Uzasadnienie
II OSK 996/06 U z a s a d n i e n i e
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 27 stycznia 2006 r. po rozpoznaniu skargi M. Z. i H. Z. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] września 2003 r. o nakazie doprowadzenia stanu poprzedniego, to jest udrożnienia komina poprzez usunięcie blokady kanału samowolnie zamontowanej na poziomie mieszkania zobowiązanych - uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą oraz orzekł, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podał, że postępowanie w sprawie wykazało samowolne wybudowanie i podłączenie do przewodu kominowego przez M. i H. Z. kominka w zajmowanych przez nich mieszkaniu w domu wielorodzinnym, którego są oni współwłaścicielami, zostało wszczęte w 2001 roku. Przewód kominowy do którego podłączyli się inwestorzy był użytkowany przez inną osobę, to jest M. M., które faktycznie korzysta z ogrzewania gazowego.
Skargę na przedmiotową decyzję określającą roboty budowlane, do wykonania których zostali zobowiązani inwestorzy, wnieśli M. i H. Z. podnosząc, że zostali pozbawieni możliwości korzystania z jedynego dostępnego przewodu kominowego, a tym samym uniemożliwia się im ogrzewanie mieszkania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarga jest zasadna.
Sąd zauważył, że przed podłączeniem do przewodu kominowego kominka, do tego samego przewodu był podłączony piec kaflowy stanowiący jedyne ogrzewanie mieszkania skarżących. Tym samym zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, to jest art. 7, 77 i 107 (3 kpa bez wyjaśnienia w sposób prawidłowy wszelkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności, co mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła W. M. reprezentowana przez adwokata - M. K., zarzucając naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to:
- - art. 145 (1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", poprzez uwzględnienie skargi i uznanie, że zaskarżone decyzje są sprzeczne z przepisami postępowania administracyjnego i nie mogą być wykonane, podczas gdy decyzje te nie są wadliwe, zaś wstawienie blachy w poprzek kanału kominowego uniemożliwia W. M. użytkowanie pieca CO podłączonego do tego samego komina, gdyż może to spowodować zagrożenie dla jej życia lub zdrowia,
- - art. 141 (4 ppsa poprzez lakoniczne i ogólnikowe uzasadnienie wyroku, pozbawiające stronę informacji o przesłankach rozstrzygnięcia.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazuje się zwłaszcza, iż nie było przeszkód, ażeby inwestorzy podłączyli kominek do innego, wolnego ciągu kominowego.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną M. i H. Z. wnieśli o jej oddalenie podtrzymując stanowisko, że przed zainstalowaniem kominka do tego samego przewodu kominowego mieli podłączony piec kaflowy, zaś W. M. posiada ogrzewanie gazowe podłączone do oddzielnego przewodu kominowego, natomiast ogrzewanie, o którym wspomina w skardze kasacyjnej jest ogrzewaniem alternatywnym.
Odpowiedź na skargę kasacyjną wniósł także Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji wskazując na to, że ustalenie stanu faktycznego w sprawie nastąpiło poprzez przeprowadzenie oględzin i wykorzystaniu dowodu z opinii mistrza kominiarskiego zawierającej "w zasadzie zalecenia tożsame z treścią decyzji" organu pierwszej instancji. Pogląd Sądu co do tego, że sprawa nie została należycie wyjaśniona nie znajduje zatem uzasadnienia prawnego ani faktycznego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Stosownie do art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", skarga kasacyjna może być oparta na następujących podstawach:
1/ naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie /art. 174 pkt 1/, 2/ naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy /art. 174 pkt 2/.
Art. 175 (1 ppsa wymaga, aby skarga kasacyjna była sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniami wynikającymi z (2 i 3. W myśl art. 176 ppsa skarga kasacyjna powinna m. in. czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.
Wprowadzenie tzw. przymusu adwokackiego /radcowskiego/ a więc nałożenie obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez określonych ustawowo profesjonalistów powoduje, iż skarga ta powinna być odpowiednio, w profesjonalny sposób sformułowana. W zależności od braków skargi kasacyjnej, skarga kasacyjna nie odpowiadająca ustawowym wymaganiom, podlega oddaleniu a nawet odrzuceniu w razie uznania jej niedopuszczalności ze względów formalnych.
W niniejszej sprawie wskazuje się jako podstawę zaskarżenia naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to:
- - art. 145 (1 pkt 1 ppsa poprzez uwzględnienie skargi pomimo, iż jest ona niezasadna przy czym "wstawienie blachy w poprzek kanału kominowego" uniemożliwiło wnoszącej skargę kasacyjną W. M. użytkowanie pieca CO podłączonego do tego samego komina, ze względu na to, iż mogłoby spowodować zagrożenie dla jej życia lub zdrowia, jak też naruszenie art. 141 (4 ppsa ze względu na to, że uzasadnienie wyroku jest lakoniczne i ogólnikowe, czym pozbawiono stronę informacji o przesłankach rozstrzygnięcia.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej zawarte jest stwierdzenie, że nie było przeszkód, ażeby inwestorzy podłączyli kominek do innego, wolnego ciągu kominowego, zamiast powodować pozbawienia strony przeciwnej możliwości korzystania z urządzenia grzewczego /instalacji co/.
Odnosząc się do tak skonstruowanych podstaw kasacji należy stwierdzić, że nie można uznać za usprawiedliwioną podstawy, w której podnosi się tylko, że Sąd pierwszej instancji powinien był oddalić skargę, gdyż zaskarżona decyzja jest prawidłowa, zaś uchylenie tej decyzji narusza art. 145 (1 pkt 1 ppsa. Aby zarzut ten mógł odnieść skutek, konieczne jest wskazanie w skardze kasacyjnej, iż wydając zaskarżone orzeczenie Sąd wadliwie /i to ze wskazaniem konkretnych wad i odpowiadających tym wadom przepisów/ dokonał ustalenia zaistnienia przesłanek określonych w art. 145 (1 pkt 1 lit. a-c ppsa.
Również podane jako podstawa skargi kasacyjnej naruszenie art. 141 (4 ppsa ze względu na to, iż uzasadnienie zaskarżonego wyroku "jest lakoniczne i ogólnikowe" zaś ma to taki skutek, że "stronę pozbawia informacji o przesłankach rozstrzygnięcia" należy uznać za nieodpowiadające wyżej wskazanym wymogom dla tego środka zaskarżenia orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Okoliczność, czy strona po zapoznaniu się z treścią uzasadnienia wyroku jest całkowicie poinformowana o przyczynach w nim zawartego rozstrzygnięcia, czy też można uznać, że uzasadnienie to jest nadmiernie lakoniczne, nie należy do tych, które mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
W myśl art. 184 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jeżeli nie ma ona usprawiedliwionych podstaw, albo jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Oznacza to, że nawet nadmiernie lakoniczne uzasadnienie nie powoduje, iż zarzut skargi kasacyjnej w tym zakresie może być skuteczny i powodować uwzględnienie przez Naczelny Sąd Administracyjny tego środka zaskarżenia.
Ubocznie tylko wypada zauważyć, że oczywiste jest, iż zaskarżonym wyrokiem zostały uchylone decyzje organów obu instancji ze względu na ich przedwczesność, wynikającą z niepełnej oceny w zakresie materiału dowodowego koniecznego do rozstrzygnięcia. Podkreślenia wymaga, że sprawę wykorzystania przedmiotowego przewodu kominowego badał już sąd administracyjny uprzednio i rozstrzygnięcie organu administracji publicznej, również z przyczyn procesowych, zostało przez sąd uchylone.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 184 ppsa.