Uzasadnienie
1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 21 lutego 2008 r., II SA/Go 792/07, uchylił zaskarżoną przez D. P. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] października 2007 roku, nr [...] oraz wcześniejszą decyzję Burmistrza Krosna Odrzańskiego z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy. Wyrok ten został wydany w następującym stanie sprawy:
a) Burmistrz Krosna Odrzańskiego decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] na wniosek D. P. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch pawilonów usługowo- handlowych (A i B) z drogami dojazdowymi, parkingami oraz infrastrukturą techniczną, na działkach oznaczonych geodezyjnie numerami [...],[...],[...],[...] i [...] przy ul. [...] w K. O.. Dla pawilonu "A" powierzchnię zabudowy ustalono na około 1.300 m2 i powierzchnię handlową - do 1.100 m2, natomiast dla pawilonu "B" - powierzchnię zabudowy ustalono na około 1.200 m2 i powierzchnię handlową - do 1.100 m2. Do decyzji załączono część tekstową - analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu oraz część graficzną.
b) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zielonej Górze decyzją z dnia [...] października 2007 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "[...]" z siedzibą w M., uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji.
Artykuł 12 ustawy z dnia 11 maja 2007r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych (Dz.U. z 2007, nr 127 poz.880, dalej powoływana jako "u.wielk.ob.handl.") z dniem 18 września 2007 r. zmienił art.10 ust.2 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2007 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej powoływana jako u.plan.zagos.prz."). Obszary rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 400 m2 można realizować tylko na podstawie obowiązującego planu miejscowego (art.15 ust.3 pkt 4 u.wielk.ob.handl.). Planowane obiekty przekraczają powierzchnię określoną powołanymi przepisami, a zatem nie jest dopuszczalne określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
2. Wyrokiem z dnia 21 lutego 2008 r., II SA/Go 792/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim na skutek skargi D. P., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] października 2007 roku, nr SKO-5152/149-L/07 oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Krosna Odrzańskiego z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...].
W planie miejscowym określa się w zależności od potrzeb granice terenów pod budowę wielkopowierzchniowych obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 400 m2 (art.15 ust.3 pkt 4 w związku z art.10 ust.2 pkt 8 u.plan.zagos.prz.). Określone zostały obligatoryjne oraz fakultatywne elementy planu miejscowego. Lokalizacja obiektu wielkopowierzchniowego jest możliwa nie tylko na podstawie miejscowego planu. Ustawa o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych nie wprowadziła zmiany do powołanych przepisów ustawy, a jedynie zmieniła definicję wielkopowierzchniowego obiektu handlowego. Możliwość uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla takiego obiektu wynika wprost z art.3 ust.3 u.wielk.ob.handl.
Z analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu stanowiącej załącznik nr 1 do decyzji organu l instancji wynika, że jako obszar analizowany przyjęto 50 m wokół działki, której dotyczy wniosek. Z akt sprawy wynika, że wniosek dotyczy kilku działek; również w sentencji decyzji mowa jest o kilku działkach. Z załącznika nr 1 do decyzji nie wynikają przesłanki przyjęcia minimalnego obszaru analizowanego, natomiast zebrany materiał dowodowy daje podstawy do przyjęcia, iż granice obszaru analizowanego winny być określone w oparciu o szerokość frontu działek objętych wnioskiem. Jeżeli teren obszaru analizowanego został wyznaczony nieprawidłowo, to sporządzona analiza urbanistyczna i jej wyniki nie mogą być uznane za odpowiadające wymaganiom dla planowanej inwestycji.
W analizie nie umieszczono danych dotyczących szerokości poszczególnych działek, objętych realizacją inwestycji, nie uzasadniono z jakich powodów przyjęto minimalny obszar analizowany, a nadto która z działek stanowiła punkt odniesienia dla ustalenia granicy obszaru analizowanego.
3. W skardze kasacyjnej spółka "[...]" wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 lutego 2008 r. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania, ewentualnie — rozpoznanie skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art.3 ust.3 u.wielk.ob.handl. oraz art.10 ust.2 pkt 8 i art.62 u.plan.zagos.prz.
Planowana inwestycja przekracza powierzchnię 400 m2 i dlatego niedopuszczalne jest wydanie decyzji o warunkach zabudowy, bowiem w tej sytuacji wymagany jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Jeżeli natomiast wniosek o ustalenie w drodze decyzji warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu.
Ustawa o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych nie uchyliła w jakikolwiek sposób warunków zabudowy, które zostały uzyskane w poprzednio obowiązującym stanie prawnym, w związku z czym na ich podstawie proces budowlany może trwać nadal. Pod rządami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie jest możliwe lokalizowanie obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2.000 m2 na podstawie ogólnych ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego typu "obszar pod funkcje usługowe" czy nawet "obszar pod obiekty wielkoprzestrzenne." Lokalizowanie obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2.000 m2 może się odbywać wyłącznie na podstawie ustaleń planu wyznaczających granice terenów pod budowę tego typu obiektów.
- 4. W odpowiedzi na skargę kasacyjną D. P. wniósł o jej oddalenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
A. Skarga kasacyjna postawiła zaskarżonemu wyrokowi wyłącznie zarzuty naruszenia prawa materialnego, tj. art.3, art.12, art.15 u.wielk.ob.handl., art.10 ust.2 pkt 8, art.15 ust.3 pkt 4, art.62, art.65 u.plan.zagos.prz., art.33 ust.1 i 2 Prawa budowlanego.
Mając na uwadze związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej (art.183 § 1 P.p.s.a.) nie ma przeszkód dla rozpoznania skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim (art.188 P.p.s.a.).
B. Wyrokiem z dnia 8 lipca 2008 r., K 46/07 (OTK-A 2008, nr 6, poz.104, Dz.U. 2008, nr 123, poz.803) Trybunał Konstytucyjny orzekł, że ustawa z dnia 11 maja 2007r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych jest niezgodna z art.2, art.20 i art.22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Podstawą oceny zaskarżonej decyzji przez Sąd I. instancji były w szczególności przepisy ustawy o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych. Ustawę tę powołano również w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] października 2007 r.
Oznacza to, że organ odwoławczy i Sąd I. instancji orzekał na podstawie ustawy sprzecznej z Konstytucją RP, co oznacza, że rozstrzygnięcia te muszą być usunięte z obrotu prawnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zielonej Górze w Zielonej Górze ponownie rozpozna odwołanie wniesione przez [...] sp.z o.o. z siedzibą w M. według stanu prawnego z dnia ponownego załatwiania sprawy.
C. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.185 § 1 w związku z art.188 oraz art.145 § 1 pkt 1 lit.a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi — Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.