Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 436/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę M. W. i M. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2006 r., Nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie obiektu budowlanego w trakcie realizacji.
Przedstawiając stan faktyczny rozpoznanej sprawy, Sąd I instancji wskazał, iż, w dniu [...] listopada 2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w A. wszczął na wniosek skarżących postępowanie administracyjne, którego przedmiotem były, jak doszło do sprecyzowania w dalszym jego toku, prowadzone na działce Nr [...], położonej przy ul. [...] w A. roboty budowlane, polegające na budowie obiektu budowlanego - kawiarni. W celu doprowadzenia robót wykonanych dotychczas do zgodności z przepisami prawa, organ I instancji, decyzją z dnia [...] lutego 2004 r., nakazał inwestorom - R. i E. Ł. sporządzić i przedłożyć projekt zamienny. Decyzją z dnia [...] maja 2004 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, w trybie odwoławczym, uchylił przedmiotową decyzję i umorzył postępowanie administracyjne.
W tym stanie sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w A., uwzględniając wskazówki organu odwoławczego, wszczął w dniu [...] czerwca 2004 r. postępowanie w sprawie obiektu budowanego będącego w trakcie realizacji na działce Nr [...] położonej przy ul. [...] w A., a następnie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004 r. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie tego obiektu i nakazał wykonanie ich zabezpieczenia. Na przedmiotowe postanowienie zażalenie złożyli zarówno skarżący, jak i inwestorzy.
W wyniku rozpoznania skargi złożonej przez skarżących na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, wyrokiem z dnia 14 października 2004 r., sygn. akt II SA/Bk 400/04, orzekł o jej uchyleniu. Uwzględniając prawomocny wyrok, organ odwoławczy, decyzją z dnia [...] lutego 2005 r., uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia, a następnie po rozpoznaniu zażaleń, postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r., umorzył postępowanie odwoławcze. Uprzednio, postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r., wyłączył Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. od prowadzenia sprawy dotyczącej budynku kawiarni na działce Nr [...], położonej przy ul. [...] w A., wyznaczając do jej załatwienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego w S. Wyznaczony organ, decyzją z dnia [...] marca 2006 r., umorzył postępowanie administracyjne wszczęte w dniu [...] czerwca 2004 r.
W odwołaniu od tej decyzji skarżący wskazali, iż organ, który ją wydał nie był właściwy miejscowo do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy, gdyż wyłączenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. od prowadzenia postępowania administracyjnego dotyczyło tylko sprawy budynku kawiarni, a nie obiektu budowanego. Skarżący podnieśli ponadto, iż organ I instancji niezbyt starannie zebrał materiał dowodowy, a także nie uwzględnił ich żądań i stanowiska zgłaszanego w trakcie postępowania.
W wyniku rozpoznania odwołania, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, nie podzielając podniesionych w nim zarzutów, decyzją z dnia [...] maja 2006 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż organ I instancji prawidłowo ustalił, iż wobec obiektu na działce Nr [...], położonej przy ul. [...] w A., zostały wszczęte dwa odrębne postępowania administracyjne. Mając zaś na uwadze, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 października 2004 r., sygn. akt II SA/Bk 400/04, w uzasadnieniu którego Sąd ten podniósł, powołując się przy tym na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku z dnia 8 kwietnia 2003 r., sygn. akt SA/Bk 1499/02, że organ odwoławczy, decyzją z dnia [...] maja 2004 r., niewłaściwie umorzył postępowanie w sprawie budynku kawiarni, a organ I instancji niewłaściwie wszczął drugie postępowanie w sprawie tożsamego obiektu, organ odwoławczy w niniejszej sprawie uznał, iż organ I instancji prawidłowo umorzył w trybie art. 105 § 1 kpa drugie postępowanie wszczęte w sprawie tożsamego obiektu.
Odnosząc się do zarzutu skarżących, iż organ I instancji nie był właściwy miejscowo do rozpatrzenia sprawy wyjaśniono, iż postanowienie z dnia [...] lutego 2006 r. w przedmiocie wyłączenia organu dotyczyło sprawy jednego obiektu budowlanego realizowanego na działce Nr [...], określanego jednak w dwóch odrębnych postępowaniach administracyjnych odmiennie - od 2001 r. jako budynek kawiarni, natomiast od dnia [...] czerwca 2004 r. jako obiekt budowlany.
Skargę na decyzję organu odwoławczego złożyli skarżący, zarzucając organom nadzoru budowlanego naruszenie w toku postępowania administracyjnego szeregu wskazanych w niej przepisów prawa.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę, uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie wskazał, iż w szczególności nie znalazł podstaw, aby uznać, że kwestionowana decyzja obarczona jest wadą kwalifikowaną, o której mowa art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Wskazał, iż organy obu instancji, podejmując rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, prawidłowo ustaliły i zastosowały stan prawny obowiązujący w chwili wydawania decyzji. W ocenie Sądu I instancji, ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny uzasadniał bowiem zastosowanie art. 105 § 1 kpa i w konsekwencji umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie obiektu budowlanego będącego w trakcie realizacji na działce Nr [...], położonej przy ul. [...] w A. Sąd zauważył, iż stosownie do tego przepisu, w przypadku gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że na wskazanej wyżej działce rozpoczęta jest budowa jednego obiektu budowlanego. Postępowanie administracyjne prowadzone przez organ I instancji od listopada 2001 r. w sprawie budynku kawiarni na działce Nr [...], jak również postępowanie wszczęte w dniu [...] czerwca 2004 r. w sprawie bliżej nieokreślonego obiektu budowanego na tej samej działce dotyczyło zatem tożsamego obiektu. Sąd I instancji zauważył jednocześnie, iż w wyroku z dnia 14 października 2004 r., sygn. akt II SA/Bk 400/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wskazał, iż organ odwoławczy decyzją z dnia [...] maja 2004 r. niewłaściwie umorzył postępowanie w sprawie budynku kawiarni, a organ I instancji niewłaściwie wszczął drugie postępowanie w sprawie tożsamego obiektu. Zgodnie natomiast z art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
W ocenie Sądu, działania organów nadzoru budowanego stanowiły wykonywanie zaleceń wyżej powołanego wyroku. Skoro zaś w niniejszej sprawie nie budzą zastrzeżeń ustalenia, iż wobec obiektu na działce Nr [...] były wszczęte dwa odrębne postępowania administracyjne, to prawidłowym działaniem było umorzenie postępowania wszczętego w sprawie tożsamego obiektu. Wyrażona w tej mierze ocena, iż postępowanie w tych warunkach stało się bezprzedmiotowe jest zgodna z prawem. Sąd I instancji dodał jednocześnie, iż umorzenie postępowania w oparciu o art. 105 § 1 kpa jest zawsze obligatoryjne, a dalsze jego prowadzenie w takim przypadku stanowiłyby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd wskazał również, iż pomimo umorzenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie dalsze postępowanie w sprawie budynku kawiarni będzie kontynuowane przez wyznaczony do tego organ, czyli Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego w S. W konsekwencji, twierdzenia skarżących dotyczące naruszenia przepisów art. 78, 10 i 11 kpa pozostają nieuzasadnione, ponieważ wszelkie pisma, dowody i wnioski dotyczące przedmiotu postępowania będą obiektem badania organów nadzoru budowlanego w postępowaniu prowadzonym w sprawie budynku kawiarni. Za niezasadne Sąd uznał ponadto zarzuty naruszenia art. 19 kpa oraz art. 24-26 kpa, podzielając w tym zakresie argumentację organu wskazaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wskazał również, iż zaskarżona decyzja spełnia wymogi z art. 107 kpa.
Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę kasacyjną złożyli skarżący, reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika. Zaskarżając przedmiotowy wyrok w całości, wnieśli o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Opierając skargę kasacyjną na podstawie z art. 174 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarzucili Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1/ art. 141 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez błędne przyjęcie w uzasadnieniu wyroku, że: a) w sprawie obiektu budowlanego na działce Nr [...], położonej przy ul. [...] w A. toczyły się dwa odrębne postępowania administracyjne, podczas gdy w rzeczywistości w sprawie tej wszczęte zostały trzy postępowania, w tym trzecie z urzędu, o czym świadczy zawiadomienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. z dnia [...] listopada 2005 r., b) w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 października 2004 r., sygn. akt II SA/Bk 400/04, zawarte zostało stwierdzenie, zgodnie z którym organ I instancji niewłaściwie wszczął drugie postępowanie w sprawie tożsamego obiektu budowlanego, a w konsekwencji, błędne stwierdzenie Sądu I instancji, że decyzje wydane w niniejszej sprawie stanowią wykonanie zaleceń tego wyroku, a ponadto poprzez brak przytoczenia w uzasadnieniu wyroku: a) podstaw prawnych uzasadniających włączenie do akt niniejszej sprawy materiału dowodowego zgromadzonego w innych postępowaniach administracyjnych, w szczególności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r. oraz wskazanego wyżej wyroku, bez spełnienia wymogów formalnych włączenia tych akt/dokumentów, b) ich stanowiska, popartego dowodem z postanowienia z dnia [...] lutego 2006 r. o wyłączeniu organu, zgodnie z którym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. nie był właściwy miejscowo do załatwienia niniejszej sprawy, 2/ art. 135 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 19 i 21 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 24 § 1 pkt 6, art. 25 § 1 i art. 26 § 2 kpa poprzez zaakceptowanie stanu sprzecznego z regulacjami ustawowymi dotyczącymi ustalania zasad właściwości miejscowej organu i wyłączenia z prowadzenia sprawy organu administracji publicznej i jego pracowników, 3/ art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez nieuwzględnienie skargi pomimo naruszenia przez organy administracji publicznej przepisów postępowania, tj.: art. 8, art. 11, art. 19, art. 24-26, art. 80 i art. 107 § 3 kpa, polegającym na naruszeniu w jego toku zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów, zasady przekonywania, zasady przestrzegania przez organy z urzędu swej właściwości miejscowej, przekroczeniu przez organy granic swobodnej oceny dowodów oraz wyłącznie sprawozdawczym charakterze uzasadnienia podejmowanych rozstrzygnięć.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, po uprzednim przedstawieniu stanu faktycznego niniejszej sprawy, skarżący podnieśli ponadto, iż zgodnie z wyrokiem z dnia 14 października 2004 r., sygn. akt II SA/Bk 400/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wytyczył organom nadzoru budowlanego kierunek merytorycznego załatwienia sprawy robót budowlanych realizowanych na działce Nr [...], położonej przy ul. [...] w A. W konsekwencji nie można uznać, ze przedmiotowe postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Skarżący zauważyli również, iż Sąd I instancji pominął fakt, że zgodnie z treścią postanowienia z dnia [...] lutego 2006 r. o wyłączeniu organu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wyznaczony został do załatwienia sprawy dotyczącej "budynku kawiarni", a tym samym nie był właściwy miejscowo do załatwienia niniejszej sprawy dotyczącej "obiektu budowlanego". Skarżący podnieśli, iż przedmiotowe postanowienie wydane zostało ponadto niezgodnie z prawem - wbrew przesłankom z art. 25 § 1 kpa. W niniejszej sprawie można bowiem mówić co najwyżej o wyłączeniu pracownika na podstawie art. 24 § 1 pkt 6 lub art. 24 § 3 kpa, gdyż zasadę wyłączenia pracownika stosuje się także do osoby wykonującej funkcję organu. Wyjaśnili, iż naruszenie przywołanych w podstawie kasacyjnej przepisów kpa polega na prowadzeniu przez organy nadzoru budowlanego trzech odrębnych postępowań w sprawie, co wytwarza u skarżących przekonanie, że działają one na zwłokę, manipulując instytucją wszczęcia postępowania. Zauważyli, iż organy nie wyjaśniły motywów wszczęcia trzeciego postępowania w sprawie, podczas gdy w ich ocenie powinny prowadzić sprawę spornego obiektu na zasadzie jej kontynuacji lub wznowienia. Organy te nie respektują również zasady przestrzegania z urzędu właściwości miejscowej, a to stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności wydanych przez niewłaściwy organ aktów. Wskazali również na błędną podstawę prawną postanowienia z dnia [...] lutego 2006 r. Wszystkie te naruszenia stanowią w ocenie skarżących rażące naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynika sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli w sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania, wymienione w art. 183 § 2 powołanej ustawy, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, to Sąd rozpoznając sprawę związany jest granicami skargi. Związanie granicami skargi oznacza związanie podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej oraz jej wnioskiem.
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna oparta została na podstawie z art. 174 pkt 2 powołanej ustawy. Wskazać jednak należy, iż dla skuteczności zarzutu opartego na tej podstawie wymagane jest poza wskazaniem konkretnych przepisów procedury sądowoadministracyjnej naruszonych przez Sąd także wykazanie, że następstwa stwierdzonych wadliwości postępowania były tego rodzaju, czy skali, iż kształtowały one lub współkształtowały treść kwestionowanego w sprawie orzeczenia.
Skarżący w ramach wskazanej podstawy kasacyjnej kwestionują generalnie ustalenia faktyczne przyjęte przez Sąd I instancji przy wyrokowaniu, zarzucając jednocześnie temu Sądowi brak dostrzeżenia naruszenia przez organy administracji publicznej szeregu, wymienionych w tej podstawie, przepisów procedury administracyjnej. Podstawę, na której oparta została skarga kasacyjna w niniejszej sprawie, uznać należy za nieusprawiedliwioną.
Odnosząc się do poszczególnych podniesionych jej ramach zarzutów, w pierwszej kolejności wskazać należy, iż w istocie w aktach sprawy administracyjnej znajduje się zawiadomienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego w A. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie budowanego budynku kawiarni na działce Nr [...], położonej przy ul. [...] w A. w związku z decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowanego z dnia [...] lutego 2005 r., uchylającą decyzję organu I instancji z dnia [...] lutego 2004 r. i przekazującą sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Powyższe oznacza natomiast, że skarżący mają słuszność, twierdząc, że w sprawie budynku kawiarni na działce Nr [...], położonej przy ul. [...] w A. wszczęte zostały trzy, a nie dwa postępowania administracyjne. Stwierdzić jednak należy, że okoliczność ta nie miała wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy przez Sąd I instancji i dlatego też pominięta została w opisie jej stanu faktycznego.
Wskazać należy, iż co do zasady niedopuszczalne jest wszczęcie przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego w sprawie, w której wszczęte zostało uprzednio i nadal trwa postępowanie administracyjne. Wszczęcie przez organ postępowania administracyjnego w sprawie tożsamej podmiotowo i przedmiotowo, obliguje w konsekwencji ten organ do umorzenia błędnie wszczętego postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa.
W niniejszej sprawie, nie jest kwestionowany fakt, że w stosunku do obiektu budowlanego na działce Nr [...], położonej przy ul. [...] w A. (określanego jako kawiarnia), jako pierwsze wszczęte zostało postępowanie administracyjne na wniosek skarżących (zawiadomienie z dnia [...] listopada 2001 r.). Nie jest też kwestionowany fakt, że na wskazanej wyżej działce rozpoczęta jest budowa jednego tylko obiektu budowlanego. W konsekwencji, ustalenie przez organy administracji publicznej, że w sprawie przedmiotowego obiektu (niezależnie od tego jak został nazwany), wszczęte zostało kolejne postępowanie (niezależnie od tego, czy na wniosek, czy z urzędu) skutkować powinno jego umorzeniem.
Sąd I instancji prawidłowo uznał tym samym rozstrzygnięcie organów nadzoru budowlanego za słuszne. Wszczęte z urzędu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. postępowanie administracyjne w sprawie obiektu budowlanego będącego w trakcie realizacji na działce Nr [...], położonej przy ul. [...] w A. (zawiadomienie z dnia [...] czerwca 2004 r.), po bezspornym ustaleniu, że dotyczy ono obiektu budowlanego, określanego wcześniej jako kawiarnia, należało umorzyć. Bez znaczenia dla tego rozstrzygnięcia pozostaje natomiast to, że w sprawie budowanego budynku kawiarni na działce Nr [...], położonej przy ul. [...] w A. wszczęte zostało z urzędu w okresie późniejszym jeszcze jedno postępowanie administracyjne (zawiadomienie z dnia [...] listopada 2005 r.). O zasadności wszczęcia tego postępowania organy administracji publicznej powinny bowiem orzec w odrębnym postępowaniu.
W dalszej kolejności odnieść należy się do zarzutu dotyczącego dokonanej przez Sąd I instancji błędnej, w ocenie skarżących, oceny wpływu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 października 2004 r., sygn. akt II SA/Bk 400/04, na działanie organów nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie. Wskazać należy, iż skarżący mają słuszność podnosząc, iż w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku brak jest stwierdzenia o tym, że wszczęcie przez organ I instancji drugiego postępowania w sprawie tożsamego obiektu budowlanego było niewłaściwe. W konsekwencji, organy nadzoru budowlanego nie mogły być, na podstawie art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, związane w niniejszej sprawie wskazaniami tego rodzaju. Powyższe nie stoi jednak na przeszkodzie twierdzeniu, że organy te na skutek właśnie tego wyroku podjęły właściwe z punktu widzenia procesowego działania w niniejszej sprawie. Stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, który uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowanego z dnia [...] maja 2004 r., stwierdzając, iż w warunkach tej sprawy nie było podstaw do umorzenia postępowania administracyjnego, rodziło bowiem konieczność umorzenia postępowania administracyjnego, którego wszczęcie w dniu [...] czerwca 2004 r. wymuszone zostało wskazaniami organu odwoławczego, zawartego w uchylonej tym wyrokiem decyzji z dnia [...] maja 2004 r. Trudno tym samym zaprzeczyć, że działania organów nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie stanowiły w istocie konsekwencję podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia.
W nawiązaniu do powyższego, stwierdzić jednocześnie należy, iż na skutek decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2005 r., który po wskazanym wyżej wyroku uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] lutego 2004 r. i przekazał organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia sprawę będącego w trakcie realizacji obiektu budowlanego, określanego jako budynek kawiarni, przedmiotowa sprawa, w związku z postanowieniem tego organu z dnia [...] lutego 2006 r., podlega rozpoznaniu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. Umorzenie postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie nie oznacza zatem, że przedmiotowa sprawa nie zostanie przez organy nadzoru budowlanego rozpoznana.
Odnosząc się do dalszych zarzutów podniesionych w ramach podstawy kasacyjnej, wskazać należy, iż brak formalnego włączenia do akt niniejszej sprawy dokumentów pochodzących generalnie z akt administracyjnych sprawy, w której postępowania wszczęte zostało na wniosek skarżących, nie ma istotnego wpływu na jej wynik. Z uwagi na to, że postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało w efekcie podjęcia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji z dnia [...] maja 2004 r., akta administracyjne zgromadzone w związku z toczącym się w tej sprawie postępowaniem uznać należy w istocie za akta wspólne także dla sprawy niniejszej.
Następnie wskazać należy, iż wbrew twierdzeniom skarżących zawartym w skardze kasacyjnej, Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie pominął podniesionego przez nich zarzutu braku właściwości organu I instancji do rozpoznania niniejszej sprawy. Sąd, podzielając w całości stanowisko organu odwoławczego w tej mierze, uznał bowiem wskazany zarzut za niezasadny. Stanowisko to uznać należy za słuszne. Wskazać bowiem należy, iż postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r., [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego wyłączył Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. od prowadzenia sprawy dotyczącej budynku kawiarni na działce Nr [...], położonej przy ul. [...] w A., wyznaczając do jej załatwienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego w S. Wyznaczony organ był zatem właściwy do podejmowania działań w niniejszej sprawie na podstawie przedmiotowego postanowienia. Jak już wskazano wyżej w sprawie nie jest sporny fakt, że na wskazanej wyżej działce znajduje się wyłącznie jeden obiekt budowlany w trakcie realizacji. Sprzeczne z celem instytucji wyłączenia byłoby zatem uznanie, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyłączył Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. od załatwienia sprawy budynku kawiarni, pozostawiając temu organowi do załatwienia sprawę tego samego obiektu budowlanego, tyle, że nie określanego już jako kawiarnia. Sam organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnił również, że przedmiotowe wyłączenie odnosi się do spraw, które dotyczą generalnie obiektu budowlanego na działce Nr [...], położonej przy ul. [...] w A., określanego od 2001 r. jako budynek kawiarni, natomiast od dnia [...] czerwca 2004 r. jako obiekt budowlany. Odnosząc się do podstawy prawnej tego postanowienia, wskazać natomiast należy, że skarżący nie kwestionują, że istniały ustawowe przesłanki, uzasadniające wyłączenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. od załatwienia przedmiotowej sprawy. W konsekwencji, stwierdzić należy, że nawet błędny wybór podstawy prawnej podjętego rozstrzygnięcia w tym zakresie nie może być uznany za mający wpływ na wynik sprawy. Niezależnie bowiem od powołanych w jego podstawie przepisów prawa organem wyznaczonym do rozpoznania sprawy pozostałby Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. Tym samym wszystkie powołane w podstawach skargi kasacyjnej zarzuty dotyczące właściwości miejscowej organu I instancji i kwestii związanych z wyłączeniem uznać należy za nieuzasadnione.
Za nieuzasadniony uznać należy również zarzut odnoszący się do braku dostrzeżenia przez Sąd I instancji naruszenia przez organy szeregu wskazanych przez skarżących przepisów procedury administracyjnej. Mając na uwadze sposób, w jaki organy nadzoru budowlanego, zajmują się rozpoznawaniem sprawy obiektu budowlanego na działce Nr [...], położonej przy ul. [...] w A., można stwierdzić generalnie, że w istocie nie sprzyja on pogłębianiu zaufania do tych organów i to zarówno ze strony samych skarżących, jak i inwestorów. Stwierdzenie to nie znajduje jednak bezpośredniego odniesienia w rozpoznawanej sprawie, gdyż podjęcie decyzji o umorzeniu postępowania wszczętego w dniu [...] czerwca 2004 r. ma służyć uporządkowaniu sprawy spornego obiektu. Nie można też organom prowadzącym postępowanie w niniejszej sprawie zarzucić naruszenia przytoczonych w skardze kasacyjnej przepisów kpa, gdyż oparte na nich zarzuty odnoszą się w większości nie do postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie, lecz do nieprawidłowości popełnionych przez organy nadzoru budowlanego generalnie w sprawie spornego obiektu. Do kwestii dotyczących wyłączenia organu, jak również braku konieczności wyjaśniania w ramach postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie kwestii wszczęcia trzeciego postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się wyżej. Sąd ten nie podziela również zarzutu skarżących dotyczącego braku uzasadnienia prawnego i faktycznego objętych kontrolą decyzji. Jak bowiem słusznie zauważył Sąd I instancji, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji znalazł się opis stanu faktycznego, przedstawienie stanowiska organu oraz wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem podstawy prawnej.
W świetle powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.