Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2010 roku, sygn. akt II SA/Rz 989/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odrzucił skargę I, B, na decyzję na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] listopada 2009 r., w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego, wskazując że skarżąca działająca przez profesjonalnego pełnomocnika nie opłaciła należycie skargi.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła I. B. reprezentowana przez adwokata, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, a to art. 221 ppsa poprzez błędne przyjęcie, że Sąd nie ma obowiązku wezwania do uiszczenia opłaty stałej gdy pismo wnosi adwokat lub radca prawny w sytuacji gdy wskazany przepis nie ma zastosowania do skarg wnoszonych na podstawie art. 54 ppsa tj. skarg wnoszonych do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Zgodnie z art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosowanie natomiast do art. 221 ppsa, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 10 kwietnia 2010 r., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę za pośrednictwem organu, pełnomocnik skarżącej nie uiścił należnej opłaty. Tym samym niewątpliwie nie wykazał się on należytą starannością w prowadzeniu spraw swego mandanta. Jednakże Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że powyższe uchybienie nie powinno skutkować odrzuceniem skargi obciążając tym samym negatywnymi konsekwencjami działania pełnomocnika, jedynie stronę. Z woli ustawodawcy art. 221 ppsa został uchylony przez art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2010 r., Nr 36, poz.196/. Zgodnie z nowym brzmieniem ustawy, a co za tym idzie także nową linią orzeczniczą Sąd zobowiązany jest wezwać do uzupełniania braków, poprzez należyte opłacenie, także w przypadku pism wnoszonych przez profesjonalnego pełnomocnika.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w niniejszej sprawie należy orzec na korzyść strony i na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ppsa uchylił zaskarżone postanowienie.