Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę "[...]" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej W. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach, utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] lutego 2015 r., nakazującą rozbiórkę wolno stojącego urządzenia reklamowego, ustawionego na terenie działki nr [...] przy ul. C. w K. Skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożyła "[...]" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa W. Zdaniem skarżącej niewykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wszczęcia postępowania egzekucyjnego zmierzającego do demontażu urządzenia i możliwości nałożenia grzywny w wysokości 50.000 zł oraz wykonania na koszt i ryzyko skarżącego przedmiotowej decyzji (przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody). Dokonanie całkowitego demontażu konstrukcji jest natomiast ze swej natury czynnością, która niesie za sobą nieodwracalne skutki, a w niniejszej sprawie także wystąpienie strat w kwocie ok. 91.000 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie kontrolowanego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpoznając wniosek skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzić trzeba, iż nie przedstawiono w nim żadnych takich okoliczności faktycznych, które uzasadniałyby wystąpienie dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Strona skarżąca ograniczyła się w nim jedynie do przedstawienia ogólnikowych twierdzeń o charakterze nałożonego na nią zaskarżoną decyzją obowiązku, bez powiązania ich z konkretnymi i udokumentowanymi okolicznościami, które mogły stwarzać ww. niebezpieczeństwa dla skarżącego poprzez wykonanie przedmiotowej decyzji ostatecznej. Podkreślić trzeba, iż udzielenie ochrony tymczasowej nie może być traktowane jedynie jako odroczenie wszczęcia postępowania egzekucyjnego, a do czego zmierza argumentacja rozpoznawanego wniosku. Samo wskazywanie na środki egzekucyjne, jakimi dysponuje organ zmierzający do wykonania decyzji ostatecznej, jest z punktu widzenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z założenia nieskutecznie.
Oszacowana natomiast przez skarżącą Spółkę wysokość straty nie została w żaden sposób udokumentowana, jak i nie można określić jej wpływu na sytuację Spółki wobec nie wykazania przez nią jej sytuacji finansowej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. oddalił rozpoznawany wniosek.