Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 listopada 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1630/19 oddalił skargę [...]sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2019 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Lublinie z dnia [...] marca 2019 r. znak [...] wymierzającą Spółce karę pieniężną w kwocie 1700 zł w związku z faktem prowadzenia działalności w zakresie obrotu żywnością w Bawialni [...], bez złożenia wniosku o zatwierdzenie zakładu i wpis do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku [...] sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka wskazała, że w razie niewstrzymania wykonalności decyzji, nałożona przez organ administracyjny kara pieniężna będzie mogła zostać wyegzekwowana w trybie postępowania egzekucyjnego w administracji, co spowoduje szkodę finansową po stronie skarżącej poprzez obciążenie jej dodatkowymi kosztami egzekucji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Nie wystarczy samo powołanie art. 61 § 3 p.p.s.a. i wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej.
Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia dotyczącego należności pieniężnej należy wykazać, że jego wykonanie spowoduje zagrożenie dla sytuacji finansowej skarżącego. Twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać zatem poparte stosownymi dokumentami źródłowymi.
W niniejszej sprawie skarżąca kasacyjnie Spółka składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wskazała jedynie, że w razie niewstrzymania wykonalności decyzji, nałożona przez organ administracyjny kara pieniężna będzie mogła zostać wyegzekwowana w trybie postępowania egzekucyjnego w administracji, co spowoduje szkodę finansową po stronie skarżącej poprzez obciążenie jej dodatkowymi kosztami egzekucji. Skarżąca nie wykazała natomiast, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na jej sytuację finansową. Nie wskazała na żadne okoliczności dotyczące tej sytuacji i nie przedstawiła żadnych dokumentów, które miałyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak zobrazowania tej sytuacji powoduje, że niemożliwe jest dokonanie oceny, czy wykonanie decyzji w tej konkretnej sytuacji może się wiązać z ryzykiem wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą natomiast stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
Stwierdzić zatem należy, że skarżąca kasacyjnie Spółka nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie wskazała bowiem, ani nie udokumentowała konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.