Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 25 września 2013 r. oddalił skargę J. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła J. O. reprezentowana przez adwokata przyznanego jej z urzędu w ramach udzielonej pomocy prawnej.
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik skarżącej kasacyjnie wniosła o umorzenie postępowania. Poinformowała, że przedmiotowa sprawa stała się bezprzedmiotowa z uwagi na to, że lokal z którego skarżącą wymeldowano został przez nią i jej męża sprzedany.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Zgodnie z art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej kasacyjnie oświadczyła, że lokal z którego J. O. została wymeldowana na podstawie zaskarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nie jest już własnością J. O. bowiem został przez nią i jej męża sprzedany po wniesieniu skargi kasacyjnej. W związku z powyższym uznać należy sprawa stała się bezprzedmiotowa zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W związku z tym, Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne w tej sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznał wniosku dotyczącego przyznania wynagrodzenia ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącej, gdyż przepisy art. 209 i 210 p.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Należne natomiast od Skarbu Państwa wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 p.p.s.a.