Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lutego 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 2115/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...]. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2007r. zobowiązał skarżącego do uiszczenia kwoty w wysokości 500 zł tytułem wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 grudnia 2007r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru. Termin do dokonania powyższej czynności upłynął zdaniem Sądu bezskutecznie w dniu 31 grudnia 2007r., co uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Od powyższego postanowienia G. B. złożył skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie i zarzucając naruszenie art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na odrzuceniu skargi pomimo uiszczenia wpisu w terminie. Pełnomocnik skarżącego podniósł, że wpis został uiszczony przez sąsiadkę skarżącego H. K.-K. w dniu 31 grudnia 2007r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest zasadna.
Zgodnie z art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie Sąd I instancji błędnie zastosował powyższy przepis.
Co prawda, z akt sprawy wynika, że wpisu dokonała H. K.-K., bez powołania danych dotyczących skarżącego, przez co Sąd pierwszej instancji przez wydaniem zaskarżonego postanowienia nie miał informacji o uiszczonym wpisie w niniejszej sprawie, to jednak, skoro w tytule przelewu podano właściwą sygnaturę akt sądowych, można uznać, że osoba dokonująca tego przelewu działała w interesie i na rzecz skarżącego. Biorąc w tej sytuacji pod uwagę okoliczność, że wpis został uiszczony w terminie i w należytej wysokości, stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji nie mogło się ostać.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.