Uzasadnienie
M. sp. jawna w K. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2016r. znak: [...] w przedmiocie wszczęcia z urzędu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność skargi.
Postanowieniem z dnia 21 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 1227/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie zaskarżone zostało postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie w przedmiocie wszczęcia na podstawie art. 31 § 2 k.p.a. z urzędu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Przepis ten stanowi, że organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie. Zaskarżone postanowienie, które nie jest postanowieniem odmownym, nie jest też zaskarżalne zażaleniem, a co się z tym wiąże, nie jest postanowieniem wymienionym w powyższym katalogu aktów lub czynności, na które dopuszczalne jest wniesienie skargi.
Niniejsza sprawa objęta skargą nie mieści się w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej, co prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skargą kasacyjną M. sp. jawna w K. zaskarżyła powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- - art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez brak wymaganego tym przepisem wystarczającego uzasadnienia Sądu w zakresie motywów uznania, że w niniejszej sprawie zachodziły podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej;
- - art. § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez bezzasadne odrzucenie skargi, a w konsekwencji przez brak zagwarantowania skarżącej Spółce prawa do sądu.
Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718, dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Ponieważ w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozważył zasadność wniesionego środka zaskarżenia w świetle postawionych w nim zarzutów. Ocena w tym zakresie skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim nie można zgodzić się ze stanowiskiem, że odrzucenie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie wszczęcia z urzędu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy naruszyło prawo skarżącego do rozpatrzenia sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd w sytuacji, gdy zaskarżone postanowienie Kolegium budzi poważne wątpliwości co do jego zgodności z obowiązującym prawem. Wprawdzie z treści art. 31 § 2 zd. 2 k.p.a. wynika, że zaskarżalne zażaleniem (lub odpowiednio wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy) są wyłącznie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej a w związku z powyższym mogą one być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), to jednak strona niezadowolona z postanowienia pozytywnego, tj. o wszczęciu postępowania z urzędu w trybie art. 31 § 2 k.p.a. nie zostaje pozbawiona możliwości jego kontroli, ponieważ stosownie do art. 142 k.p.a. może je kwestionować w odwołaniu od decyzji oraz skardze do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego (zob. P. Gołaszewski, [w:] Kodeks postępowania administracyjnego.
Komentarz, pod red. R. Hauser i M. Wierzbowski,, wyd. C.H.BECK, Warszawa 2015 r., str. 234). W związku z powyższym niezasadny jest podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. § 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez bezzasadne odrzucenie skargi, a w konsekwencji przez brak zagwarantowania skarżącej Spółce prawa do sądu.
Ponadto w niniejszej sprawie nie doszło do zarzucanego naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Uzasadnienie orzeczenia Sądu pierwszej instancji zawierało bowiem zwięzłe przedstawienie stanu sprawy zgodnie ze stanem faktycznym, wskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) oraz jej wyjaśnienie. To, że autor skargi kasacyjnej nie zgadza się ze stanowiskiem Sąd pierwszej instancji, nie oznacza, że doszło do naruszenia tego przepisu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.