Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 48/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. B. i A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2012 roku, Nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji.
Sąd wskazał, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącym dnia 31 października 2012 roku. Oznacza to, że termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie zaczął swój bieg od dnia 1 listopada 2012 roku i ekspirował z dniem 30 listopada 2012 roku. W treści decyzji zawarto pouczenie, iż skargę należy wnieść za pośrednictwem organu drugiej instancji. Tymczasem skarga została wniesiona przez skarżących do organu pierwszej instancji w dniu 28 listopada 2012 roku, skąd została przekazana do organu drugiej instancji w dniu 12 grudnia 2012 roku (data nadania przesyłki w polskim urzędzie pocztowym operatora publicznego). W tej sytuacji należy przyjąć, iż skarga złożona została w dniu 12 grudnia 2012 roku.
Sąd wyjaśnił, iż fakt złożenia skargi do niewłaściwego – w rozumieniu art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. – organu, aczkolwiek w ciągu 30 dni od dnia doręczenia zaskarżonego aktu, nie skutkuje wniesieniem skargi z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu lub niewłaściwego organu, sąd lub organ powinny przekazać sprawę właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje bowiem data nadania skargi przez sąd lub organ na adres organu właściwego.
W związku z powyższym, skoro przedmiotowa skarga została nadana przez organ pierwszej instancji na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w dniu 12 grudnia 2012 roku, to ten dzień należy uznać za datę wniesienia skargi. W konsekwencji skarga złożona została z uchybieniem terminu.
Wobec powyższego Sąd uznał, że skarga, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu, jako wniesiona po upływie terminu.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyli M. B. i A. B., zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- 1) art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przez błędne zastosowanie i przyjęcie, że skarga została wniesiona z naruszeniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a.;
- 2) art. 65 § 1 i 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że skarga wniesiona została z naruszeniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpoznawanej sprawie należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, że skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym w dniu 31 października 2012 roku. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 30 listopada 2012 r. W treści decyzji zawarto pouczenie, iż skargę należy wnieść za pośrednictwem organu drugiej instancji. Tymczasem skarga została wniesiona przez skarżących do organu pierwszej instancji w dniu 28 listopada 2012 roku, skąd została przekazana do organu drugiej instancji w dniu 12 grudnia 2012 roku (data nadania przesyłki w polskim urzędzie pocztowym operatora publicznego). W tej sytuacji należy przyjąć, iż skarga złożona została w dniu 12 grudnia 2012 roku. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje bowiem data nadania skargi przez sąd lub organ na adres organu właściwego.
Argumenty podniesione w skardze kasacyjnej, dotyczące braku udzielenia skarżącemu przez pracowników Urzędu Gminy B. niezbędnych wskazówek i wyjaśnień odnośnie prawidłowego sposobu postępowania ze skargą nie mogły być uwzględnione. Jak już bowiem wyżej wskazano, skarżący zostali pouczeni w zaskarżonej decyzji o trybie jej zaskarżenia, a zarzuty dotyczące terminu przekazania skargi przez organ I instancji do organu właściwego pozostają poza zakresem niniejszego postępowania, stanowią one bowiem przedmiot ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zarzuty skargi kasacyjnej za niezasadne, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.