Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 listopada 2009 r. odrzucił skargę M.S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 roku w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 2 września 2009 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi we wskazanym w zarządzeniu terminie. W związku z tym skarga podlegała odrzuceniu.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł skarżący domagając się jego uchylenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania – art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyjaśnił, że w dniu 10 września 2009 roku otrzymał z Sądu I instancji jedynie odpis zarządzenia wzywającego go do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W związku z tym w dniu 17 września 2009 roku uiścił wpis sądowy od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i wobec tego podlega oddaleniu.
W świetle art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.) - skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
- 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
- 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podkreślić przy tym trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. (a w niniejszej sprawie nie wystąpiły), to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku wnoszenia skargi ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje inne skutki nieuzupełnienia jej braków formalnych. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ten właśnie przepis miał zastosowanie w niniejszej sprawie i stanowił podstawę odrzucenia skargi, co w sposób wyraźny wynika z treści zaskarżonego postanowienia.
Tym samym nie sposób uznać za uzasadniony zarzutu naruszenia przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a., bowiem przepis ten nie był i nie mógł być stosowany przez Sąd I instancji. Błędne powołanie podstawy skargi kasacyjnej skutkuje jej oddaleniem.
Z tych względów i na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.