Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 grudnia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1688/07 oddalił skargę C. S. wniesioną na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na rozbudowę.
W dniu 6 marca 2008 r. skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła C. S., w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Skarżąca wskazała, że rozpoczęcie przez inwestorów rozbudowy istniejącego zakładu przetwórstwa mięsnego diametralnie zmieni warunki środowiskowe. Działki nr ewid. [...], [...], [...] we wsi J. przewidziane były w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren rolny, na którym dopuszczalna jest budowa obiektów związanych bezpośrednio z produkcją rolną oraz obiektów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego.
Natomiast realizacja zakładu przetwórstwa mięsnego nie mieści się w granicach pojęcia obiektu związanego bezpośrednio z produkcją rolną, z uwagi na szczególne wymogi sanitarne i weterynaryjne. Ponadto prowadzenie produkcji w zakładzie i jego rozbudowa doprowadzi niewątpliwie do nieodwracalnego skażenia terenu rolnego poprzez emisje chemiczne i odzwierzęce.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) dotyczący możliwości wstrzymania przez sąd, na wniosek skarżącego wykonania aktu lub czynności zamieszczony został w Dziale III "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym". Stosownie do treści art. 193 P.p.s.a. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Oznacza to, że nie jest wyłączone stosowanie przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a., w przypadku gdy skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku oddalającego skargę i wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Z tych względów należy przyjąć, że Naczelny Sąd Administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu na wniosek skarżącego, w razie oddalenia skargi i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a zatem nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczy w tym zakresie żadnych okoliczności.
Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Powołanie się przez skarżącą na okoliczność, że prowadzenie produkcji w zakładzie mięsnym i jego rozbudowa diametralnie zmieni warunki środowiskowe oraz doprowadzi do skażenia terenu rolnego poprzez emisje chemiczne i odzwierzęce nie wyczerpuje przesłanki, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skoro zatem skarżąca nie powołała w swym wniosku okoliczności istotnych w świetle powołanego przepisu, to nie można ocenić, czy takie okoliczności w sprawie występują i ewentualnie jaki mogą mieć wpływ na jego uwzględnienie. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy bowiem wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.