Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 2650/19 oddalił skargę P. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku P. P. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżący kasacyjnie podniósł, że zaskarżoną decyzją oraz poprzedzającą ją decyzją organu I instancji skarżący zobowiązany został do wykonania istotnych robót budowlanych w zakresie usunięcia rzekomych nieprawidłowości izolacyjności akustycznej przegród pionowych i poziomych w lokalu skarżącego poprzez realizację prac wyszczególnionych w ekspertyzie technicznej dotyczącej tego lokalu. Wskazał, że oparciu o ww. ekspertyzę organ nakazał mu:
- a) wykonać jednorodną, tj. ciągłą z ograniczonymi do minimum mostkami akustycznymi i przerwami, warstwę okładziny izolacji akustycznej na:
- - wewnętrznej powierzchni ścian wyznaczających cały lokal usługowy U-3,
- - wewnętrznych słupach konstrukcyjnych,
- - sufitach, poprzez zastosowanie materiałów porowatych o bardzo małych przekrojach kanalików, m.in. wełny, maty, płyty z materiałów włóknistych na bazie wełny mineralnej i żużlowej wełny szklanej, np.: okładziny z płyt wełny mineralnej szklanej o grubości 100 mm,
- b) zamocować ww. izolację za pomocą lekkiej konstrukcji składającej się z kilku składników zawierających materiały lub wyroby dźwiękochłonne oraz elementy umożliwiające mocowanie ich do konstrukcji budynku w sposób niwelujący do minimum powstawanie mostków akustycznych.
Wnioskodawca zwrócił uwagę, że wykonanie nakazanych prac budowlanych spowoduje po jego stronie ogromną szkodę majątkową, polegającą na konieczności pokrycia kosztów istotnych prac budowlanych, do których wykonania został zobowiązany, a także związanego z tym czasowego wstrzymania funkcjonowania klubu fitness najemcy lokalu nr [...] przy ul. [...][...] w [...] i związanej z tym ewentualnej odpowiedzialności cywilnoprawnej skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania aktu.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji może narazić go na niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
We wniosku skarżący wskazał, że wykonanie nakazanych prac budowlanych spowoduje po jego stronie ogromną szkodę majątkową, polegającą na konieczności pokrycia kosztów istotnych prac budowlanych, do których wykonania został zobowiązany, a także związanego z tym czasowego wstrzymania funkcjonowania klubu fitness najemcy lokalu nr [...] przy ul. [...][...] w [...] i związanej z tym ewentualnej odpowiedzialności cywilnoprawnej skarżącego. Skarżący nie sprecyzował jednak rozmiaru tej szkody. Nie wykazał, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na jego sytuację finansową. Nie wskazał na żadne okoliczności dotyczące tej sytuacji i nie przedstawił żadnych dokumentów, które miałyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak zobrazowania tej sytuacji powoduje, że niemożliwe jest dokonanie oceny, czy wykonanie decyzji w tej konkretnej sytuacji może się wiązać z ryzykiem wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia i niepoparte stosownymi dokumentami, nie mogą natomiast stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.