Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8.06.2011 r., sygn. akt II OSK 738/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Ke 615/09.
Pismem z dnia 4.07.2011 r. A.P. wniósł środek nazwany przez niego "zaskarżeniem", w którym zawarł polemikę zarówno ze wskazanym wyżej orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego jak i wyrokiem Sądu I instancji oraz decyzjami organów, zapadłymi w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8.06.2011 r. jest prawomocny, jak wynika z art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), bowiem nie przysługuje od niego żaden środek odwoławczy wnoszony w toku instancji. Środek, z jakim wystąpił A.P. stanowił polemikę z prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a więc był w istocie próbą wniesienia środka odwoławczego od wskazanego wyżej orzeczenia.
Przepisy powołanej ustawy przewidują możliwość wzruszenia prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie jedynie w drodze skargi o wznowienie postępowania, która uregulowana jest w przepisach Działu VII tej ustawy. Jednakże wniesiony przez A.P. środek odwoławczy nie spełniał warunków przewidzianych dla takiej skargi, co uniemożliwiało zakwalifikowania jej jako ten właśnie środek zaskarżenia. Nie można było go uznać także za skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, o jakiej mowa w Dziale VIIA przywołanej ustawy.
Mając na uwadze powyższe i uznając wniesiony w sprawie środek zaskarżenia za niedopuszczalny, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 193 i 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.