Uzasadnienie
Skarżąca [...] S.A. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 października 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 957/17 oddalającego jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Myślenickiego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuznania rekultywacji za zakończoną i ustalenia nowego terminu.
W skardze kasacyjnej skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2017 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Myślenickiego z dnia [...] marca 2017 r. podnosząc, że wobec rażącego pogorszenia stanu działki na przestrzeni kilku lat działki zarastają liczne samosiejki, krzewy i rośliny trawiaste. Koszt ich ponownego wykarczowania, usunięcia pni i korzeni, zaorania i wyrównania ziemi stanowiłoby szkodę dla strony skarżącej, a skutki podjętych działań byłyby nieodwracalne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kompetencja sądu administracyjnego do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu została uregulowana w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Strona może wnioskować o udzielenie ochrony tymczasowej również w dacie wnoszenia skargi kasacyjnej, czemu odpowiada kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w razie wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu I instancji oddalającego skargę.
Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie wskutek uwzględnienia środka zaskarżenia akt ten zostanie wzruszony.
W niniejszej sprawie należy uznać, że strona skarżąca, powołując się na charakter aktu zaskarżonego do sądu administracyjnego, należycie wykazała, że jego wykonanie przed rozpoznaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę na ten akt, wiąże się z ryzykiem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co stanowi przesłankę uzasadniającą udzielenie ochrony tymczasowej. Trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., to bowiem takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Zaskarżona do sądu decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z [...] maja 2017 r. utrzymuje w mocy decyzję Starosty Myślenickiego z dnia [...] marca 2017 r., którą organ orzekł o konieczności rekultywacji gruntów położonych na działkach nr [...] i [...] w D. poprzez wycięcie znajdującej się na nich roślinności i po rozplantowaniu urodzajnej gleby ponowne jej zaoranie.
Rekultywacja gruntów z natury wiąże się z podjęciem przez zobowiązanego do jej przeprowadzenia czynności, które w istotny sposób ingerują w kształt terenu poddawanego przekształceniom, prowadząc do jego modyfikacji i przywrócenia warunków użytkowych i przyrodniczych, które istniały na gruncie przed objęciem go określoną działalnością człowieka. Kierunek rekultywacji określony w zaskarżonej decyzji wiąże się z podjęciem przez zobowiązanego działań mających na celu przekształcenie terenu, zaś skutki tych czynności, których zakres określa ww. decyzja z [...] maja 2017 r. oraz poprzedzająca ją decyzja z [...] marca 2017 r., w odniesieniu do przekształcanego terenu należy rozpatrywać jako trudne do odwrócenia ze względu na istotną zmianę charakteru terenu objętego decyzją oraz nakład pracy, który musiałby zostać podjęty w celu odwrócenia skutków czynności rekultywacyjnych. Powyższe uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o wskazaną ustawową przesłankę zastosowania instytucji ochrony tymczasowej określoną art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z racji charakteru zaskarżonej decyzji, która utrzymała w mocy decyzję organu I instancji, brak było potrzeby, by ochronę tymczasową rozszerzyć w sprawie także na decyzję Starosty Myślenickiego.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.