Postanowienie NSA z 1 czerwca 2007 r., II OSK 710/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 1 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. H., A. L. i A. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 814/06 odrzucające skargę K. H., A. L. i A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] maja 2006 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania

Sprawa

w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Skład

Sędzia NSA Bożena Walentynowicz przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 25 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 814/06, odrzucił skargę K. H., A. L. i A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] maja 2006 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że pisma, podlegające opłacie stałej, wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone Sąd odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, opłata należyta w niniejszej sprawie zaś to 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193/.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosły skarżące, reprezentowane przez radcę prawnego, zarzucając naruszenie przepisu art. 141 § 4 w związku z art. 166 oraz art. 221 ppsa, § 2 ust. 5, § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193/, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu podniesiono, że stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lipca 2006 r. wpis od skargi został uiszczony w wysokości 200 zł. Podniesiono również, że Sąd I instancji odrzucając skargę błędnie ustalił wysokość wpisu od skargi na 500 zł, argumentując stanowisko, iż sprawa mieści się w zakresie zagospodarowania przestrzennego, ponieważ niezależnie od tego sprawa dotyczy stwierdzenia nieważności decyzji, a zatem zastosowanie powinien znaleźć § 2 ust. 5 rozporządzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 221 ppsa pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Bezspornym w niniejszej sprawie jest fakt, że przedmiotowa skarga podlega opłacie stałej, stosownie do § 2 ust. 5, bowiem skarżona decyzja wydana została na podstawie art. 157 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczącego odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, niezależnie od powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie słusznie odrzucił skargę. Pełnomocnik skarżących uiścił bowiem opłatę od skargi w dniu 31 lipca 2006 r., dopiero po wezwaniu Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lipca 2006 r., a powinien był uiścić opłatę w dniu złożenia skargi, stosownie do art. 219 § 1 ppsa, najpóźniej jednak w dniu, w którym mijał termin do wniesienia skargi od decyzji organu II instancji, a zatem 14 lipca 2006 r. (por. postanowienie SN z dnia 16 maja 1969, sygn. akt III CRN 136/69, LEX nr 6505).

Wadliwe było wezwanie, przez Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pełnomocnika skarżących, do uiszczenia opłaty od skargi, wobec regulacji prawnej określającej skutki błędnego uiszczenia opłaty stałej przez profesjonalnego pełnomocnika. Skutki takie nie zależą bowiem od uznania Sądu, przewiduje je natomiast art. 221 ppsa, który nakazuje pozostawienie bez rozpoznania albo odrzucenie pisma podlegającego opłacie stałej wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego, które nie zostało należycie opłacone. Ponieważ opłata została wniesiona po upływie przewidzianego terminu skarga podlegała odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 182 ppsa.