Uzasadnienie
Wyrokiem z 18 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] grudnia 2018 r., znak [...], utrzymującą w mocy decyzję [...] Konserwatora Zabytków z [...] kwietnia 2017 r., nr [...], w przedmiocie nakazu przywrócenia zabytku do stanu poprzedniego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła skarżąca spółka, wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu zawarła wyłącznie argumenty merytoryczne dotyczące wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych obowiązek wykazania zaistnienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej spoczywa na wnioskodawcy, przy czym za niewystarczające uznaje się przywołanie wyłącznie treści obowiązujących przepisów przewidujących możliwość wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Brak uzasadnienia uniemożliwia bowiem sądowi ocenę czy w określonych okolicznościach sprawy żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że skarżąca kasacyjnie, składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji nie wskazała żadnych argumentów pozwalających sądowi na przeprowadzenie oceny czy w rozpoznawanej sprawie zaszły przesłanki przyznania ochrony tymczasowej. Tym samym nie wykazała ona, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., co uniemożliwiło pozytywne rozpoznanie złożonego wniosku.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia