Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 5 grudnia 2017 r., oddalił skargę kasacyjną K.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 9 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 1046/16 w sprawie ze skargi na rozporządzenie Wojewody Małopolskiego z 17 października 2006 r. nr 81/06 w przedmiocie Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego.
Pismem z 12 grudnia 2017 r. Wojewoda Małopolski wniósł o uzupełnienie wyroku o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Zgodnie z art. 204 pkt 1 p.p.s.a., w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, zobowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok Sądu I instancji oddalający skargę. W niniejszej sprawie Wojewoda Małopolski był reprezentowany przez radcę prawnego, który w złożonej w terminie odpowiedzi na skargę kasacyjną wnosił o zasądzenie kosztów postępowania, a następnie stawił się na rozprawie w dniu 5 grudnia 2017 r. Stąd też w tej sprawie należało zasądzić na rzecz Wojewody Małopolskiego kwotę określoną w § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c) w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.), a więc kwotę 360 złotych.
Z tych względów i na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 oraz na podstawie art. 204 pkt 2 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.