Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 stycznia 2015 r. (sygn. akt VII SA/Wa 1187/14) uchylił decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. (znak [...]) oraz utrzymaną tą decyzją w mocy, decyzję Stołecznego Konserwatora Zabytków Miasta Stołecznego Warszawy z dnia [...] czerwca 2013 r. (nr [...]; znak: [...]). Ostatnio wskazaną decyzją, nakazano E.S. i B.S. wstrzymać roboty budowlane i inne działania polegające na ociepleniu styropianem elewacji budynku przy ul. [...].
Od wskazanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2015 r., skargę kasacyjną wniósł Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Pismem z dnia 9 stycznia 2017 r. (k. 76), które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed wyznaczoną rozprawą, skarżący kasacyjnie cofnął wniesiony środek odwoławczy. Uzasadniając swoje stanowisko Minister podał, że prawidłowe było rozstrzygnięcie sądu I instancji, usuwające z obrotu prawnego zaskarżone w tej sprawie decyzje.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718; dalej ustawa ta powoływana jest jako p.p.s.a.) jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zatem, przepisy dotyczące cofnięcia skargi będą miały odpowiednie zastosowanie do cofnięcia skargi kasacyjnej. Stosownie zaś do art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi co do zasady wiąże sąd. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uznał za dopuszczalne cofnięcie skargi kasacyjnej złożonej przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2015 r. (sygn. akt VII SA/Wa 1187/14).
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Wobec powyższego, w pkt 1 postanowienia orzeczono o umorzeniu postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, działając w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. O kosztach (pkt 2 postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma, które zostało cofnięte do dnia rozpoczęcia rozprawy.