Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 lipca 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną Stowarzyszenia Architektów Polskich Oddział w P. i uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odrzucające skargę Stowarzyszenia na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 grudnia 2004 r. Stowarzyszenie zgłosiło wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 28 lipca 2005 r. co do kosztów postępowania kasacyjnego, ponieważ w skardze kasacyjnej wnosiło o przyznanie kosztów, jednakże Sąd nie orzekł w tym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie jest uzasadniony i podlega oddaleniu.
W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada wynikająca z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że co do zasady stronie, która poniosła koszty postępowania nie przysługuje zwrot kosztów. Wyjątki od tej zasady określa art. 200-204 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też w art. 209 tego Prawa przyjęto unormowanie, iż wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę /art. 200/ oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203, i art. 204. Tak więc w innych przypadkach Sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania, a brak rozstrzygnięcia w tym zakresie nie oznacza, iż w orzeczeniu brak jest rozstrzygnięcia, które według przepisów powinno być zamieszczone.
Podstawy do rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej na postanowienie nie mogą stanowić przepisy art. 203 i art. 204 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy te wiążą bowiem wyraźnie zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z zaskarżeniem wyroku, a to kto jest obowiązany do zwrotu kosztów zależy od treści wyroku Sądu pierwszej instancji /oddalającego lub uwzględniającego skargę/. Tak więc przepisy te w ogóle nie mogą mieć zastosowania do kosztów postępowania kasacyjnego w przypadku zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi. Oznacza to, że w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej i uchylenia postanowienia sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi, przepis art. 203 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma zastosowania. W takim przypadku Naczelny Sąd Administracyjny nie orzeka o zwrocie kosztów postępowania także wówczas, gdy skarżący zgłosił w skardze kasacyjnej wniosek o przyznanie kosztów.
Nie oznacza to, że skarżący nie może uzyskać zwrotu kosztów, jakie poniósł w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej od postanowienia sądu pierwszej instancji odrzucającego skargę. Zwrot tych kosztów może wchodzić w rachubę jednakże tylko wówczas, gdy w wyniku ponownego rozpoznania sprawy /po uchyleniu postanowienia odrzucającego skargę/, sąd uwzględni skargę, a więc skarżącemu będzie przysługiwał zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw od organu, na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 par. 3, na podstawie art. 201 tego Prawa. Do niezbędnych kosztów postępowania poniesionych przez skarżącego, których zwrot przysługuje skarżącemu od organu w tych przypadkach należy zaliczyć także poniesione przez skarżącego koszty związane z wniesieniem skargi kasacyjnej od postanowienia sądu pierwszej instancji odrzucającego skargę, która została uwzględniona.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia na podstawie art. 157 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.