Postanowienie NSA z 5 maja 2015 r., II OSK 976/15

Wydany

5 maja 2015 r.

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 maja 2015 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Miasta Stołecznego Warszawy – Dzielnicy Ursus o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy z dnia [...] marca 2013 r., nr [...]

Skład

Sędzia NSA Robert Sawuła

Sprawa

w sprawie ze skargi kasacyjnej Miasta Stołecznego Warszawy – Dzielnicy Ursus od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1380/14 oddalającego skargę Miasta Stołecznego Warszawy – Dzielnicy Ursus na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] marca 2013 r., nr [...].

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1380/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie oddalił skargę Miasta Stołecznego Warszawy – Dzielnicy Ursus na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej MWINB) z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych.

W treści skargi kasacyjnej Miasta Stołecznego Warszawy – Dzielnicy Ursus od wyroku WSA w Warszawie z dnia 23 stycznia 2015 r. pełnomocnik zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej PINB) dla m. st. Warszawy z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], którą nakazano Miastu Stołecznemu Warszawa wykonanie umocnienia skarpy w strefie powstałego jej obsunięcia wraz z zabezpieczeniem uszkodzonych miejsc parkingowych, w sposób wskazany w przedłożonej ekspertyzie geotechnicznej "Uszkodzeń skarpy kanału Konotopa w rejonie ul. [...] w Warszawie", opracowanej przez [...]. Jednocześnie zobowiązano Miasto Stołeczne Warszawa do prowadzenia robót budowlanych pod nadzorem osoby uprawnionej oraz zawiadomienia o zakończeniu prac.

W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że ze względu na koszty niezbędne do wykonania decyzji, które należy szacować na ok. 1 000 000,00 zł, wskazany termin jest zbyt krótki do prawidłowego wykonania prac remontowych.

Ponadto wskazano, że konieczność wstrzymania wykonania ww. decyzji podyktowana jest faktem, iż Miasto Stołeczne Warszawa, jako podmiot finansów publicznych, nie może przeznaczyć środków finansowych nieprzewidzianych w budżecie na finansowanie inwestycji w nim nieplanowanych.

Strona skarżąca wskazała, że po złożeniu skargi na decyzję MWINB z dnia [...] maja 2014 r. wprowadzono zmiany zarówno w budżecie m.st. Warszawy na 2014 r. uchwałą Rady m.st. Warszawy nr LXXXIX/2233/2014 z dnia 28 sierpnia 2014 r. w sprawie zmian w budżecie miasta stołecznego Warszawy i w Wieloletniej Prognozie Finansowej m.st. Warszawy uchwałą Rady m.st. Warszawy nr LXXXIX/2232/2014 r. z dnia 28 sierpnia 2014 r. w sprawie zmian w Wieloletniej Prognozie Finansowej m.st. Warszawy. Zmiany te spowodowały ujęcie w budżecie m.st. Warszawy wydatku majątkowego na 2014 r. na zadanie - przebudowa kanału Konotopa wraz z jego częściowym ujęciem w rurociąg na odcinku od granicy m.st. Warszawy do ul. [...]. Z uzasadnienia do uchwały wynika, że zadanie to wykonywane będzie w latach 2014-2015, i tak w roku 2014 przeznaczono na zadanie kwotę 65 000,00 zł. a w roku 2015 kwotę 1.215.541,00 zł.

Podkreślono, że zmiany w uchwałach budżetowych powodują, że wykonanie zaskarżonej decyzji MWINB z dnia [...] maja 2014 r. staje się bezprzedmiotowe i sprzeczne z zasadami celowego, oszczędnego i racjonalnego gospodarowania środkami publicznymi.

Dalej podniesiono, że naprawa osuwającej się skarpy prowadziłaby tylko do chwilowego rozwiązania problemu. Wydatkowanie środków publicznych na cel, który – zdaniem strony skarżącej – nie prowadzi do usunięcia zagrożenia obsuwania skarp kanału Konotopa, w wysokości kwotowo zbliżonej do wydatku na docelowe rozwiązanie problemu, prowadzi do wyrządzenia skarżącemu, a tym samym mieszkańcom, znacznej szkody.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa).

Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.

Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.

Na wstępie wyjaśnić należy, że strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Stosownie do treści art. 61 § 3 Ppsa, postanowienie o wstrzymaniu wykonania może dotyczyć wszelkich rozstrzygnięć mieszczących się w granicach danej sprawy. Oznacza to, że dopuszczalne może być ewentualne wstrzymanie wykonania decyzji PINB dla m. st. Warszawy z dnia [...] marca 2013 r., choć tożsame skutki wywołałyby ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu I instancji decyzji MWINB z dnia [...] maja 2014 r.

Podnieść również należy, że po rozpoznaniu analogicznego wniosku strony skarżącej zawartego w skardze, WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 4 września 2014 r. (k. 17 akt sądowych) orzekł o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem oddalił zażalenie strony skarżącej w dniu 30 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1123/14.

W ocenie NSA podniesiona przez stronę skarżącą nowa okoliczność podjęcia uchwał i przyjęcie zobowiązania finansowego w budżecie istotnie mogą być zagrożone w przypadku konieczności wykonania zaskarżonej decyzji. Istotne znaczenie ma przy tym okoliczność, że przyjęte przez stronę skarżącą rozwiązanie rodzi większe prawdopodobieństwo wyeliminowania problemu osuwania skarpy, a przez to może wpłynąć na poprawę bezpieczeństwa życia i mienia mieszkańców oraz prowadzi do lepszego wykorzystania środków publicznych.

Nadto strona skarżąca, wykonując w zaistniałym stanie faktycznym zaskarżoną decyzję i przeznaczając na nią określone, wysokie środki publiczne szacowane pierwotnie na 1 000 000,00 zł, będzie musiała wydatkować te środki dwa razy na ten sam cel, nieznacznie zmodyfikowany pod względem sposobu realizacji obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 Ppsa, orzekł jak w sentencji.