Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 lutego 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 2148/07 po rozpoznaniu skargi [...] S.A. w P. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2007 r. uchylającą decyzję Prezydenta m. st. Warszawy z dnia [...] października 2006 r. o sprzeciwie do zgłoszenia z dnia 29 grudnia 2005 r. przez skarżącą zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na montażu tablicy reklamowej z fundamentem "niezgłębionym w gruncie" i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji - oddalił skargę.
W uzasadnieniu wyroku podano, że organ pierwszej instancji wydał w dniu 6 stycznia 2006 r. decyzję o sprzeciwie na podstawie art. 30 ust. 2, 5 i 7 pkt 1 oraz art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm./ ze względu na to, iż w ocenie organu inwestor powinien posiadać pozwolenie na przedmiotową budowę, która ponadto powoduje zagrożenie bezpieczeństwa ludzi. Odwołanie od tej decyzji wniósł inwestor. Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. na podstawie art. 138 (2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Stwierdził przy tym, że stosownie do art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego przedmiotowa inwestycja nie wymaga pozwolenia na budowę, natomiast przepis art. 30 Prawa budowlanego przewiduje obowiązek dołączenia do zgłoszenia odpowiednich szkiców lub rysunków a także pozwoleń, uzgodnień i opinii wymaganych przepisami, zaś jeżeli organ rozpoznający zgłoszenie dostrzega jego braki, powinien wezwać inwestora do ich uzupełnienia.
W trybie art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego właściwy organ może zgłosić sprzeciw i nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę na zasadach ogólnych, wymaga jednak szczegółowego przedstawienia ustawowych przesłanek, na których je oparto i które nawiązują do przewidywanych ujemnych skutków realizacji inwestycji i je uprawdopodobnić.
W sytuacji, gdy występuje obawa przed zagrożeniem bezpieczeństwa ludzi, organ przyjmujący zgłoszenie ma obowiązek wyjaśnić tę kwestię przez wydanie stosownego postanowienia w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Prezydent m. st. Warszawy postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia zamiaru montażu tablicy reklamowej z fundamentem w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia o szkic usytuowania tablicy reklamowej z podaniem odległości od granicy działki, wyjaśnienie, czy montaż reklamy nie dotyczy realizacji robót, o których mowa w zgłoszeniu z dnia 6 lutego 2006 r. oraz wyjaśnienie przez autora projektu konstrukcji fundamentu, na czym polegają przewidywane zagrożenia dla zdrowia, o których mowa w tym opracowaniu i czy nie spowodują naruszenia przepisów.
Decyzją z dnia [...] października 2006 r. Prezydent m. st. Warszawy ponownie wniósł sprzeciw do zgłoszenia z dnia 29 grudnia 2005 r. podając w uzasadnieniu, że inwestor nie dopełnił obowiązku uzupełnienia brakujących dokumentów nałożonego postanowieniem organu. Od tej decyzji odwołanie wniósł inwestor domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania organu I instancji wobec jej wydania przed uprawomocnieniem się decyzji organu odwoławczego wydanej w trybie art. 138 (2 kpa. Ponadto w sprawie miał zastosowanie art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego, czyli możliwe było rozpoczęcie robót w oparciu o zgłoszenie. Błędnie również zastosowano art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, bowiem termin 30 dniowy do wniesienia sprzeciwu jest terminem maksymalnym do zbadania zasadności zgłoszenia i ewentualnego uzupełnienia jego braków. Organ ma możliwość wniesienia sprzeciwu w zasadzie tylko raz, gdyż w każdym przypadku od dnia zgłoszenia do dnia ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ pierwszej instancji, po wydaniu orzeczenia kasacyjnego przez organ odwoławczy musi minąć znacznie dłuższy okres niż 30 dni.
Poza tym organ uniemożliwił stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a zaskarżona decyzja w rażący sposób narusza art. 77 (1 w zw. z art. 7 kpa, bowiem orzeczenie zostało wydane w oparciu o okoliczności, które nie zostały udowodnione oraz na dowolnych ustaleniach faktycznych.
Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia [...] października 2007 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że organ pierwszej instancji wykonał zalecenia określone w decyzji wydanej na podstawie art. 138 (2 kpa. Inwestor zobowiązany postanowieniem do przedłożenia stosownych dokumentów, nie wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku.
Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła [...] S.A. w P. podnosząc, że dokonując zgłoszenia z dnia 29 grudnia 2005 r. strona dołączyła wymagane art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego dokumenty. Ponadto zaskarżona decyzja została wydana po upływie 30 dni do jej wydania przewidzianego dla organu pierwszej instancji. Poza tym art. 30 ust. 5 pkt 1 Prawa budowlanego stanowi, że organ wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Przepis ten został błędnie zastosowany do nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga nie jest zasadna.
W ocenie Sądu podstawą prawno-materialną w sprawie był art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, przewidującego zakres dowodów wymaganych do zgłoszenia zaś w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia, organ nakłada w drodze postanowienia obowiązek uzupełnienia w określonym terminie przez inwestora brakujących dokumentów, a w przypadku ich nie uzupełnienia, wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Zaskarżona decyzja została wydana wobec niewykonania przez skarżącego postanowienia z dnia [...] września 2006 r. Żądane dokumenty miały na celu sprawdzenie, czy zachodzą okoliczności, dla których należy decyzją o sprzeciwie zobowiązać inwestora do uzyskania pozwolenia na budowę.
Odnosząc się do zarzutu wydania zaskarżonej decyzji po upływie 30 dniowego terminu, Sąd wyjaśnił, że decyzja organu II instancji z dnia [...] sierpnia 2006 r. została doręczona organowi I instancji 14 września 2006 r. i od tej daty organ miał 30 dni na wniesienie sprzeciwu lub wydanie postanowienia nakładającego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia. Postanowienie takie zostało wydanie [...] września 2006 r, a do pełnomocnika inwestora nadane zostało za pośrednictwem poczty w dniu 29 września 2006 r. /odebrał je pełnomocnik w dniu 18 października 2006 r., co jednak nie powoduje przekroczenia terminu do wniesienia sprzeciwu /por. wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. akt II OSK 79/06/.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła [...] S.A. w P. reprezentowana przez radcę prawnego, zarzucając:
1/ naruszenie art. 141 (4 ppsa wobec pobieżnego potraktowania kwestii zarzucanego przez stronę niezachowania terminu z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego do wniesienia sprzeciwu, 2/ naruszenie art. 1 (1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ wobec nie przeprowadzenia z należytą starannością kontroli zaskarżonej decyzji w aspekcie wniesienia sprzeciwu po terminie z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, 3/ naruszenie prawa materialnego, to jest art. 30 ust. 5 ustawy - Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię polegającą na tym, iż przez wniesienie sprzeciwu należy rozumieć sporządzenie i wysłanie decyzji przez organ, a nie można utożsamiać tego terminu z doręczeniem decyzji.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wywodzi się, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku jest niespójne zwłaszcza w zakresie odnoszącym się do wniesienia sprzeciwu po terminie w sytuacji, gdy postanowienie wzywające inwestora do spełnienia określonych obowiązków zostało doręczone pełnomocnikowi strony już po upływie terminu. W kwestii zachowania w ocenie Sądu tego terminu, jako wynikającego z prawa materialnego - art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, oparto się na jednym orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego nie uwzględniając bogatego orzecznictwa sądowego.
Wnosząca skargę kasacyjną złożyła pismo procesowe zawierające oświadczenie o cofnięciu tej skargi, zaś wolę odstąpienia od popierania jej potwierdził na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik strony.
Taki stan rzeczy daje podstawę do orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny o umorzeniu postępowania przed tym Sądem z mocy art. 161 (1 pkt 1 ppsa w zw. z art. 193 ppsa.