała bowiem jej córka – J. S., zameldowana pod innym niż skarżąca adresem. W świetle powołanego w skardze kasacyjnej art. 72 p.p.s.a. osoba ta nie była uprawniona do odbioru korespondencji strony skarżącej wobec czego skarga kasacyjna znajduje uzasadnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zarzuty skargi kasacyjne dotyczące obrazy przepisu art. 72 p.p.s.a. uznać trzeba za chybione.
Wbrew wywodom wniesionej skargi kasacyjnej, jak wynika z adnotacji poczty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, wezwanie Sądu skierowane do A. M. zgodnie z zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2006 r. do uiszczenia wpisu, zostało doręczone stronie skarżącej osobiście w dniu 30 stycznia 2006 r.
Tym samym jakiekolwiek wywody, że doręczenie dokonane zostało osobie do tego nieupoważnionej uznać trzeba za polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji.
Powyższe okoliczności prowadzą do wniosku, że wniesiona skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, bowiem stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis.
Z tego względu na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną należało oddalić.