Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 523/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, oddalił skargę F. S.A. w W. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej.
Skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła F. S.A. w W. Następnie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...], reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 listopada 2015 r., na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) oddalił ww. skargę kasacyjną.
Pełnomocnik [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] pismem z dnia 3 lutego 2016 r. wniósł o uzupełnienie ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2015 r. w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego poprzez zasądzenie od skarżącego kasacyjnie na rzecz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jednym z takich dodatkowych orzeczeń jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż przepis art. 209 p.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i 204 p.p.s.a. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania następuje w tych przypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona żądała we właściwym czasie ich przyznania.
Stosownie do art. 204 pkt 1 p.p.s.a., w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Zgodnie zaś z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego osobistego stawiennictwa strony.
Podkreślić również należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12, uznał, iż art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w zw. z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a., stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...], w terminie zakreślonym przez ustawodawcę (art. 179 p.p.s.a.), udzielił odpowiedzi na wniesioną przez F. S.A. z siedzibą w W. skargę kasacyjną, w której ustosunkował się do zarzutów i argumentacji w niej zawartych oraz wnosił o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 listopada 2015 r. oddalił skargę kasacyjną, nie orzekając jednak o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz organu. W związku z czym zasadnym było uzupełnienie powyższego wyroku w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 2 i § 3 w związku z art. 204 pkt 2 p.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490), orzekł jak w sentencji postanowienia.