Uzasadnienie
Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu w dniu [...] maja 2014 r., na podstawie art. 22 § 2 K.p.a. i art. 22 § 3 pkt 2 K.p.a. w związku z art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz. 270 ze zm.), wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego ze Starostą Słubickim poprzez wskazanie Starosty Słubickiego, jako organu właściwego w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego dla E. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na przekroczenie przez rzekę O. w km 23+230 elektroenergetyczną siecią kablową nn-0,4 kV w m. O., obręb [...], działka nr [...].
W uzasadnieniu powyższego wniosku Dyrektor RZGW w Poznaniu wskazał, na treść art. 140 ust. 2a ustawy Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r. poz. 145 ze zm.), który stanowi, że dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej jest organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego wówczas, gdy wykonanie urządzeń wodnych lub szczególne korzystanie z wód odbywa się na terenach zamkniętych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, a odrębne przepisy nie stanowią inaczej.
Analizując przesłanki właściwości zawarte w powyższym przepisie Dyrektor RZGW w Poznaniu w oparciu o dołączony do wniosku operat, opis zamierzonej działalności sporządzony w języku nietechnicznym oraz inne dokumenty stwierdził, że planowana inwestycja będzie realizowana na działkach: nr [...], na której zlokalizowana jest rzeka O., nr [...] oraz nr [...] stanowiących drogę wojewódzką nr [...] obwodnicy O., nr [...] będącą własnością Miasta i Gminy O., nr [...] będącej w wieczystym użytkowaniu P. S.A. w W., która zgodnie z decyzją nr 45 Ministra Infrastruktury z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie ustalenia terenów, przez które przebiegają linie kolejowe, jako terenów zamkniętych (Dz. U. MI. nr 14, poz. 51), posiada status terenów zamkniętych.
Dalej Dyrektor RZGW w Poznaniu wskazał że, zgodnie z przedstawionymi dokumentami wskazane prace i czynności związane z przeprowadzeniem przez wody powierzchniowe tj. wykopy (komory przeciskowe), w celu wykonania dwóch przewiertów sterowanych o długości 36 m, bez naruszania brzegów i dna rzeki O. na działce nr [...], będą odbywały się na działce nr [...] oraz działce nr [...], stanowiących drogę wojewódzką nr [...] obwodnicy O., które nie są terenami zamkniętymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Zatem ww. wymienione prace nie będą realizowane na działce nr [...], która stanowi teren zamknięty, a jedynie przez tę działkę przejdzie 1,5 m pod ziemią elektroenergetyczna sieć kablowa nn-04 kV. Tymczasem art. 140 ust 2a ustawy Prawo wodne, w sposób jednoznaczny wskazuje na związek wykonania urządzeń wodnych z przedsięwzięciem, realizowanym w całości lub w części na terenie zamkniętym, a nie na związek wykonywania urządzeń wodnych z terenami zamkniętymi.
Wobec faktu, że z przedstawionego stanu faktycznego nie wynika, aby wspomniane roboty prowadzone były na terenie zamkniętym. Zdaniem Dyrektora RZGW brak jest podstaw do uznania właściwości dyrektora regionalnego zarządu do wydania pozwolenia wodnoprawnego.
W odpowiedzi na wniosek Starosta Słubicki stwierdził, że z analizy dokumentacji wynika, iż planowane przejście realizowane będzie m. in. na działce nr [...] stanowiącej własność Skarbu Państwa, a będącej w wieczystym użytkowaniu P. stanowiącą teren zamknięty. Zatem zgodnie zaś z art. 140 ust. 2a ustawy Prawo wodne organem właściwym do wydawania pozwoleń wodnoprawnych w przypadku, gdy szczególne korzystanie z wód lub wykonywanie urządzeń wodnych w całości lub w części znajduje się na terenach zamkniętych jest dyrektor regionalnego zarządu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a. w zw. z art. 4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, organem właściwym do rozpatrzenia wniosku wydania pozwolenia wodnoprawnego dla E. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na przekroczenie przez rzekę O. jest Starosta Słubicki.
Zgodnie z treścią art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r., poz. 145 ze zm.) Organem właściwym do wydawania pozwoleń wodnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, jest starosta. Z kolei z art. 140 ust. 2a wynika, że dyrektor regionalnego zarządu wydaje pozwolenia wodnoprawne, w przypadku gdy szczególne korzystanie z wód lub wykonywanie urządzeń wodnych, w całości lub w części, odbywa się na terenach zamkniętych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, a odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Z przepisu tego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jednoznacznie wynika, że aby regionalny dyrektor gospodarki wodnej był organem właściwym do wydawania pozwoleń wodnoprawnych szczególne korzystanie z wód musi odbywać się w całości lub w części na działce znajdującej się terenie zamkniętym. W przedmiotowej sprawie, jak słusznie wskazał Regionalny Dyrektor Zarządu Gospodarki Wodnej, działki, na których będzie miało miejsce szczególne korzystanie z wód nie znajdują się na terenie zamkniętym. Organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego będzie więc starosta.
Brak jest podstaw do dokonywania rozszerzającej wykładni art. 140 ust. 2a ustawy Prawo wodne i przyjmowania, że regionalny dyrektor zarządu gospodarki wodnej jest właściwy do wydawania pozwoleń wodnoprawnych także wówczas, gdy samo korzystanie z wód nie będzie odbywało się na terenie zamkniętym, a jedynie jedna z działek, na których realizowana jest inwestycja znajduje się na takim terenie. Kompetencja regionalnego dyrektora zarządu gospodarki wodnej do wydawania pozwoleń wodnoprawnych jest wyjątkiem od zasady, że organem właściwym do wydawania takich jest starosta. Przepis regulujący kwestię kompetencji regionalnego dyrektora zarządu gospodarki wodnej do wydawania pozwoleń wodnoprawnych powinien być wykładany w sposób ścisły, a nie rozszerzający. O właściwości regionalnego dyrektora zarządu gospodarki wodnej do wydawania pozwoleń wodnoprawnych rozstrzyga fakt szczególnego korzystania z wód, które musi mieć miejsce w całości lub w części na terenie zamkniętym. Oznacza to, że na terenie zamkniętym musi znajdować się działka, na której znajdują się wody, które mają być w szczególny sposób wykorzystywane.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 P.p.s.a. w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.