Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 23 października 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 254/19 oddalił skargę B. Ż. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 lutego 2019 r., nr WOP.7721.280.2018.EK w przedmiocie robót budowlanych.
Skarżący B. Ż., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, złożył skargę kasacyjną od wyżej opisanego wyroku, zaskarżając go w całości.
Uczestnik postępowania D. P. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego G. K. w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie w całości jako bezzasadnej i o przeprowadzenie rozprawy.
Pismem procesowym z dnia 20 lutego 2023 r. pełnomocnik uczestnika postępowania D. P., poinformował o utracie legitymacji skargowej B. Ż. albowiem aktem notarialnym z dnia 22 grudnia 2020 r. repertorium A nr [...] sprzedał on należący do niego lokal nr [...] przy ul. [...] w [...] na rzecz M. R. W.-K. Prawo własności przedmiotowego lokalu było podstawą, na której oparta została skarga i skarga kasacyjna wywiedziona w niniejszej sprawie, która dotyczyła inwestycji na części wspólnej nieruchomości przy ul. [...] w [...].
Z pisma tego wynika ponadto, że aktualnie właścicielem lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w [...] jest wyłącznie M. M. P. (PESEL [...]) jako właścicielka lokalu nr [...] (KW nr [...]), która nabyła ten lokal od M. W. - K., który z kolei zakupił ten lokal od skarżącego kasacyjnie B. Ż. Dalej wskazano, że skarżący kasacyjnie nie jest obecnie właścicielem ani współwłaścicielem żadnego z lokali w budynku przy ul. [...] w [...], ani też członkiem Wspólnoty Mieszkaniowej pod tym adresem. Nie posiada zatem interesu prawnego w niniejszej sprawie. Do pisma dołączono akt notarialny umowy sprzedaży lokalu nr [...] przy ul. [...] Rep. A nr [...] z 22 grudnia 2020 r. oraz wydruk zupełny KW nr [...], który wskazuje w dziale II Własność podrubryka 2.2.5. obecnego właściciela ww. lokalu tj. M. M. P. (k.217 akt) oraz oświadczenie aktualnej właścicielki przedmiotowego lokalu że nie podtrzymuje skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy brak podstaw do uznania cofnięcia skargi kasacyjnej za niedopuszczalne.
Jak wynika z akt sprawy jedyny następca prawny skarżącego kasacyjnie M. P. nie podtrzymuje skargi kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie przez B. Ż. Wobec powyższego NSA uznał, że doszło do skutecznego cofnięcia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Gdańsku z 23 października 2019 r. sygn. akt II SA/Gd 254/19. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny w pkt 1 postanowienia umorzył postępowanie kasacyjne w tej sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. Natomiast w pkt 2 sentencji orzekł o zwrocie uiszczonego przez skarżącego kasacyjnie wpisu od skargi kasacyjnej na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. bowiem cofnięcie skargi kasacyjnej nastąpiło przed rozpatrzeniem sprawy na rozprawie.