Uzasadnienie
M. M. złożył skargę na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] grudnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 258/17 wstrzymał wykonanie decyzji Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] grudnia 2016 r., znak: [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie nie budziło jakichkolwiek wątpliwości, że w sprawie niniejszej spełnione zostały przesłanki określone w powołanym przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Z ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika bowiem, że wykonanie obowiązku nałożonego na stronę skarżącą decyzją organu pierwszej instancji, utrzymaną w mocy zaskarżoną decyzją, to jest dokonanie rozbiórki wskazanego wyżej obiektu budowlanego – ze swej istoty – może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub może spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Wyrokiem z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 258/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] grudnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawę prawną umożliwiającą sądowi administracyjnemu wstrzymanie bądź odmowę wstrzymania wykonania objętej skargą decyzji stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości, bądź w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stosownie natomiast do art. 61 § 6 P.p.s.a. w brzmieniu nadanym mu przez art. 1 pkt 20 w związku z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 258/17 wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Uwzględniając powyższe orzeczenie oraz przedstawione wyżej nowe brzmienie art. 61 § 6 pkt 2 P.p.s.a., stwierdzić należy, że skutki udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej przez sąd administracyjny rozciągają się również na postępowanie przed Sądem drugiej instancji. Konkluzja ta wynika wprost z powyżej cytowanego brzmienia art. 61 § 6 pkt 2 P.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt II OSK 480/16). Oznacza to, że w nowym stanie prawnym utraciła swoją aktualność zasada prawna wyrażona w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, zgodnie z którą "w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) w związku z art. 193, tej ustawy", jeżeli wojewódzki sąd administracyjny wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji przed wydaniem wyroku oddalającego skargę.
Tym samym ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać u skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 P.p.s.a.) jest bezprzedmiotowa, skoro wykonanie zaskarżonej decyzji pozostaje nadal wstrzymane na podstawie postanowienia z postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 258/17. Skarżący dalej bowiem korzysta z udzielonej ochrony tymczasowej.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.