Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 lutego 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 2365/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Nadleśnictwa W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wskazał, że postanowieniem z dnia 19 października 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując w uzasadnieniu, iż wniesienie skargi bezpośrednio do sądu zamiast za pośrednictwem organu administracji publicznej skutkuje tym, że sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej a o zachowaniu ustawowego terminu decyduje wówczas data wysłania skargi przez sąd do właściwego organu.
Rozpatrując ponownie sprawę na podstawie powyższego poglądu Sąd Wojewódzki stwierdził, że skarga podlega odrzuceniu. Uzasadniając takie stanowisko podał, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt sprawy w dniu 16 lipca 2007 r. skarżący, będąc prawidłowo pouczony o terminie oraz sposobie wniesienia skargi, skierował skargę drogą pocztową bezpośrednio na adres Sądu. Sąd Wojewódzki stwierdził, że daty powyższej nie można uznać za datę prawidłowego złożenia skargi. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. W tej sytuacji za datę wniesienia skargi należy uznać datę nadania skargi skierowanej do właściwego organu. Stwierdzono więc, że skoro zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...], a skarga została wniesiona do organu w dniu 13 grudnia 2007 r., należy uznać, iż uchybiono 30 - dniowemu terminowi do jej złożenia zgodnie z przepisami.
W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika skarżący podał, że Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu naruszył art. 53 §1 i art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 65 § 1 i § 2 kpa poprzez błędne przyjęcie, iż prawidłowo sporządzona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniesiona bez pośrednictwa organu, którego decyzji dotyczyła nie spowodowała obowiązku przekazania jej przez Sąd właściwemu organowi. Wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane po przekazaniu WSA w Warszawie sprawy do ponownego rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19.10.2007 r., sygn. akt 1530/07. Jak wynika z uzasadnienia w/w postanowienia NSA wniesienie skargi do sądu zamiast do właściwego organu zobowiązywało Sąd Wojewódzki do przekazania jej do właściwego organu celem nadania biegu sprawie. Zdaniem skarżącego, gdyby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postąpił zgodnie ze stanowiskiem NSA wskazanym w postanowieniu z 19.10.2007 r. to skarga Nadleśnictwa wpłynęłaby do Ministerstwa
Rolnictwa i Rozwoju Wsi z zachowaniem wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a. 30-dniowego terminu. Tymczasem termin ten upłynął, gdyż Sąd I instancji dopiero po rozpoznaniu przez NSA skargi kasacyjnej skarżącego przekazał skargę do właściwego organu, co nastąpiło dopiero w dniu 13.12.2007 r. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zarzut naruszenia art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 65 § 1 i § 2 kpa jest nieuzasadniony.
Wobec wskazania w zarzucie skargi kasacyjnej naruszenia przez Sąd I instancji przepisów kodeksu postępowania administracyjnego wskazać należy na wstępie, że do postępowania sądowoadministracyjnego stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Podnieść należy także, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. O zachowaniu tego terminu świadczy data nadania skargi zaadresowanej do właściwego organu administracyjnego, za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu administracyjnego, co wynika z art. 54 § 1 powołanej ustawy. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd przekazuje ją właściwemu organowi administracji publicznej, co uczynił w sprawie niniejszej.
Jednakże o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej, gdyż to właśnie poprzez złożenie skargi do organu następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...]. Skarga na tę decyzję została wniesiona w dniu 16 lipca 2007 r. (data nadania na poczcie) jednak na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jak wynika z akt sprawy, Sąd I instancji nadał skargę do właściwego organu drogą pocztową w dniu 13 grudnia 2007 r. po rozpoznaniu zażalenia strony przez NSA. Stąd jak przyjął Sąd I instancji skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi po upływie określonego w ustawie terminu. Wskazać przy tym trzeba, iż skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Dostosowanie się strony do tego pouczenia mogło zapewnić jej skuteczne i terminowe wniesienie skargi.
Skoro strona wbrew pouczeniu skierowała skargę bez pośrednictwa organu a w konsekwencji uchybiła terminowi ustawowemu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. odrzucenie skargi należało uznać za uzasadnione w świetle art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny z mocy art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.