Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Bochni decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 i art. 51 ust. 7 w związku z art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego nakazał inwestorowi D. T. zainstalowanie wentylacji mechanicznej w pomieszczeniu łazienki w celu doprowadzenia robót budowlanych polegających na przebudowie pomieszczenia gospodarczego na pomieszczenie łazienki w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na dz. nr [...] przy ul. [...] do stanu zgodnego z prawem. Termin wykonania prac zakreślono do dnia [...] listopada 2009r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, iż w toku postępowania wszczętego z wniosku E. M. z dnia [...] września 2005 r. ustalono, że budynek mieszkalny jednorodzinny zlokalizowany na działce nr [...] wykonany jest w konstrukcji drewnianej oraz murowanej, przykryty dachem dwuspadowym w części głównej oraz jednospadowym w części, w której znajduje się łazienka.
Na podstawie pozwolenia na budowę wykonano w nim roboty polegające na jego dociepleniu. Wykonano też podmurówkę z cegły pełnej oraz pustaków, wymianę pokrycia dachowego na blachę. Na istniejącym fundamencie przebudowano pomieszczenie łazienki o wym. 410 x 193 cm i wykonano nad nią nową więźbę dachową. Przebudowa pomieszczenia gospodarczego na łazienkę była wykonywana przez I. M., poprzednią właścicielkę nieruchomości, a następnie kontynuowana przez D. T. w latach 1997-2005, bez pozwolenia na budowę. Decyzja Burmistrza Miasta Bochni z dnia [...] sierpnia 1997 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji: remont istniejącego obiektu gospodarczego, dobudowanego do budynku nr [...] przy ul. [...] wraz z adaptacją na łazienkę, wydana na rzecz I. M. była ważna do 15 sierpnia 1999 r. Wykonane roboty polegające na przemurowaniu istniejącego pomieszczenia drewnianego pełniącego funkcję gospodarczą, wykonaniu instalacji i urządzeniu w nim łazienki, zdaniem organu, stanowią przebudowę obiektu.
Natomiast wykonanie podmurówki obiektu mieszczące się w zakresie bieżącej konserwacji obiektu. Organ stwierdził, że inwestor nie wykonał nowych fundamentów, a jedynie zabezpieczył istniejące fundamenty budynku o konstrukcji drewnianej. Przebudowa pomieszczenia na łazienkę w stanie prawnym obowiązującym w trakcie budowy wymagało uzyskania pozwolenia na budowę. Wobec jego braku zasadne było przeprowadzenie postępowania w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Z przedłożonej przez inwestora ekspertyzy technicznej wynika, że roboty te zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną i warunkami technicznymi, za wyjątkiem zainstalowania wentylacji mechanicznej w łazience i wykonania rur spustowych, przy czym te ostatnie inwestor zamontował w toku postępowania.
Odnosząc się do uwag E. M., organ wyjaśnił, że budynek usytuowany jest w odległości 0,80 m od granicy z działką sąsiednią, jego powierzchnia zabudowy nie uległa zmianie od czasu, gdy został wybudowany kilkadziesiąt lat temu. Organ stwierdził, iż nie jest uprawniony do ustalenia przebiegu granicy w sytuacji, gdy granica jest sporna.
Odwołanie od tej decyzji wniosła E. M., zarzucając jej naruszenie art. 7 i 77 kpa oraz art. 48, 50, 51 Prawa budowlanego poprzez niewydanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, pomimo jego wybudowania bez wymaganego pozwolenia. Zdaniem skarżącej usytuowanie budynku narusza § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie decyzją z dnia 29 lipca 2010 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w części, w której określa ona termin wykonania czynności w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy w ten sposób, że nałożył na D. T. obowiązek zainstalowania wentylacji mechanicznej w pomieszczeniu łazienki w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na dz. nr 5707/2 przy ul. [...] w B. w terminie do dnia 30 września 2010 roku.
Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, iż inwestor nie wybudował nowego obiektu budowlanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, lecz prowadził roboty budowlane polegające na przemurowaniu istniejącego pomieszczenia drewnianego pełniącego funkcje gospodarcze, a także wykonaniu instalacji i urządzenia w nim łazienki. Przeprowadzone roboty budowlane zgodnie z art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego stanowią przebudowę. Organ wskazał, iż art. 48 lub 49b Prawa budowlanego można stosować wyłącznie w sytuacji, w której bez wymaganej decyzji pozwolenia na budowę lub zgłoszenia powstał nowy obiekt budowlany lub jego część.
Natomiast w sytuacji, gdy wykonane roboty budowlane nie doprowadziły do powstania nowego obiektu budowlanego lub jego nowej części zastosowanie znajduje procedura określona art. 50 - 51 Prawa budowlanego. W przypadku robót budowlanych polegających na przebudowie, a wykonanych zgodnie ze sztuką budowlaną i warunkami technicznymi, jednakże bez uzyskania uprzednio przez inwestora pozwolenia na budowę, organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest do wydania decyzji nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Organ odwoławczy stwierdził, że skoro budynek ma około 90 lat i odpowiada zasadniczo zasadom sztuki budowlanej, to trudno jest przyjąć aby podlegał zasadom sytuowania budynku inwestora na działce budowlanej określonym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. Wskazał, iż przedmiotem postępowania nie jest kwestia legalności samego wybudowania obiektu budowlanego przez inwestora i jego usytuowanie, a jedynie dokonanie ustaleń w zakresie prawidłowości przeprowadzenia robót budowlanych na istniejącym pomieszczeniu gospodarczym.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła E. M., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia kosztów postępowania. W skardze powieliła zarzuty podniesione w odwołaniu, dodatkowo wskazując na naruszenie art. 50 w zw. z art. 3 pkt 7a ustawy prawo budowlane poprzez przyjęcie, że roboty wykonane w przedmiotowej nieruchomości stanowiły "przebudowę", podczas gdy w rzeczywistości w budynku zmieniono charakterystyczne parametry takie jak kubaturę, powierzchnię zabudowy, wysokość, szerokość oraz kondygnacje.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja została z naruszeniem przepisów postępowania art. 7 kpa i art. 77 kpa i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zarówno zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z dnia 26 sierpnia 2009 r. Sąd wskazał, że postępowanie zostało wszczęte w związku z pismem skarżącej z dnia 2 września 2005 r. dotyczącym niezgodnego z prawem prowadzenia remontu budynku położonego na działce nr 5707/2 przy ul. [...] w B. Natomiast z zawiadomień o przeprowadzeniu oględzin z dnia 13 i z dnia 5.11.2005 r. wynika, że postępowanie zostało wszczęte w sprawie robót na działce nr 5705/2 przy ul. [...] w B. W protokole oględzin z dnia 21.11.2005 r. zapisano, że roboty wykonane na tej działce polegają na: przebudowaniu pomieszczenia gospodarczego na pomieszczenie łazienki, wykonaniu nowego dachu z więźbą dachową, podmurowania ścian, wykonaniu docieplenia, nowych fundamentów, dokonaniu wymiany ścian oraz na wstawieniu okien.
Z kolei z zawiadomienia z dnia 25.11.2005 r. wynika, że organ pierwszej instancji wszczął postępowanie w sprawie istotnych odstępstw od warunków pozwolenia na budowę – docieplenia budynku mieszkalnego na działce nr 5707/2 w B.". W uzasadnieniu wskazał, że odstępstwo to polega na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego, z pomieszczenia gospodarczego powstało bowiem pomieszczenie łazienki. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2005 r. o wstrzymaniu robót budowlanych polegających na dociepleniu budynku, organ nakazał inwestorowi złożenie ekspertyzy technicznej robót budowlanych poszczególnych branż, wykonanych podczas realizacji docieplenia. Inwestor przedłożył "Ekspertyzę techniczną wykonanych robót polegających na dociepleniu budynku mieszkalnego", sporządzoną przez J. C. Organ pomimo późniejszej zmiany zakresu prowadzonego postępowania poprzestał na tej analizie.
Sąd wskazał, iż z pisma Urzędu Miejskiego w Bochni z dnia 24.06.2003 r., wynika, że Burmistrz Miasta Bochnia przyjął zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych z dnia 25.04.2003 r., polegających na wymianie pokrycia dachu, wykończenia ścian szczytowych tynkiem na styropianie oraz budowie ogrodzenia od ul. [...]. Organy natomiast nie wyjaśniły, czy wykonane roboty budowlane, a jeżeli tak, to które, mieściły się w zakresie tego zgłoszenia, czy też je przekraczały.
W dniu [...]05.2009 r. skarżąca zawiadomiła organ nadzoru budowlanego o wykonywaniu na działce nr 65707/2 podpiwniczenia budynku. Tymczasem z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że do odrębnego postępowania wyłączono sprawę wykonania robót budowlanych wewnątrz budynku przez A. P. w okresie letnim 2006 r. Sąd stwierdził, iż w sposób nieuzasadniony organ ograniczył zakres prowadzonego postępowania do robót budowlanych polegających na przebudowie pomieszczenia gospodarczego na pomieszczenie łazienki oraz wykonania podmurówki. Organ po odnotowaniu w protokołach oględzin zakresu wykonanych samowolnie robót budowlanych, powinien prowadzić postępowanie w sprawie wszystkich robót, a nie - wybiórczo wybranych - niektórych z nich.
Sąd pierwszej instancji uznał, że prawidłowa była ocena organów, że przedmiotowe roboty zostały wykonane samowolnie, dla ich dokonania konieczne było uzyskanie pozwolenia na budowę. Decyzji, której zakresem objęto jedynie roboty polegające na przebudowie pomieszczenia łazienki, nie obejmowała tych robót. Sąd przytoczył treść art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 51 ust. 7 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego stanowiących podstawę prawną zaskarżonej decyzji i stwierdził, iż w pierwszej kolejności rozważenia wymagało, czy organ właściwie zakwalifikował roboty budowlane wykonane przez inwestora. Prawo budowlane przewiduje trzy tryby likwidacji skutków samowoli budowlanej: tryb określony w art.48, tryb z art.49 b oraz tryb przewidziany przepisami 50 – 51 ustawy. Tryby te są trybami rozłącznymi, stosowanymi w odmiennych stanach faktycznych. Na podstawie art. 48 Prawa budowlanego właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Na podstawie art. 49 b ustawy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2 rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Z kolei tryb określony w przepisach art.50 – 51 ustawy znajduje zastosowanie, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust.
1. Sąd wskazał, iż zgodnie z art.3 pkt 6) Prawa budowlanego - ilekroć w ustawie jest mowa o budowie - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. W myśl punktu 7) tego przepisu robotami budowlanymi są: budowa, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Z kolei przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji (pkt 7 a). Sąd stwierdził, iż z powyższego wynika, że w sytuacji samowolnego wykonania robót budowlanych, polegających na budowie obiektu budowlanego lub jego części, bez wymaganego pozwolenia właściwym trybem jest tryb określony w art. 48, względnie art.49 b Prawa budowlanego, a w przypadku dokonania "przebudowy" obiektu budowlanego lub jego części organy winny prowadzić postępowanie według trybu uregulowanego w przepisach art.50 – 51 Prawa budowlanego, gdyż jest to przypadek inny niż określony w art.48 i 49 b Prawa budowlanego. W ocenie Sądu przyjęcie przez organ nadzoru budowlanego, że postępowanie winno być prowadzone w trybie art.50 – 51 Prawa budowlanego w oparciu o ustalenie, że wykonane roboty budowlane stanowią przebudowę części obiektu budowlanego było wadliwe, z tego powodu, że ustalenie to zostało dokonane z naruszeniem art. 7 i art. 77 k.p.a. Na ich podstawie nie można stwierdzić, czy wykonane roboty budowlane stanowiły przebudowę, budowę czy też odbudowę części obiektu budowlanego. W protokole oględzin z dnia 21 listopada 2005 r. zapisano, że pomieszczenie łazienki przebudowane jest na istniejącym fundamencie z bloczków PGS oraz że inwestor wykonał podmurowanie ścian. W protokole tym znajduje się jednakże oświadczenie skarżącej, że inwestor wykonał nowe fundamenty, częściowo wymienił ściany, okna, całą więźbę dachową. Organ zaś przyjął, że inwestor nie wykonał nowych fundamentów, lecz nie wskazał na podstawie jakich dowodów dokonał takiego ustalenia i dlaczego nie uznał oświadczenia skarżącej. Organ nie odniósł się do zarzutu skarżącej, że przedmiotowe roboty budowlane polegały m.in. na wykonaniu dobudowy łazienki, jak również do ekspertyzy technicznej sporządzonej przez Józefa Cupiała, w której wskazano, że konstrukcja łazienki od strony wschodniej jest murowana z pustaków PGS, podmurówka wykonana jest z cegły pełnej na zaprawie cementowo-wapiennej oraz pustaków. W ocenie Sądu organ nie wyjaśnił sprzeczności pomiędzy ustaleniami poczynionymi na podstawie oświadczenia Ireny Muller a dokumentacją zdjęciową przedstawioną przez skarżącą, w szczególności ze zdjęciem przedstawiającym, według twierdzenia skarżącej, dom inwestora w 2000 roku. Również nie wskazał na jakiej podstawie ustalił, że powierzchnia zabudowy budynku inwestora nie uległa zmianie od czasu, gdy został wybudowany kilkadziesiąt lat temu, pomimo że - jak sam stwierdził – I. M. uzyskała decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji: remont istniejącego obiektu gospodarczego, dobudowanego do budynku nr [...] przy ul. [...] wraz z adaptacją na łazienkę. Natomiast dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy konieczne było, przede wszystkim, szczegółowe ustalenie rodzaju prac wykonanych przez inwestora, w tym określenie, czy wykonał nowe fundamenty pod istniejącą wcześniej dobudówką, czy przed wymurowaniem ścian łazienki (co jest widoczne na znajdujących się w aktach sprawy zdjęciach) rozebrał ściany drewniane. Gdyby tak się okazało, wykonanych robót nie można byłoby, w ocenie Sądu, kwalifikować jako przebudowy, gdyż przebudować można tylko obiekt budowlany lub jego część, która istnieje. W takim przypadku postępowanie powinno być prowadzone na podstawie art. 48 Prawa budowlanego. Za wadliwy Sąd uznał pogląd organu, że właściwe było jedynie dokonanie przez organ ustaleń w zakresie prawidłowości przeprowadzenia robót budowlanych na istniejącym pomieszczeniu gospodarczym. Zdaniem Sądu fakt znacznego zbliżenia tego pomieszczenia do granicy powinien bowiem wzbudzić refleksję organu co do legalności jego usytuowania. Gdyby bowiem okazało się, że dobudówka powstała nielegalnie, niedopuszczalne byłoby sanowanie takiej samowoli przez legalizację jej "przebudowy" czy "odbudowy". Sąd w konstatacji wskazał, iż przy ponownym rozstrzygnięciu sprawy organ uzupełnieni postępowanie wyjaśniające w wyżej wskazanym zakresie, a po szczegółowym ustaleniu samowolnie wykonanych przez inwestora robót, dokona właściwej ich kwalifikacji, determinującej wybór właściwego trybu postępowania. Organ ustali również dokładny zakres prac objętych zgłoszeniem, o którym mowa w piśmie Urzędu Miejskiego w Bochni z dnia [...] czerwca 2003 r.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł D. T. reprezentowany przez pełnomocnika, zaskarżając go w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to:
- 1) art. 3 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7 i 77 § 1 kpa poprzez niewłaściwą kontrolę legalności postępowania organów orzekających w sprawie, skutkującą przyjęciem przez Sąd, że postępowanie dowodowe zostały przeprowadzone w sposób niewystarczający podczas, gdy de facto Sąd dokonał oceny faktów, nie rozpoznając sprawy z uwzględnieniem kryteriów zgodności z prawem,
- 2) art. 141 § 4 in fine p.p.s.a. poprzez wadliwą konstrukcję uzasadnienia zaskarżonego wyroku przedstawiającą się wewnętrzną sprzecznością oraz brakiem wskazań co do dalszego postępowania, pomimo uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzję organu pierwszej instancji.
Na tych podstawach pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W motywach autor kasacji podniósł, iż organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji korzystając z ustaleń własnych, jak również z opinii eksperta oraz na podstawie stosownych dokumentów, oświadczeń stron, wyczerpał spectrum dostępnych środków mu środków dowodowych i to w oparciu o nie, w sposób zgodny z art. 7 kpa stan faktyczny ustalił, czego wyrazem była treść decyzji z dnia [...] sierpnia oraz utrzymującej ją w mocy w części zasadniczej decyzji organu drugiej instancji z dnia [...] lipca 2010r. Pełnomocnik stwierdził, że w takim stanie rzeczy nie zgadza się z zarzutem, iż organ prowadzący postępowanie nie ustalił dokładnie stanu faktycznego sprawy, nie zebrał w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie rozpatrzył go wyczerpująco.
Sąd pierwszej instancji, zdaniem autora kasacji, naruszył art. 141 § 4 p.p.s.a. także przez jego niewłaściwe zastosowanie, bowiem w motywach uzasadnienia nie zawarł wskazań co do dalszego postępowania w sprawie, a także oceny prawnej, o której mowa w art. 153 p.ps.a., aby pozwolić dokonać kontroli wydanego orzeczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki określone w § 2 art. 183 P.p.s.a. w tej sprawie nie występują. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Dokonując tej kontroli Sąd nie jest uprawniony do badania ewentualnej wadliwości zaskarżonego orzeczenia wykraczającej poza ramy wyznaczone zarzutami skargi kasacyjnej. Oznacza to związanie zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej. Zatem zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.
Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, albowiem podniesione w niej zarzuty przeciwko zaskarżonemu wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie są trafne.
Zarzut naruszenia art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., w związku z art. art. 7 i 77 § 1 nie jest zasadny. Wbrew temu, co twierdzi autor kasacji, Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy przeprowadził kontrolę zaskarżonej decyzji.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Sąd Wojewódzki zasadnie uznał, że wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie wymagało szczegółowe ustalenia rodzaju prac wykonanych przez skarżącego w budynku mieszkalnym, usytuowanym na działce 5707/2, położonej przy ul. [...] w B. Zgodzić się również należy ze stanowiskiem Sądu, że organ nadzoru w ramach prowadzonego postępowania powinien dokładnie wyjaśnić jakie roboty budowlane w przedmiotowym budynku zostały wykonane zgodnie z pozwoleniem na budowę i zgłoszeniem z dnia [...] czerwca 2006 r., a jakie zostały wykonane w ramach samowoli budowlanej, jak również wyjaśnić kwestię odległości pomieszczenia łazienki od granicy z sąsiednią działką. Dopiero wyjaśnienie tych wszystkich kwestii pozwoli organowi nadzoru budowlanego, jak słusznie stwierdził Sąd pierwszej instancji, dokonać w oparciu o przepisy Prawa budowlanego prawidłowego zakwalifikowania wykonanych robót budowlanych, a następnie wybrać właściwy tryb postępowania.
Przechodząc do oceny zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. przypomnieć należy, że przepis ten określa wymogi jakie musi spełniać uzasadnienie wyroku. Powinno ono zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Wadliwość uzasadnienia wyroku może stanowić przedmiot skutecznego zarzutu kasacyjnego z art. 141 § 4 p.p.s.a jedynie wówczas, gdy uzasadnienie jest sporządzone w taki sposób, że kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku nie jest możliwa. W tym przypadku, wadliwość uzasadnienia wyroku może być uznana za naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał, które elementy stanu faktycznego i stanu prawnego sprawy przyjął jako podstawę orzekania i dlaczego uznał, że zaskarżona decyzja Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] lipca 2010 r. i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] sierpnia 2009 r. zostały wydane z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 kpa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, co skutkowało prawidłowo ich uchyleniem na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.ps.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnemu uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie jest wewnętrznie sprzeczne, przy czym autor kasacji nie wskazał na czym ta sprzeczność miałaby polegać. Uzasadnienie wyroku Sądu pierwszej instancji, wbrew skardze kasacyjnej, zawiera wskazania co do dalszego postępowania.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i w oparciu o art. 184 p.p.s.a. podlega oddaleniu.