Uzasadnienie
Wyrokiem z 7 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargi D.S. i J.S. (dalej jako "skarżący") na decyzję Wojewody Lubelskiego z [...] marca 2017 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Skarżąca złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W treści skargi kasacyjnej skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Lubelskiego z [...] marca 2017 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma okoliczność, że skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione.
W treści skargi kasacyjnej skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, wskazując, że na skutek wykonania decyzji dojdzie do realizacji inwestycji. Oczywistym jest, że skutkiem wykonania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę może być właśnie budowa, ponieważ taka jest istota takiego rodzaju pozwolenia. Nie oznacza to jednak, że w każdym przypadku realizacja inwestycji prowadzi do trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. Przede wszystkim to na wnioskującym o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ciąży obowiązek wskazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. i nie jest wystarczające dla ich uprawdopodobnienia jedynie lakoniczne stwierdzenie, że wybudowanie stacji benzynowej ograniczy możliwość zabudowy działki skarżącej.
Ponadto to na inwestorze spoczywa ryzyko prowadzenia budowy na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, w sytuacji, w której została ona zaskarżona do sądu administracyjnego, a w przypadku ewentualnego wyeliminowania tego rodzaju decyzji z obrotu prawnego to na inwestorze ciążą określone obowiązki związane z przywróceniem stanu zgodnego z prawem. Jednocześnie jednak inwestor ma prawo korzystać ze swoich uprawnień wynikających z ostatecznego pozwolenia na budowę, ponieważ wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje z urzędu wykonalności zaskarżonej decyzji.
Oznacza to, że na podstawie tak sformułowanego wniosku, Naczelny Sąd Administracyjny nie miał możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Brak precyzyjnego wskazania przez skarżącą przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwił bowiem Sądowi ocenę zasadności wniosku złożonego na tej podstawie prawnej.
Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.