Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2005 r. sygn. akt VII SAB/Wa 100/04 oddalił skargę J. G. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Skarżący J. G. zarzucił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W., że nie rozstrzyga spraw w terminach wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego, a nadto nie udzielił odpowiedzi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...], nie wykonał decyzji tego organu o rozbiórce Nr [...] oraz nie udzielił odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 1 września 2002 r. i nie wydał zaświadczenia o które wnosił. Podniósł również, że organ "nie przystępuje do wykonania rozbiórki wynikających z wyroków NSA z dnia 5 listopada 2003 r. sygn. IV SA 488/02 i w sprawach IV SA 628 i 629/02, IV SA 1169/02 i IV SA 2954/02".
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wyjaśnił, że postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyznaczył mu 30 dniowy termin na załatwienie sprawy. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] organ wznowił postępowanie w sprawie zbiornika ściekowego a następnie postanowieniem Nr [...] nałożył na inwestora odpowiednie obowiązki. Organ odwoławczy uchylił wymienione postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r. odmówił wydania decyzji nakazującej rozbiórkę zbiornika ściekowego a organ odwoławczy decyzję tę utrzymał w mocy. Na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego J. G. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego i oczekuje ona na rozpoznanie w sprawie sygn. akt 7/IV SA 4596/03.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. podniósł również, że organ odwoławczy uchylił jego decyzję z dnia [...] października 2001 r. i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzja z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. odmówił nakazania rozbiórki ogrodzenia a organ odwoławczy utrzymał tę decyzję w mocy decyzja z dnia [...] września 2003 r. Skarga na tę decyzję oczekuje na rozpoznanie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w sprawie sygn. akt IV SA 4035/03. Nadto organ stwierdził, że na wszystkie pisma J. G. były udzielane odpowiedzi i załączył pismo w tej sprawie z dnia 12 września 2002 r. Wskazał również że w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie oczekują na rozpoznanie skargi J. G. w sprawach IV SA 4434/03 i IV SA 4433/03.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że w świetle przedstawionych faktów nie można Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W. zarzucić bezczynności. O bezczynności nie świadczy również uchylenie zaskarżonych aktów przez organ odwoławczy. Wszystkie sprawy wszczęte na żądanie skarżącego otrzymały właściwy bieg. W sprawach IV SA 4035/03 i IV SA 4433/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokami z dnia 9 lutego 2005 r. i z dnia 16 lutego 2005 r. oddalił skargi J. G. Natomiast w sprawie IV SA 4596/03 wyrokiem z dnia 23 lutego 2005 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję organu I instancji. Sąd podkreślił, że bezczynność organu polega na uchylaniu się przez organ od wydania przez organ decyzji. Nie jest natomiast bezczynnością rozstrzyganie spraw w sposób odmienny niż z tego oczekuje strona.
Wymieniony wyrok J. G. zaskarżył skargą kasacyjną zarzucając mu naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego i w związku z art. 48 § 1 ustawy z dnia 7 lipca Prawo budowlane. Podniósł, że jego sąsiadka dokonał kilku aktów samowoli budowlanej i że obowiązkiem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego było nakazanie rozbiórki wszystkich obiektów budowlanych zrealizowanych na sąsiedniej działce. Działania tego organu są pozorne i zmierzają do usankcjonowania samowoli budowlanej. W niniejszej sprawie ma miejsce "bezczynność kwalifikowana" polegająca na tym, że organ uchyla się od "rozstrzygnięć w zakresie podstawowego żądania". Skarżący oczekuje jedynie rozstrzygnięć co do istoty sprawy, negatywnych lub pozytywnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna J. G. nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zarówno w literaturze przedmiotu jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas gdy organ w terminie określonym przez prawo nie podejmuje żadnych czynności lub gdy uchyla się od zakończenia postępowania przez wydania stosownego aktu. Z samego faktu, że organ zawiesił postępowanie administracyjne lub je umorzył nie wynika wcale, że uchyla się od rozstrzygnięcia sprawy co do istoty. Jeżeli strona kwestionuje zasadność zawieszenia postępowania to może zaskarżyć wydane w tym przedmiocie postanowienie. Może również odwołać się od decyzji umarzającej postępowanie. Uchylenie zaskarżonego aktu przez organ odwoławczy lub przez sąd administracyjny świadczy jedynie o wadliwości kwestionowanego rozstrzygnięcia. W przypadku wyroku jest to ocena braku zgodności z prawem zaskarżonego aktu.
Brak rozstrzygnięć satysfakcjonujących skarżącego nie może być uznane za bezczynność organu w załatwieniu sprawy. Podzielić więc należy pogląd Sądu I instancji, że z czynności podejmowanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. nie wynika bezczynność tego organu w kwestii obiektów budowlanych zrealizowanych przez sąsiadkę skarżącego w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych też względów na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku.