Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że skarżąca w wyznaczonym terminie, mimo wezwania, nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Skarga została wniesiona i podpisana przez S. K., nie będącego żadnym z podmiotów uprawnionych do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi, a ponadto nie zostało dołączone pełnomocnictwo do wniesienia skargi. W pierwszej kolejności Sąd wezwał S. K. do przedstawienia pełnomocnictwa. Skoro w odpowiedzi na wezwanie skarżąca oświadczyła, iż cofa pełnomocnictwo udzielone S. K., to Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego poprzez osobiste podpisanie skargi. Skarżąca tego braku nie uzupełniła, natomiast skarga została podpisana przez radcę prawnego S. K. W skardze kasacyjnej od tego postanowienia skarżąca J. J. podniosła, że w dniu [...] S. K., niebędący jeszcze radcą prawnym, jako jej pełnomocnik, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
S. K. nie należał wówczas do kręgu osób, o których mowa w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd wezwał S. K. do uzupełnienia braków poprzez przedłożenie pełnomocnictwa i uiszczenie opłaty. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca uiściła wpis i oświadczyła, że cofnęła pełnomocnictwo S. K.. Sąd wezwał skarżącą do podpisania skargi. W odpowiedzi S. K., będący już radcą prawnym przedłożył podpisany przez niego egzemplarz skargi, bez dołączenia pełnomocnictwa. Zdaniem skarżącej, skoro po wezwaniu do podpisania skargi, udzieliła ona pełnomocnictwa radcy prawnemu S. K., mógł on przedłożyć Sądowi podpisaną przez niego skargę. W tej sytuacji zamiast odrzucić skargę, Sąd powinien wpierw wezwać radcę prawnego S. K. do przedłożenia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej w tej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Każde pismo strony zawiera podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, stosownie do art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewodniczący wzywa stroną do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła (art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Istotą tego postępowania jest doprowadzenie do usunięcia takich braków skargi, które uniemożliwiają nadanie sprawie biegu.
W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona i podpisana przez S. K., w imieniu skarżącej J. J.. Pismem z dnia 22 marca 2006 r. Sąd pierwszej instancji wezwał S. K. do przedstawienia pełnomocnictwa i uiszczenia wpisu. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca uiściła wpis i w piśmie z dnia 29 marca 2006 r. oświadczyła, że cofa pełnomocnictwo udzielone S. K. Słusznie zatem w tej sytuacji Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącą do podpisania skargi. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie uzupełniła jednak braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Zamiast tego S. K. ponownie nadesłał podpisany przez niego egzemplarz skargi.
W rozpoznawanej sprawie brakiem, uniemożliwiającym nadanie skardze biegu jest brak podpisu strony pod wniesioną skargą, ewentualnie – brak pełnomocnictwa udzielonego przez stronę osobie, która skargę podpisała. Należy zauważyć, że do chwili obecnej braki te nie zostały uzupełnione.
Należy również zauważyć, iż zachowanie strony polegające na cofaniu pełnomocnictwa, a następnie udzielaniu go ponownie tej samej osobie, z tą tylko różnicą, iż z czasem osoba ta nabyła uprawnienia do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym, ma w istocie na celu obejście przepisów art. 35 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określających krąg podmiotów uprawnionych do reprezentowania strony w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tego rodzaju działania prowadziło również do uwolnienia się przez pełnomocnika od rygorów wynikających z przepisów regulujących uiszczanie wpisów od skarg.
Należy bowiem zauważyć, że przedstawienie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skutkować musiałoby przyjęciem, że skargę na decyzję w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, od której należy wnieść wpis stały, złożyła strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z art. 49 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia. W takich okolicznościach zasadne byłoby odrzucenie skargi na podstawie art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.