Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę N. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W treści skargi kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca zawarła, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...].
W uzasadnieniu podniosła, że wykonanie decyzji wyrządziłoby jej znaczną szkodę, jak też spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca zostałaby rozłączona z mężem, z którym tworzy rodzinę, bez realnej możliwości ponownego połączenia się z nim w celu kontynuowania życia rodzinnego. Miałoby to jej zdaniem, negatywny wpływ na więzi emocjonalne łączące skarżącą z jej mężem, a także negatywnie wpłynęłoby na jej stan psychofizyczny. Dodatkowo, wykonanie decyzji o wydaleniu łączyłoby się także z realnym ryzykiem zastosowania wobec niej detencji przez umieszczenie jej w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców, albo areszcie w celu wydalenia. Ponadto, jej ewentualna nieobecność na terytorium RP, będąca skutkiem wydalenia, spowoduje, że postępowanie sądowe i ewentualne orzeczenie wydane przez Sąd w jej sprawie będą bezprzedmiotowe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę.
Zgodnie zaś z art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności przez organ albo sąd pierwszej instancji upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, a więc zarówno wyroku wydanego po rozpoznaniu skargi (uwzględniającego albo oddalającego skargę), jak i postanowień o odrzuceniu skargi albo umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest dopuszczalne również na etapie postępowania kasacyjnego. Oznacza to, że nie jest wyłączone stosowanie art. 61 § 3 P.p.s.a. w przypadku, gdy skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku oddalającego skargę i wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na skutek wydania wyroku oddalającego skargę upada bowiem orzeczenie o wstrzymaniu wykonania decyzji, w którym orzekł Sąd pierwszej instancji, uwzględniając wniosek skarżącego (art. 61 § 6 P.p.s.a.). Możliwe jest zatem wykonanie decyzji, pomimo że wyrok oddalający skargę jest nieprawomocny i została wniesiona skarga kasacyjna (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07).
Odnosząc się do zasadności wniosku w przedmiotowej sprawie, należy wskazać, że zaskarżona decyzja niewątpliwie może wywołać wobec skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wydalenie skarżącej z terytorium Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawiłoby ją możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym. Należy bowiem podkreślić, że udzielenie ochrony tymczasowej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacją prawa do sądu.
Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.