Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt SA/Gd 118/06 odrzucił wniosek A. i Z. J. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 listopada 2005 r. w sprawie ze skargi H. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] lutego 2003 r., nr [...].
W uzasadnieniu Sąd podniósł, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 listopada 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 507/03 uchylono zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą, żadna ze stron nie wniosła skargi kasacyjnej od wyroku, a wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony A. i Z. J. 19 grudnia 2005 r.
Wniosek o wznowienie został złożony 25 lutego 2006 r. A. i Z. J. podnieśli we wniosku, że w ich ocenie skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego została sfałszowana, poprzez złożenie podpisu "H. J." przez N. J. Sąd I instancji w motywach rozstrzygnięcia stwierdził, że gdyby nawet skarga była sfałszowana, to nie miałoby to wpływu na wyrok w tej sprawie, gdyż na rozprawie prawidłowo umocowany pełnomocnik H. J. poparł skargę. Powołane przez skarżących przepisy – art. 273 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej "ppsa", w ocenie Sądu nie znalazły zastosowania.
Sąd zatem nie dopatrzył się związku pomiędzy ewentualnym sfałszowaniem skargi z dnia 12 marca 2003 r., a wydanym w dniu 16 listopada 2005 r. wyrokiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaznaczył również, że udział w sprawie brał prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku, który wniósł o oddalenie wniosku o wznowienie postępowania.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wnieśli A. i Z. J., reprezentowani przez radcę prawnego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie:
1/ art. 113 § 1 ppsa poprzez uznanie przez Sąd I instancji, że sprawa została dostatecznie wyjaśniona, 2/ art. 125 § 1 pkt 2 ppsa poprzez niezawieszenie z urzędu postępowania przez Sąd I instancji, gdy został ujawniony czyn, którego ustalenie w drodze karnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej, 3/ art. 125 § 2 ppsa poprzez niewyznaczenie stronie terminu do zawiadomienia organów ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, 4/ art. 106 § 3 ppsa poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z dokumentu w postaci opinii biegłego grafologa, 5/ art. 50 § 1 oraz art. 32 ppsa poprzez przyjęcie, że skarga została wniesiona przez osobę uprawnioną, 6/ art. 44 § 1 i § 2 oraz art. 271 pkt. 2 ppsa "poprzez przyjęcie, iż skarga obarczona brakiem formalnym w postaci braku podpisu strony jest czynnością procesową strony, która może zostać potwierdzona przez stronę do czasu uprawomocnienia się wyroku, gdy w istocie nie może być mowy o jakichkolwiek czynnościach procesowych, jeżeli postępowanie nie zostało skutecznie wszczęte", 7/ art. 85 ppsa poprzez przyjęcie, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest skuteczna, 8/ art. 281 ppsa poprzez przyjęcie, że brak ustawowej podstawy wznowienia postępowania.
Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Odpowiedź na skargę kasacyjną wniósł Z. J. potwierdzając, iż podpis widniejący na przedmiotowej skardze został złożony przez N. J., bez świadomości "uchybienia", na prośbę i w imieniu H. J., gdyż w czasie składania skargi H. J. nie miał możliwości podpisania jej w związku z chorobą dłoni okresowo uniemożliwiającą pisanie.
Stanowisko do odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł pełnomocnik skarżących podtrzymując stanowisko zawarte w skardze kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 271 pkt 2 ppsa nie można żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.
Skarga o wznowienie postępowania, zatytułowana "wniosek o wznowienie postępowania" z dnia 24 lutego 2006 r. została oparta o art. 273 § 1 pkt 1 oraz § 2. Z treści powyższego wynika, że wznowienia postępowania można żądać na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym, a wykrycie tej okoliczności mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji słusznie zauważył, że w niniejszej sprawie brak jest związku między ewentualnym podrobieniem skargi wszczynającej postępowanie w sprawie a wyrokiem z dnia 16 listopada 2005 r. Ponieważ związek między tymi dwoma elementami jest konieczny do wznowienia postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w myśl przepisu 280 ppsa, był zobowiązany wniosek odrzucić niedopatrzywszy się ustawowej podstawy wznowienia.
Odnosząc się do poszczególnych zarzutów skargi kasacyjnej należy stwierdzić, że nawet jeżeli w ocenie skarżącego sprawa nie została dostatecznie wyjaśniona w postępowaniu przed Sądem I instancji, to w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostały złożone dwa dokumenty, które nie pozostawiają wątpliwości, że nie został naruszony art. 113 § 1 ani art. 106 ppsa. Odpowiedź na skargę kasacyjną oraz oświadczenie H. J. wyjaśniają kwestię podpisu złożonego na skardze. Nie miało również miejsca naruszenie art. 125 § 1 pkt 2 oraz § 2 ponieważ przede wszystkim sformułowanie "Sąd może" (art. 125 § 1 pkt 2) oznacza fakultatywność zawieszenia postępowania, a zatem Sąd I instancji nie był zobligowany do zawieszenia postępowania, a ponadto organy ścigania zostały poinformowane o możliwości popełnienia przestępstwa, ponieważ w rozprawie brał udział prokurator Prokuratury Apelacyjnej, który w związku z brakiem prawomocnego orzeczenia o popełnieniu przestępstwa wniósł o oddalenie skargi o wznowienie postępowania.
Mając na względzie zasadę zawartą w powołanym art. 271 pkt 2 ppsa, który nie pozwala wznowić postępowania jeżeli strona potwierdziła dokonane czynności procesowe, stwierdzić należy, że pozostałe zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej są również chybione.
Z mocy art. 184 w związku z art. 182 § 1 i § 3 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.