Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1502/09 w sprawie ze skargi U. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r., stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku oraz zasądził od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej kwotę 460 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli K. i A. S., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia, ewentualnie o zmianę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i oddalenie skargi.
Odpowiedź na skargę złożyła U. J. wnosząc o jej oddalenie.
Pismem z dnia 11 czerwca 2010 r. U. J. wniosła o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej ppsa. Wyjaśniła przy tym, że przed Sadem Rejonowym w P. toczy się obecnie pod sygnaturą akt [...] przeciwko 5 inspektorom zatrudnionym w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego i Głównym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego pod zarzutem poświadczenia nieprawdy w dokumentacji mającej znaczenie prawne (art. 271 kk). Do wniosku U. J. załączyła zaświadczenie Sądu Rejonowego w P. z dnia 30 października 2009 r. o toczących się przed nim postępowaniach karnych w sprawie o sygn. [...] przeciwko siedmiu osobom, oraz w sprawie o sygn. [...] przeciwko siedmiu osobom, ww obu sprawach pokrzywdzoną jest U. J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 192 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej ppsa, postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ulega zawieszeniu jedynie na zgodny wniosek stron, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 123-125 ustawy. Podana przez U. J. przyczyna wprawdzie formalnie mogłaby odpowiadać przesłance do zawieszenia postępowania określonej w art. 125 § 1 powołanej ustawy, czyli sytuacji, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, to jednak w niniejszej sprawie podana we wniosku okoliczność nie stanowi takiej podstawy. Motywem tego przepisu jest ograniczenie możliwości zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, podyktowanej jego fakultatywnością, jedynie do uzasadnionych przypadków. Zgodnie bowiem z art. 183 § 1 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny jest związany zarzutami skargi kasacyjnej, z wyjątkiem jedynie nieważności postępowania.
Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2006 r., sygn. akt I FZ 99/06, Lex nr 193472).
Ze względów celowościowych nieuzasadnione jest zawieszenie postępowania do czasu wydania orzeczenia w innym postępowaniu przed innym sądem, gdy samodzielnie można dokonać ustaleń niezbędnych do rozstrzygnięcia.
Wskazać należy także, iż podobny wniosek U. J. składała przed Sądem I instancji, który podczas rozprawy przeprowadzonej w dniu 20 listopada 2009 r. został oddalony.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 w zw. z art. 192 i art. 193 ppsa.