Uzasadnienie
1. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 26 listopada 2009 r., II SA/Wr 369/09, oddalił skargę Z. K. na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Wrocławia w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 22 listopada 2005 r. II SA/Wr 432/05. Wyrok ten został wydany w następującym stanie sprawy:
a) Wyrokiem z dnia 22 listopada 2005r.,II SA/Wr 432/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] sierpnia 2001r. nr [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Wrocławia z dnia [...] maja 2001r. nr [...] udzielającą pozwolenia na użytkowanie sklepu spożywczo-mięsnego zlokalizowanego przy ul. M. [...] we W.
b) Z. K. w dniu 16 lipca 2009r. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na niewykonanie tego wyroku, żądając jednocześnie, na podstawie art.154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm. z późn. zm. powoływana w dalszym ciągu niniejszego uzasadnienia jako "P.p.s.a. "), wymierzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia grzywny "w celu wymuszenia wykonania wyroku Sądu z 22 listopada 2005r." Skarżący wyjaśnił, że mimo upływu trzech lat wyrok nie został wykonany.
Skarga została doręczona organowi w dniu 28 lipca 2009r.
c) W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia wyjaśnił, że po przeprowadzeniu postępowania legalizacyjnego, zakończył postępowanie decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie pozwolenia na użytkowanie pomieszczeń byłej kotłowni przy ul. M. [...] we W. jako sklepu spożywczo-mięsnego, ponieważ dalsze prowadzenie postępowania stało się bezprzedmiotowe. Powyższe rozstrzygniecie stało się ostateczne w administracyjnym toku instancji i z tego względu w sprawie nie istnieją przesłanki ukarania organu grzywną przez Sąd.
2. Wyrokiem z dnia 26 listopada 2009 r., II SA/Wr 369/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Z. K. Sąd podniósł, że zasadniczą przesłanką wymierzenia organowi grzywny na podstawie art.154 § 1 P.p.s.a. jest ustalenie, że do dnia wniesienia skargi organ nie wykonał wyroku.
W przedmiotowej sprawie niewykonanie wyroku oznaczało niewydanie przez właściwy instancyjnie organ nadzoru budowlanego decyzji w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie sklepu spożywczo-mięsnego, zlokalizowanego w pomieszczeniu byłej kotłowni przy ul. M. [...] we W. po kasacyjnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 listopada 2005r. (II SA/Wr 432/05).
Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] lipca 2009 r. decyzja w sprawie została wydana przez organ właściwy tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia.
Oceniając zasadność skargi wniesionej w trybie art.154 § 1 P.p.s.a. Sąd bierze po uwagę sam fakt wydania przez organ decyzji, nie jest natomiast uprawniony do dokonywania w takim postępowaniu kontroli jej legalności. Kontrola taka może być podjęta dopiero po wyczerpaniu toku instancji i ewentualnym zaskarżeniu takiej decyzji do Sądu. Z chwilą podpisania decyzji mamy do czynienia z jej wydaniem w sensie procesowym, w tym znaczeniu, że istnieje decyzja administracyjna, a dzień jej wydania jest miarodajnym dla oceny podstawy prawnej i podstawy faktycznej decyzji, niezależnie od tego, że z chwilą jej doręczenia stronie, wywiera skutki prawne.
W ocenie Sądu I. instancji podejmując w dniu 20 lipca 2009 r. rozstrzygnięcie w sprawie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia, dopuszczając się wprawdzie zwłoki w załatwieniu sprawy, wykonał wyrok z dnia 22 listopada 2005r., II SA/Wr 432/05.
- 3. Z. K. w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I. instancji oraz o zasądzenie 100 zł tytułem kosztów postępowania.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania art.286 i art.154 P.p.s.a. poprzez odmowę wykonania prawomocnego wyroku Sądu z dnia 22 lutego 2005 r., II SA/Wr 432/05.
- 4. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
A. Skarga kasacyjna zarzuciła Sądowi I.instancji naruszenie artykułów 286 i 154 P.p.s.a. "poprzez odmowę wykonania prawomocnego wyroku sądu z dnia 22-II-2005 r., II SA/Wr 432/05." Prawne uzasadnienie tego zarzutu ogranicza się do jednego zdania: "Wystarczy porównać dotychczasowe decyzje inspekcji budowlanej z [...]-I-08 r. i [...]-05-08 r. z wyrokiem, aby się przekonać, że wyrok został zlekceważony". Natomiast pozostałe akapity tekstu skargi kasacyjnej w żadnym stopniu nie zawierają prawnej argumentacji wymaganej przez art.176 P.p.s.a.
Ma więc rację Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta Wrocławia pisząc w odpowiedzi na skargę kasacyjną, że "kasator nie określił na czym mają polegać naruszenia owych przepisów [...] w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie została zawarta żadna argumentacja wskazująca na obrazę przywołanych wyżej przepisów."
B. Wymogi formalne skargi kasacyjnej, konieczne dla jej merytorycznego rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny określa art.176 P.p.s.a. "Skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany." Skoro strona winna w skardze kasacyjnej przytoczyć podstawy kasacyjne oraz je uzasadnić, to a contrario Naczelny Sąd Administracyjny nie może z urzędu, we własnym zakresie formułować zarzutów ani usuwać Innych braków skargi kasacyjnej.
Ma to zasadnicze znaczenie w świetle związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej (art.183 P.p.s.a.). Nie można bowiem orzekać w graniach skargi kasacyjnej w przypadku, gdy granice te nie zostały wyraźnie zaznaczone w zarzutach skargi kasacyjnej i ich uzasadnieniu.
C. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny nie ma możliwości zbadania zgodności z prawem zaskarżonego wyroku. Nie mając zarzutów dotyczących zaskarżonego wyroku NSA nie może odpowiedzieć na pytanie czy strona wnosząca skargę kasacyjną ma rację.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną orzekając na podstawie art.184 P.p.s.a.