Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 20 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 18/09, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", odrzucił skargę J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] listopada 2008 r. w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że skarżący zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2009 r. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 26 stycznia 2009 r., zaś skarżący przedmiotowego wpisu od skargi nie uiścił.
Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie złożył J. B., reprezentowany przez radcę prawnego, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa oraz art. 220 § 1 zd. 2 ppsa. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podnosi się, że odrzucenie skargi, wobec uznania przez Sąd, iż wpis od skargi nie został uiszczony w terminie do tego wyznaczonym nie było zasadne, ponieważ przesyłka listowa z Sądu, która miała zawierać wezwanie do uiszczenia wpisu w sprawach II SA/Gd 17/09 i II SA/Gd 18/09 nie została skarżącemu doręczona, natomiast w przesyłce nie było spisu przesłanych skarżącemu dokumentów, z którego mógłby się dowiedzieć, że w kopercie czegokolwiek może brakować. Na potwierdzenie powyższego twierdzenia do skargi kasacyjnej dołączono kopertę, w której miała znajdować się przesyłka z Sądu zawierająca wezwania do uiszczenia wpisów w sprawach II SA/Gd 17/09 i II SA/Gd 18/09.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. art. 58 § 1 pkt 3 ppsa zasadą jest, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 220 § 1 Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie zaś do art. 220 § 3 ppsa zasadą jest, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Z akt sprawy wynika, że do skarżącego została nadana przesyłka z Sądu, która powinna zawierać wezwania do uiszczenia wpisów w sprawach II SA/Gd 17/09 i II SA/Gd 18/09, pouczenia do tych wezwań oraz odpisy odpowiedzi na skargi w tych sprawach. Jednakże z twierdzeń skarżącego wynika, że w przesyłce tej nie znajdowały się wezwania do uiszczenia wpisów do spraw o sygn. akt II SA/Gd 17/09 i II SA/Gd 18/09, zaś na kopercie, w której miały być, nie ma oznaczeń jakie dokumenty winny się w niej znajdować. Jak wynika zatem ze stanowiska skarżącego koperta nie zawierała wyszczególnienia przesyłanych dokumentów, a jedynie adnotacja taka zapisana była na potwierdzeniu doręczenia, które skarżący podpisał. W momencie odbioru przesyłki z Sądu i jej potwierdzenia, jak wskazuje się w skardze kasacyjnej, skarżący nie miał możliwości kontroli jej zawartości. Mógł zatem nie wiedzieć, że oprócz dokumentów przekazanych winno być tam także wezwanie do uiszczenia wpisu wraz z określeniem jego wysokości.
W szczególnych okolicznościach niniejszej sprawy tych wątpliwości nie można wyjaśnić jednoznacznie, nawet przy istnieniu stosownej adnotacji o wykonaniu przedmiotowego zarządzenia znajdującej się w aktach sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze wynikające z powyższego wątpliwości co do braku prawidłowego wezwania skarżącego do uiszczeniu wpisu sądowego od skargi w sprawie niniejszej, uznał że zaskarżone postanowienie winno być uchylone. Podniesione przez skarżącego okoliczności wywołujące uzasadnioną wątpliwość skutecznego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu, nie mogą skarżącego pozbawiać zagwarantowanego konstytucyjnie prawa do sądu.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 ppsa.