Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 lipca 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 11 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/Ke 309/05 w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego, w pkt 1 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach, w pkt 2 zasądził od skarżącej na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. kwotę 220 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Zażalenie na zawarte w pkt 2 powyższego wyroku postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego złożyła M. W. wnosząc o umorzenie nieuiszczonych należności sądowych. Skarżąca podniosła, że nie jest zainteresowana merytorycznym rozstrzygnięciem niniejszej sprawy. Wywiodła, iż jej obecna sytuacja materialna i życiowa nie pozwala na ponoszenie kosztów postępowania kasacyjnego, a konieczność ich uiszczenia spowoduje uszczerbek utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. Wskazała również na nieprawidłowości dotyczące toku postępowania sądowoadministracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Orzeczenia wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny są ostateczne w toku instancji i nie podlegają zaskarżeniu. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", mającej zastosowanie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości wniesienia środka odwoławczego od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, co powoduje, że orzeczenia te stają się prawomocne z chwilą ich wydania (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Skarżąca została o tym pouczenia pismem z dnia 23 sierpnia 2007 r. (k-91). W związku z tym zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.