Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. II SA/Gl 140/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu skargi [...] Sp. z o.o. w [...] uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł G. T. W dniu dnia 18 września 2017 r. wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo, w którym pełnomocnik skarżącego kasacyjnie, radca prawny T. Z. wniosła o umorzenie niniejszego postępowania. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że powodem złożenia oświadczenia o cofnięciu wniesionej w sprawie skargi kasacyjnej jest przekonanie skarżącego kasacyjnie o bezcelowości jej popierania, które uznał za obarczone wysokim ryzykiem oddalenia skargi przez Sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie ze skargi kasacyjnej podlega umorzeniu.
Strona, która wniosła skargę może ją na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) - powoływanej dalej jako p.p.s.a., cofnąć. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, jednakże uznaje się cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jak stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego. Powyższa regulacja stosownie do treści art. 193 p.p.s.a. znajduje zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W rozpoznawanej sprawie, mając na uwadze złożone pismo należy stwierdzić, że nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne, wobec czego należało uznać powyższą czynność procesową za skuteczną. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi obliguje Sąd do umorzenia postępowania.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 i art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
O kosztach uiszczonego przez skarżącego kasacyjnie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.