Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 28 grudnia 2022 r., sygn. akt II SA/Lu 633/22, oddalił skargę Stowarzyszenia Ochotnicza Straż Pożarna [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 21 lipca 2022 r., nr SKO.41/2777/LI/2022, utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia 17 maja 2022 r., znak: BK.6730.1.4.III.2022, odmawiające dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału na prawach strony w sprawie dotyczącej wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw płynnych i gazu LPG z pawilonem do obsługi i infrastrukturą towarzyszącą, na terenie działek o nr ewid. [...] obręb [...], Gmina [...].
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyło Stowarzyszenie wraz z wnioskiem o "wstrzymanie przez Sąd możliwości wydania decyzji merytorycznej przez Wójta Gminy [...] w toku postępowania administracyjnego, znak sprawy: BK.6730.1.4.III.2022 - do czasu ostatecznego określenia stron postępowania". Jak podstawę prawną wskazano na "art. 61 § 3 p.p.s.a.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego kasacyjnie Stowarzyszenia podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Wskazać należy, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej. Instytucja ta uregulowana została w art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten może być odpowiednio stosowany w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że możliwość udzielenia przez sąd ochrony tymczasowej polega jedynie na wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności objętych zakresem kontroli sądowoadministracyjnej. Dyspozycja analizowanego przepisu nie obejmuje możliwości udzielenia zabezpieczenia poprzez zobowiązanie organu administracji publicznej do powstrzymania się od wydania decyzji merytorycznej kończącej postępowanie w sprawie w danej instancji. Pozostałe unormowania p.p.s.a. także nie zawierają przepisów umożliwiających udzielenie takiej ochrony. Udzielenie takiego zabezpieczenia ew. możliwe jest na podstawie art. 734 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 1805 ze zm., zwana dalej: "k.p.c."), który jednakże nie ma zastosowania, na zasadzie odesłania, przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 28 maja 2021 r., sygn. akt I OSK 243/21). Sąd administracyjny, w tym Naczelny Sąd Administracyjny, nie ma zatem możliwości udzielenia zabezpieczenia we wnioskowanym przez profesjonalnego pełnomocnika zakresie.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.