Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę S. i P. K. na uchwałę Rady Gminy Kobierzyce z dnia 25 marca 2004 r. Nr XXV/326/04 w przedmiocie nieuwzględnienia wezwania skarżących do usunięcia naruszenia prawa, wskazując jako podstawę rozstrzygnięcia art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu tego postanowienia przyjęto, że skarżący w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wezwali Radę do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego podjęciem przez Radę uchwały z dnia 29 stycznia 2004 r., Nr XXII/270/04 odrzucającej protest do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Tyniec Mały, dotyczący przeznaczenia części działki nr 349/5 na poszerzenie ulicy [...].
Zaskarżona uchwała dotycząca wezwania do usunięcia naruszenia prawa ma charakter procesowy, gdyż nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej i nie może być zaskarżona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
W skardze kasacyjnej skarżący podnieśli zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na skutek wadliwego przyjęcia, że skarżący wnieśli skargę na powołaną uchwałę z dnia 25 marca 2004 r., a nie na uchwałę z dnia 29 stycznia 2004 r. Przytaczając takie podstawy kasacyjne skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a w szczególności rozpoznanie skargi na uchwałę Rady z dnia 29 stycznia 2004 r. Ponadto skarżący wnieśli o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że zdaniem skarżących wnieśli skargę na powołaną uchwałę z dnia 29 stycznia 2004 r. co wyraźnie wynika, z treści tej skargi, a ponadto na wezwanie Sądu, skarżący wyraźnie sprecyzowali w piśmie z dnia 23 lipca 2004 r., iż skarga wniesiona jest także na uchwałę z dnia 29 stycznia 2004 r. uznającą bezzasadnie zarzuty skarżących dotyczące części działki nr 349/5 za protest do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy. Skarżący wnosząc skargę wskazali co prawda jako przedmiot zaskarżenia uchwałę Rady Gminy Kobierzyce z dnia 25 marca 2004 r., Nr XXV/326/04, jednakże z treści skargi jednoznacznie wynika, że kwestionują rozpoznanie ich uwag do projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego jako protestu a nie zarzutu i wskazują uchwałę Rady z dnia 29 stycznia 2004 r. Nr XXII/270/04 o odrzuceniu protestu do projektu planu. Na wezwanie Sądu w piśmie z dnia 23 lipca 2004 r. pełnomocnik skarżących jednoznacznie wyjaśnił, że przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Rady Gminy Kobierzyce z dnia 29 stycznia 2004 r., Nr XXII/270/04.
W tym stanie rzeczy nie jest zasadne stanowisko, iż skarżący wnieśli skargę tylko na uchwałę Rady z dnia 25 marca 2004 r. i odrzucenie skargi z tego powodu, że uchwała podjęta w związku z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa ma charakter procesowy i nie podlega zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Odrzucenie skargi nastąpiło z naruszeniem przepisu art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego Sąd nie orzekł, ponieważ przepisy art. 203 i 204 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mają zastosowanie tylko wówczas, gdy skarga kasacyjna dotyczy wyroku uwzględniającego lub oddalającego skargę. Koszty poniesione przez skarżących w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej mogą być jedynie przedmiotem orzekania przez sąd pierwszej instancji w razie uwzględnienia skargi (art. 200 i 201 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) jako składnik kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.