Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2017 r., sygn. akt II OSK 918/16 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1568/15 i oddalił skargę K. Spółka z.o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W powyższym wyroku Sąd nie wypowiedział się co do zwrotu kosztów postępowania.
W dniu 1 lutego 2018 r. pełnomocnik Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie złożył wniosek o uzupełnienie ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz organu o co organ wnosił w złożonej skardze kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek taki, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu (§ 1a). Jeżeli uzupełnienie wyroku dotyczy wyłącznie kosztów, to sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (§ 2 i § 3 a contrario P.p.s.a.).
Jednym z takich orzeczeń, które sąd zamieszcza z urzędu jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż art. 209 P.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a.
Stosownie do brzmienia art. 203 pkt 2 P.p.s.a. stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od skarżącego - jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę.
Zgodnie zaś z treścią art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego osobistego stawiennictwa strony.
W niniejszej sprawie zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 j.t.) obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. do 27 października 2016 r. w brzmieniu sprzed zmiany tego rozporządzenia rozporządzeniem z dnia 3 października 2016 r. (Dz. U. 2016 r. poz. 1667), które weszło w życie 27 października 2016 r. Zgodnie z przepisami przejściowymi (§ 21) obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804) w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem z dnia 3 października 2016 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 1667) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Postępowanie kasacyjne zostało wszczęte w dniu 8 marca 2016 r. a zatem przed wejściem w życie zmiany rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. dokonanej rozporządzeniem z dnia z 3 października 2016 r., która to zmiana weszła w życie od dnia 27 października 2016 r. Postępowanie kasacyjne zakończone zostało w dniu 21 grudnia 2017 r. Wobec tego należało zastosować regulacje przewidziane w rozporządzeniu rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. przed jego zmianą.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik organu nie był obecny na rozprawie kasacyjnej w dniu 21 grudnia 2017 r. tym samym należało zasądzić wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.
Stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdzie w II instancji występował inny radca prawny wynosi 75% stawki wskazanej w pkt 1 § 14 rozporządzenia (480 zł), jednak nie mniej niż 240 zł. Skoro tak to wynagrodzenie pełnomocnika za postępowanie kasacyjne wynosiło 360 zł stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia.
Do kosztów postępowania należnych stronie reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się też koszty sądowe, którymi są opłaty sądowe i zwrot wydatków. Z kolei do opłat sądowych zalicza się wpis i opłatę kancelaryjną (art. 205 § 2 w zw. z art. 211 i 212 P.p.s.a.). W związku z tym należało zasądzić zwrot uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, który zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221 poz. 2193) wynosił 100 zł.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 2 i § 3 w związku z art. 203 pkt 2 P.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804) i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221 poz. 2193), orzekł jak w sentencji.