Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 marca 2005r., sygn. akt II SA/Gd 91/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M. R. na decyzję SKO w Gdańsku z dnia 30 listopada 2004r., Nr [...]. Postanowienie powyższe zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 kwietnia 2005r.
W dniu 5 maja 2005r. (data nadania przesyłki pocztowej) M. R., reprezentowany przez adwokata W. B., złożył od powyższego postanowienia skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 19 maja 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przesłał pełnomocnikowi skarżącego formularz PPF i zwrócił się o jego uzupełnienie poprzez jego wypełnienie i podpisanie – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 24 maja 2005r., jednakże w dniu 30 maja 2005r. skarżący uiścił wpis stały od skargi kasacyjnej w wymaganej wysokości 250 zł. W związku z faktem, że skarżący w terminie zakreślonym przez Sąd nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2005r. referendarz sądowy pozostawił wniosek w tym przedmiocie bez rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu z powodu jej nienależytego opłacenia.
Wymogi ustawowe dotyczące skargi kasacyjnej, która jest środkiem zaskarżenia sformalizowanym, obejmują między innymi sporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, a w określonych sprawach przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, z wyjątkami, które nie mają znaczenia dla rozpoznawanej sprawy (art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do art. 221 tej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna stosownie do przepisu § 2 ust. 3 pkt 2 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.
Nr 221, poz. 2193) podlega wpisowi stałemu w wysokości 250 złotych. Należy uznać, że przedmiotowa skarga kasacyjna nie została należycie opłacona, albowiem wpis od tej skargi został uiszczony po terminie, który jest tożsamy z terminem do wniesienia tej skargi. Na uwagę zasługuje przede wszystkim fakt, że wniosek o przyznanie prawa pomocy zawarty w skardze kasacyjnej nie przedłużył terminu do wniesienia wpisu stałego z następujących przyczyn:
- - wniosek zawierał braki formalne, do uzupełnienia których strona została wezwana pismem z dnia 19 maja 2005r.,
- - powyższe wezwanie o złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, jak wymaga tego przepis art. 252 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie zostało wykonane w zakreślonym terminie, mimo pouczenia o skutkach prawnych w związku z niedopełnieniem powyższego wymogu,
- - zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2005r. wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania, co oznacza, że nie wywołuje on skutków prawnych od dnia jego wniesienia. Zarządzenie to stało się prawomocne.
W tej sytuacji wniesienie wpisu stałego w dniu 30 maja 2005r. należy uznać za dokonane po ustawowym terminie, a tym samym za bezskuteczne.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 178 oraz art. 220 § 3 w związku z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.