Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 października 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Wojewody Łódzkiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 476/12, którym – po rozpoznaniu skargi K. N. i P. N. – uchylono decyzję tego organu z dnia [...] marca 2012 r. nr [...].
Pismem z dnia 28 października 2014 r. K. N. wniósł o przyznanie mu kosztów dojazdu na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w kwocie 58 zł (po 29 zł za przejazd w każdą ze stron).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, iż wniosek strony potraktować należało jako wniosek o uzupełnienie orzeczenia, złożony w trybie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", który stanowi, iż strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 210 § 1 P.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Oznacza to, iż strona nie tylko musi do zamknięcia rozprawy złożyć wniosek o zwrot kosztów postępowania, ale także przedstawić ewentualny spis wydatków wraz z dokumentami potwierdzającymi ich poniesienie. Dotyczy to także kosztów przejazdów do sądu – art. 205 § 1 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżący do momentu zamknięcia rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku nie zawarł wniosku o zwrot kosztów przejazdu w żadnym piśmie procesowym, jak też nie złożył stosownego wniosku do protokołu na rozprawie w dniu 24 października 2014 r.
Sąd, w zawiadomieniu o wyznaczeniu rozprawy, pouczył skarżącego o treści art. 210 § 1 P.p.s.a. (k. 183 akt), jednakże strona nie zastosowała się w pełni do wymogów, jakie tworzy ten przepis. Skoro zatem skarżący nie złożył do zamknięcia rozprawy wniosku o zasądzenie kosztów przejazdu, to Sąd nie miał obowiązku zamieszczać rozstrzygnięcia w tym przedmiocie w wyroku. To zaś oznacza, że nie zachodziły przesłanki uzupełnienia wyroku co do kosztów.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.