Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 31 maja 2005r. odrzucił skargę D. G. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 22 lutego 2005r. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że skarżąca nie uiściła wpisu od skargi, pomimo wezwania jej przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych w terminie określonym w tym wezwaniu, w związku z czym skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą.
W skardze kasacyjnej wniesionej na powyższe orzeczenie D. G. podniosła, że listonosz nie pozostawił w drzwiach czy skrzynce pocztowej skarżącej awizo, a nadto skarżąca nie została zapoznana z adnotacją, którą doręczyciel umieścił na korespondencji. W związku z powyższym nie można zdaniem skarżącej przyjąć, że pismo sądowe wzywające ją do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone w trybie art. 73 ustawy. Skoro w sprawie nie można mówić o domniemaniu doręczenia pisma skarżącej, to nie zaistniały przesłanki z art. 220 § 3 ustawy do odrzucenia skargi. Zdaniem skarżącej Sąd przed wydaniem zaskarżanego orzeczenia winien zażądać od placówki pocztowej dodatkowych informacji, a nawet przesłuchać doręczyciela, czego nie uczynił.
W związku z powyższym D. G., zaskarżając powyższe orzeczenie na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy wniosła o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu.
Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 25 kwietnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo, pomimo dwukrotnego awizowania w dniu 27 kwietnia 2005r. i 5 maja 2005r. nie zostało przez
Sygn. akt II OSK 885/05 skarżącą odebrane i 13 maja 2005r. zostało przez urząd pocztowy zwrócone nadawcy.
Zgodnie z brzmieniem art. 73 w razie niemożności doręczenia pisma w mieszkaniu czy miejscu pracy adresata pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.
Ustalone wyżej okoliczności pozwalają na domniemanie, że w niniejszej sprawie miało miejsce skuteczne doręczenie zastępcze, o którym mowa w art. 73 ustawy. Wobec powtórnego awizowania wezwania do uiszczenia wpisu 5 maja 2005r. należy uznać, że zostało ono stronie doręczone 12 maja 2005., a skoro tak – wpis winien zostać uiszczony najpóźniej 19 maja 2005r. Słusznie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że jeżeli skarżąca nie uiściła wpisu w terminie określonym w doręczonym zastępczo wezwaniu, to zgodnie z zawartym w nim pouczeniem należał odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy.
Oceny tej nie mogą zmienić zarzuty powoływane w skardze kasacyjnej. Przede wszystkim w toku postępowania prowadzonego przez Sąd I instancji brak było podstaw do przeprowadzenia dowodów powoływanych przez skarżącą, które miałyby uprawdopodobnić okoliczność wadliwego trybu doręczania skarżącej wspomnianego wezwania. Dokumentacja zgromadzona w aktach sprawy była bowiem wystarczająca dla ustalenia okoliczności skutecznego doręczenia wezwania. Nadto zauważyć należy, że przepisy ustawy nie przewidują możliwości przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków, a Sąd prowadzi postępowanie dowodowe tylko na rozprawie, do której w niniejszej sprawie nie doszło.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 ustawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.