Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 749/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę W. G. i E. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2015r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli W. G. i E. G., reprezentowani przez adw. P. M. W skardze kasacyjnej skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2015r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki odcinka ogrodzenia usytuowanego w linii granicy działek o nr geodezyjnych [...] i [...] oraz działek o nr geodezyjnych [...] i [...] do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że brak ogrodzenia spowoduje, że posesja E. i W. G. będzie otwarta dla osób obcych, a tym samym będzie stanowiła zagrożenie dla ich życia, zdrowia i dobytku. Teraz, mimo że ogrodzenie istnieje, zdarza się, że od strony rzeki przybijają do brzegu obce osoby na pontonach lub łodziach i próbują dostać się do domu skarżących. Brak ogrodzenia spowoduje bezpośredni dostęp osób trzecich do posesji skarżących. Szkody i inne skutki, które mogą powstać w wyniku powyższych działań, mogą być nieodwracalne. E. G. i W. G. podnieśli, że sporne ogrodzenie istnieje już co najmniej od roku 1987 (jak wskazuje sam organ). Od tamtego czasu nie wystąpiły żadne negatywne skutki związane z istnieniem ogrodzenia. W szczególności nie zaistniały skutki powodziowe, tak podkreślane w dotychczasowych decyzjach, mimo tzw. Powodzi Tysiąclecia w lipcu 1997 roku. Wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozstrzygnięcia niniejszej skargi kasacyjnej nie spowoduje zatem żadnych negatywnych konsekwencji.
Natomiast wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę przedmiotowego fragmentu ogrodzenia może naruszyć konstrukcję części wału przeciwpowodziowego, co skutkować będzie naruszeniem art. 88 n ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo wodne i przyczyni się do obniżenia poziomu bezpieczeństwa powodziowego, a także może spowodować istotne zagrożenie dla życia i mienia osób zamieszkujących okolice rzeki.
Skarżący we wniosku powołali się na uchwałę 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007r., I GPS 1/07.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 6 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Przepis ten, w powyższym brzmieniu, został wprowadzony do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na mocy art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) i obowiązuje od dnia 15 sierpnia 2015 r. Zgodnie z treścią art. 2 tej ustawy zmieniającej ma on zastosowanie również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. Tym samym uznać należy, że ma on również zastosowanie w tej sprawie.
Nadto wskazać należy, że postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na wniosek skarżących wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W związku z tym, że w dniu 20 stycznia 2016 r. zapadł wyrok oddalający skargę, który na skutek wniesienia skargi kasacyjnej nie posiada przymiotu prawomocności, to stosownie do art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanowieniem Sądu pierwszej instancji nadal pozostaje w mocy. Skutki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2015 r. rozciągają się na etap postępowania wywołanego skargą kasacyjną przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W tej sytuacji orzekanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uznać za bezprzedmiotowe.
Zaznaczyć należy, że w nowym stanie prawnym utraciła aktualność uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007r. I GPS 1/07.
Z powyższych względów, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.